Jak prawidłowo dawkować lek LisiHEXAL?

LisiHEXAL to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zastoinowej niewydolności serca, ostrego zawału serca oraz mikroalbuminurii w przebiegu cukrzycy. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Nadciśnienie tętnicze
• Zastoinowa niewydolność serca
• Ostry zawał serca
• Mikroalbuminuria w przebiegu cukrzycy
• Niewydolność nerek
• Dzieci i młodzież
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Nadciśnienie tętnicze

LisiHEXAL jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Dawkowanie zależy od tego, czy pacjent przyjmuje inne leki moczopędne.

• Pacjenci, którzy nie przyjmują leków moczopędnych: Dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę. Jeśli po 2-4 tygodniach nie uzyska się pożądanego efektu, dawkę można zwiększyć. Skuteczna dawka wynosi zazwyczaj od 10 do 20 mg na dobę, a maksymalna dawka to 40 mg na dobę^[1].
• Pacjenci, którzy przyjmują leki moczopędne: Jeśli to możliwe, 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia LisiHEXAL należy odstawić lek moczopędny lub zmniejszyć jego dawkę. Jeśli nie jest to możliwe, leczenie należy rozpocząć od mniejszej dawki początkowej (2,5 mg lub 5 mg raz na dobę) pod ścisłą kontrolą lekarza^[1].

Zastoinowa niewydolność serca

LisiHEXAL jest również stosowany w leczeniu zastoinowej niewydolności serca. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i reakcji na leczenie.

• Dawkowanie początkowe: Zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę i może być zwiększana w razie konieczności. Leczenie należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarską^[1].
• Dawkowanie podtrzymujące: Dawkę początkową należy stopniowo zwiększać do uzyskania dawki podtrzymującej, która wynosi od 5 do 20 mg na dobę. Nie należy zwiększać kolejnych dawek o więcej niż 10 mg^[1].

Ostry zawał serca

LisiHEXAL może być stosowany w leczeniu ostrego zawału serca u pacjentów stabilnych hemodynamicznie.

• Początkowe dawkowanie: Leczenie należy rozpocząć w ciągu pierwszych 24 godzin od wystąpienia objawów zawału. Początkowo podaje się 5 mg, po 24 godzinach kolejne 5 mg, po 48 godzinach 10 mg, a następnie 10 mg raz na dobę^[1].
• Pacjenci z niskim ciśnieniem: Pacjentom z ciśnieniem skurczowym 120 mmHg lub mniejszym podaje się mniejszą dawkę lizynoprylu, tj. 2,5 mg. Jeśli ciśnienie skurczowe spadnie poniżej 90 mmHg i utrzymuje się ponad 1 godzinę, lek należy odstawić^[1].

Mikroalbuminuria w przebiegu cukrzycy

LisiHEXAL jest stosowany w leczeniu mikroalbuminurii u pacjentów z cukrzycą.

• Dawkowanie początkowe: Dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę. U pacjentów z prawidłowym ciśnieniem tętniczym i cukrzycą insulinozależną zazwyczaj stosuje się 10 mg na dobę. Dawka może być zwiększona do 20 mg w celu osiągnięcia ciśnienia rozkurczowego poniżej 75 mmHg^[1].
• Pacjenci z nadciśnieniem: U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą insulinoniezależną zazwyczaj stosuje się 10 mg na dobę. Dawka może być zwiększona do 20 mg w celu osiągnięcia ciśnienia rozkurczowego poniżej 90 mmHg^[1].

Niewydolność nerek

LisiHEXAL należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością nerek. Dawkowanie zależy od klirensu kreatyniny.

• Pacjenci poddawani dializie: Mogą otrzymywać zwykłą dawkę lizynoprylu w dniach wykonywania dializy. W dniach bez dializy dawkowanie ustala się w zależności od ciśnienia tętniczego krwi^[1].
• Dawkowanie początkowe: Dawkowanie zależy od klirensu kreatyniny:
  • 30 < Crcl ≤ 80 ml/min: 5-10 mg
  • 10 ≤ Crcl ≤ 30 ml/min: 2,5-5 mg
  • < 10 ml/min: 2,5 mg

Dzieci i młodzież

LisiHEXAL może być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 16 lat z nadciśnieniem tętniczym.

• Dawkowanie początkowe: Zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę u pacjentów o masie ciała od 20 do <50 kg i 5 mg raz na dobę u pacjentów o masie ciała ≥50 kg. Dawka może być zwiększona do maksymalnej dawki dobowej, która wynosi 20 mg u pacjentów o masie ciała od 20 do <50 kg i 40 mg u pacjentów o masie ciała ≥50 kg^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Lekarz może zastosować mniejszą dawkę początkową lub wydłużyć odstępy między dawkami^[1].

Słownik pojęć

• Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) – Leki zmniejszające ciśnienie tętnicze krwi poprzez blokowanie enzymu konwertującego angiotensynę I do angiotensyny II.
• Nadciśnienie tętnicze – Stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone.
• Zastoinowa niewydolność serca – Stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi do zaspokojenia potrzeb organizmu.
• Ostry zawał serca – Nagłe zablokowanie przepływu krwi do serca, prowadzące do uszkodzenia mięśnia sercowego.
• Mikroalbuminuria – Obecność niewielkich ilości białka (albuminy) w moczu, co może być wczesnym objawem uszkodzenia nerek.
• Klirens kreatyniny – Miara wydolności nerek, określająca zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku