Dokładny skład leku Manti: Szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych
Spis treści
- Wprowadzenie
- Skład substancji czynnych
- Substancje pomocnicze
- Ważne terminy medyczne
- Tabela podsumowująca
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Manti jest stosowany w leczeniu objawowym zgagi, wzdęć oraz bólów brzucha spowodowanych nadmiernym wytwarzaniem gazów w jelitach. W artykule przedstawimy szczegółowy opis składników czynnych oraz substancji pomocniczych zawartych w leku Manti, aby pacjenci mogli lepiej zrozumieć, jakie substancje przyjmują i jakie mogą mieć one działanie.
Skład substancji czynnych
Każda tabletka leku Manti zawiera trzy substancje czynne:
- Aluminii hydroxidum (wodorotlenek glinu) 200 mg – działa zobojętniająco na kwas solny w żołądku, co zmniejsza jego uszkadzające działanie na błonę śluzową żołądka[1].
- Magnesii hydroxidum (wodorotlenek magnezu) 200 mg – również zobojętnia kwas solny, działając szybko i silnie[1].
- Simeticonum (symetykon) 25 mg – zmniejsza napięcie powierzchniowe pęcherzy gazu w przewodzie pokarmowym, co ułatwia ich wchłanianie i wydalanie[1].
Substancje pomocnicze
Substancje pomocnicze to składniki, które nie mają bezpośredniego działania terapeutycznego, ale są niezbędne do produkcji, stabilności i smaku leku. W leku Manti znajdują się następujące substancje pomocnicze:
- Aspartam (E 951) – słodzik, który jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią[1].
- Sorbitol (E 420) – substancja słodząca i wypełniająca, która jest źródłem fruktozy. Może powodować dyskomfort ze strony układu pokarmowego i mieć łagodne działanie przeczyszczające[1].
- Glukoza (pochodząca z maltodekstryny) – cukier, który może być problematyczny dla pacjentów z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy[1].
- Magnezu stearynian – substancja przeciwzbrylająca[1].
- Kwas stearynowy – substancja stabilizująca[1].
- Barwnik niebieski (FD&C Blue No 1) (E 133) – barwnik spożywczy[1].
- Barwnik żółty (FD&C Yellow 10) (E 104) – barwnik spożywczy[1].
- Aromat miętowy SD 297 – substancja aromatyzująca[1].
- Kroskarmeloza sodowa – substancja ułatwiająca rozpad tabletki[1].
Ważne terminy medyczne
W artykule pojawiają się terminy medyczne, które mogą być trudne do zrozumienia. Oto ich wyjaśnienia:
- Fenyloketonuria – rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie z powodu jej nieprawidłowego wydalania[1].
- Hipofosfatemia – zmniejszenie stężenia fosforanów w surowicy krwi[1].
- Hipokalcemia – zmniejszenie stężenia wapnia całkowitego w surowicy krwi[1].
- Hiperkalciuria – zwiększone wydalanie wapnia z moczem[1].
- Hipermagnezemia – zwiększenie stężenia magnezu w surowicy krwi[1].
Tabela podsumowująca
| Składnik | Funkcja |
|---|---|
| Aluminii hydroxidum | Zobojętnia kwas solny |
| Magnesii hydroxidum | Zobojętnia kwas solny |
| Simeticonum | Zmniejsza napięcie powierzchniowe pęcherzy gazu |
| Aspartam | Słodzik |
| Sorbitol | Substancja słodząca i wypełniająca |
| Glukoza | Cukier |
| Magnezu stearynian | Substancja przeciwzbrylająca |
| Kwas stearynowy | Substancja stabilizująca |
| Barwnik niebieski | Barwnik spożywczy |
| Barwnik żółty | Barwnik spożywczy |
| Aromat miętowy | Substancja aromatyzująca |
| Kroskarmeloza sodowa | Substancja ułatwiająca rozpad tabletki |
Słownik pojęć
- Fenyloketonuria – rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie z powodu jej nieprawidłowego wydalania.
- Hipofosfatemia – zmniejszenie stężenia fosforanów w surowicy krwi.
- Hipokalcemia – zmniejszenie stężenia wapnia całkowitego w surowicy krwi.
- Hiperkalciuria – zwiększone wydalanie wapnia z moczem.
- Hipermagnezemia – zwiększenie stężenia magnezu w surowicy krwi.



















