Jak prawidłowo dawkować lek Lorabex?
Lek Lorabex, zawierający substancję czynną lorazepam, jest stosowany w leczeniu zaburzeń lękowych i bezsenności spowodowanej lękiem, a także jako premedykacja przed zabiegami diagnostycznymi lub chirurgicznymi. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Dawkowanie dla dorosłych
- Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
- Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku
- Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
- Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
- Sposób podawania
- Czas trwania leczenia
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawkowanie dla dorosłych
Dawkowanie leku Lorabex dla dorosłych zależy od wskazania terapeutycznego i ciężkości choroby. Zasadniczo należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas[1].
- Leczenie lęku i zaburzeń snu spowodowanych lękiem: Zwykle 0,5 mg – 2,5 mg na dobę w dawkach podzielonych lub jednorazowo przed snem[1].
- Premedykacja przed zabiegami diagnostycznymi lub chirurgicznymi: 1 mg – 2,5 mg na noc przed operacją i/lub 2 mg – 4 mg na 1-2 godziny przed operacją[1].
Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
Lek Lorabex nie jest zalecany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, z wyjątkiem premedykacji przed zabiegami diagnostycznymi lub chirurgicznymi[1]. Dawkowanie zależy od wieku dziecka:
- Dzieci poniżej 6 lat: Lorazepam jest przeciwwskazany[2].
- Dzieci w wieku 6-12 lat: Zalecana dawka to 0,5 mg – 1 mg, w zależności od masy ciała dziecka (nie należy przekraczać dawki 0,05 mg/kg mc.), przyjmowanej co najmniej 1-2 godziny przed operacją[1].
- Młodzież w wieku 13-18 lat: Zalecana dawka to 1 mg – 4 mg, przyjmowana na 1-2 godziny przed operacją[1].
Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku oraz osłabionych zazwyczaj stosowana dawka powinna być zmniejszona o połowę, a dawkowanie należy dostosować do potrzeb i tolerancji pacjenta[1]. Pacjenci powinni stosować leki w najmniejszej skutecznej dawce.
Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą przyjmować mniejsze dawki. Dawka początkowa wynosi zwykle połowę zalecanej dawki dla dorosłych[1]. Lekarz będzie monitorował reakcje pacjenta na lek i w razie potrzeby zmieni dawkę.
Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Pacjenci z umiarkowanymi do łagodnych zaburzeniami czynności wątroby mogą otrzymać mniejsze dawki. Dawka początkowa wynosi zwykle połowę zalecanej dawki dla dorosłych[1]. Lorazepam jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby[1].
Sposób podawania
Lorazepam jest przeznaczony do podawania doustnego. Tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu (np. ½ do 1 szklanki wody)[1]. Linia podziału na tabletce ułatwia jej rozkruszenie w celu łatwiejszego połknięcia, jeśli pacjent ma trudności z połknięciem tabletki w całości.
Czas trwania leczenia
Czas trwania leczenia ustala lekarz. W ostrych stanach chorobowych stosowanie lorazepamu powinno być ograniczone do pojedynczych dawek lub przyjmowania przez kilka dni[1]. W przypadku chorób przewlekłych czas leczenia zależy od stopnia zaawansowania choroby. Po 2 tygodniach codziennego przyjmowania, lekarz powinien stopniowo zmniejszając dawkę zdecydować, czy leczenie lorazepamem jest nadal potrzebne[1].
Słownik pojęć
- Lorazepam – substancja czynna leku Lorabex, należąca do grupy benzodiazepin, stosowana w leczeniu zaburzeń lękowych i bezsenności.
- Premedykacja – przygotowanie pacjenta do zabiegu chirurgicznego lub diagnostycznego poprzez podanie leków uspokajających.
- Bezsenność – trudności w zasypianiu lub utrzymaniu snu, prowadzące do niewystarczającej ilości snu.
- Depresja oddechowa – stan, w którym oddychanie jest spowolnione lub płytkie, co może prowadzić do niedotlenienia organizmu.
- Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk skóry i błon śluzowych, często obejmujący twarz, język, gardło, który może prowadzić do trudności w oddychaniu.
Podsumowanie
Lek Lorabex, zawierający lorazepam, jest stosowany w leczeniu zaburzeń lękowych i bezsenności oraz jako premedykacja przed zabiegami. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, stanu zdrowia oraz wskazania terapeutycznego. Ważne jest, aby stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Pacjenci powinni być świadomi możliwych działań niepożądanych i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.
| Dawkowanie dla dorosłych | 0,5 mg – 2,5 mg na dobę w dawkach podzielonych lub jednorazowo przed snem |
| Premedykacja dla dorosłych | 1 mg – 2,5 mg na noc przed operacją i/lub 2 mg – 4 mg na 1-2 godziny przed operacją |
| Dawkowanie dla dzieci (6-12 lat) | 0,5 mg – 1 mg, nie przekraczać 0,05 mg/kg mc., 1-2 godziny przed operacją |
| Dawkowanie dla młodzieży (13-18 lat) | 1 mg – 4 mg, 1-2 godziny przed operacją |
| Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku | Zmniejszona dawka, zazwyczaj o połowę |
| Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami nerek | Zmniejszona dawka, zazwyczaj o połowę |
| Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami wątroby | Zmniejszona dawka, zazwyczaj o połowę; przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności wątroby |
| Sposób podawania | Podanie doustne, tabletki połykać w całości, popijając wodą |
| Czas trwania leczenia | Ograniczony do kilku dni w ostrych stanach, zależny od choroby w przewlekłych stanach |


















