Jak prawidłowo dawkować lek Meaxin?

Meaxin to lek stosowany w leczeniu różnych rodzajów nowotworów, w tym przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL). Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Dawkowanie u dorosłych
• Dawkowanie u dzieci i młodzieży
• Jak przyjmować lek Meaxin?
• Czas trwania leczenia
• Przedawkowanie
• Pominięcie dawki
• Słownik pojęć

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie leku Meaxin zależy od rodzaju choroby oraz stanu pacjenta. Poniżej przedstawiamy zalecane dawki dla różnych wskazań:

• Przewlekła białaczka szpikowa (CML): Zwykle dawka początkowa wynosi 400 mg lub 600 mg na dobę. W przypadku fazy przewlekłej CML zalecana dawka to 400 mg na dobę, natomiast w fazie akceleracji lub przełomu blastycznego dawka wynosi 600 mg na dobę^[1].
• Ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL): Zalecana dawka to 600 mg na dobę^[1].
• Zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne (MDS/MPD): Zalecana dawka to 400 mg na dobę^[1].
• Zespół hipereozynofilowy (HES) i przewlekła białaczka eozynofilowa (CEL): Dawka początkowa wynosi 100 mg na dobę, którą można zwiększyć do 400 mg na dobę w zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie^[1].
• Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST): Zalecana dawka to 400 mg na dobę. W przypadku progresji choroby dawka może być zwiększona do 600 mg lub 800 mg na dobę^[1].
• Guzowate włókniakomięsaki skóry (DFSP): Zalecana dawka to 800 mg na dobę, podzielona na dwie dawki po 400 mg^[1].

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dawkowanie leku Meaxin u dzieci zależy od powierzchni ciała (mg/m² pc.). Poniżej przedstawiamy zalecane dawki dla różnych wskazań:

• Przewlekła białaczka szpikowa (CML): Zalecana dawka to 340 mg/m² pc. na dobę, nie przekraczając całkowitej dawki 800 mg^[1].
• Ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL): Zalecana dawka to 340 mg/m² pc. na dobę, nie przekraczając całkowitej dawki 600 mg^[1].

Jak przyjmować lek Meaxin?

Meaxin należy przyjmować wraz z posiłkiem, aby zminimalizować ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego. Tabletki należy połykać w całości, popijając dużą szklanką wody. Pacjenci, którzy nie są zdolni do połknięcia tabletek, mogą je rozpuścić w szklance niegazowanej wody lub soku jabłkowego^[2].

Czas trwania leczenia

Leczenie lekiem Meaxin powinno być kontynuowane tak długo, jak długo pacjent odnosi z niego korzyść. W badaniach klinicznych leczenie imatynibem było kontynuowane do czasu progresji choroby^[1].

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania leku Meaxin należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Objawy przedawkowania mogą obejmować nudności, wymioty, biegunkę, wysypkę, obrzęk, zmęczenie, skurcze mięśni, trombocytopenię, pancytopenię, ból brzucha, ból głowy, zmniejszenie apetytu^[1].

Pominięcie dawki

Jeśli pacjent zapomniał przyjąć dawkę, powinien przyjąć ją tak szybko, jak tylko sobie o niej przypomni. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia następnej dawki, należy pominąć dawkę, o której pacjent zapomniał. Następnie kontynuować zwykły schemat dawkowania. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki^[2].

Słownik pojęć

• Przewlekła białaczka szpikowa (CML) – Rodzaj białaczki, w której pewne nieprawidłowe białe krwinki zaczynają mnożyć się w niekontrolowany sposób.
• Ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) – Rodzaj białaczki, w której pewne nieprawidłowe białe krwinki zaczynają mnożyć się w niekontrolowany sposób.
• Zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne (MDS/MPD) – Zespoły chorób krwi, w których niektóre białe krwinki zaczynają mnożyć się w niekontrolowany sposób.
• Zespół hipereozynofilowy (HES) – Choroba krwi, w której niektóre komórki krwi zaczynają mnożyć się w niekontrolowany sposób.
• Przewlekła białaczka eozynofilowa (CEL) – Choroba krwi, w której niektóre komórki krwi zaczynają mnożyć się w niekontrolowany sposób.
• Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) – Nowotwór żołądka i jelit, powstający w wyniku niekontrolowanego wzrostu komórek tkanki łącznej tych narządów.
• Guzowate włókniakomięsaki skóry (DFSP) – Nowotwór skóry i tkanek podskórnych, w którym niektóre komórki zaczynają mnożyć się w niekontrolowany sposób.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku