Jak prawidłowo dawkować lek Madopar?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie w chorobie Parkinsona
• Dawkowanie w zespole niespokojnych nóg
• Specjalne wskazówki dotyczące dawkowania
• Przyjmowanie leku
• Przedawkowanie i pominięcie dawki
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Madopar jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg (RLS). Zawiera dwie substancje czynne: lewodopę i benzerazyd, które działają razem, aby zwiększyć poziom dopaminy w mózgu, co pomaga złagodzić objawy tych schorzeń^[1].

Dawkowanie w chorobie Parkinsona

Pacjenci z chorobą Parkinsona muszą być pod ścisłą kontrolą lekarską. Lek Madopar w postaci kapsułek, tabletek i tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej należy przyjmować na 30 minut przed posiłkiem lub jedną godzinę po posiłku, aby uniknąć interakcji z białkami z pokarmu^[1].

• We wczesnym stadium choroby Parkinsona zazwyczaj rozpoczyna się leczenie od jednej kapsułki Madopar 62,5 mg (50 mg lewodopy + 12,5 mg benzerazydu) trzy do czterech razy na dobę.
• Optymalny efekt leczniczy osiąga się zazwyczaj przy dawce dobowej odpowiadającej 300-800 mg lewodopy + 75-200 mg benzerazydu, przyjmowanej w co najmniej 3 dawkach podzielonych przez okres od 4 do 6 tygodni.
• Średnia dawka podtrzymująca to 1 kapsułka Madopar 125 mg, przyjmowana od 3 do 6 razy na dobę^[2].

Dawkowanie w zespole niespokojnych nóg

W zespole niespokojnych nóg dawkowanie zależy od nasilenia choroby. Lek Madopar zażywa się z reguły przez dłuższy okres. O dawkowaniu i długości leczenia decyduje lekarz^[1].

• Idiopatyczny zespół niespokojnych nóg: Lek Madopar przyjmuje się doustnie na godzinę przed pójściem spać. Zalecana dawka wynosi 62,5 mg – 125 mg. Jeżeli objawy nie ustępują, można zwiększyć dawkę do 250 mg.
• RLS z trudnościami z zasypianiem i zaburzeniami snu w ciągu nocy: Należy stosować 1 kapsułkę Madopar HBS wraz z jedną kapsułką Madopar 125 mg na godzinę przed pójściem spać. Jeżeli to nie wystarczy, można zwiększyć dawkę do 2 kapsułek Madopar HBS.
• RLS związany z niewydolnością nerek wymagającą dializy: Należy stosować dawkę 125 mg Madopar o standardowym uwalnianiu lub w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny, podawaną na 30 minut przed dializą^[2].

Specjalne wskazówki dotyczące dawkowania

Pacjenci leczeni innymi lekami przeciw parkinsonizmowi mogą otrzymywać lek Madopar. W miarę jak stan chorego leczonego lekiem Madopar ulega poprawie, można zredukować dawki tych leków lub stopniowo je odstawić^[1].

• Pacjenci, którzy odczuwają duże różnice w działaniu leku w ciągu dnia, powinni otrzymywać odpowiednio mniejsze dawki częściej w ciągu dnia albo też zaleca się zastąpienie postaci leku o standardowym uwalnianiu lekiem Madopar HBS.
• Zmiana postaci leku o standardowym uwalnianiu na lek Madopar HBS powinna się odbywać z dnia na dzień, począwszy od pierwszej dawki porannej. Należy utrzymać tę samą dawkę dobową i ten sam rozkład porcji leku jak w przypadku postaci o standardowym uwalnianiu. Po 2-3 dniach dawkę należy stopniowo zwiększyć o około 50%^[2].

Przyjmowanie leku

Kapsułki Madopar oraz kapsułki Madopar HBS należy połykać zawsze w całości, bez rozgryzania, popijając napojem bezalkoholowym i spożywając jednocześnie trochę pokarmu^[1]. Tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej powinny być zalane niewielką ilością wody (ok. 25-50 ml). Nie należy zalewać tabletek sokami owocowymi, mlekiem, gorącymi napojami, ponieważ zmniejsza to skuteczność leku Madopar^[2].

Przedawkowanie i pominięcie dawki

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Najczęstszymi objawami przedawkowania mogą być objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (zaburzenia rytmu serca), zaburzenia psychiczne (np. dezorientacja i bezsenność), objawy żołądkowo-jelitowe (np. nudności i wymioty) i nieprawidłowe ruchy mimowolne^[1].

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Kolejne dawki leku należy przyjmować według schematu ustalonego przez lekarza^[2].

Słownik pojęć

• Choroba Parkinsona – przewlekła choroba neurodegeneracyjna, charakteryzująca się spowolnieniem ruchów, sztywnością mięśni i drżeniem.
• Zespół niespokojnych nóg (RLS) – schorzenie charakteryzujące się przymusem poruszania kończynami, niepokojem ruchowym i nasileniem objawów w godzinach wieczornych i nocnych.
• Lewodopa – prekursor dopaminy, stosowany w leczeniu choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg.
• Benzerazyd – inhibitor dekarboksylazy, stosowany razem z lewodopą w celu zwiększenia jej skuteczności.
• Inhibitor MAO – lek hamujący działanie monoaminooksydazy, enzymu rozkładającego neuroprzekaźniki w mózgu.
• Inhibitor COMT – lek hamujący działanie katecholo-O-metylotransferazy, enzymu rozkładającego katecholaminy.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Ulotka leku
• [2]: Charakterystyka produktu leczniczego