Jak prawidłowo dawkować lek Lincocin?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie dla dorosłych
- Dawkowanie dla dzieci
- Sposób podawania
- Czas trwania leczenia
- Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby
- Przedawkowanie
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lincocin to antybiotyk z grupy linkozamidów, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez wrażliwe bakterie beztlenowe oraz paciorkowce i gronkowce. W zależności od wrażliwości bakterii i stężenia leku, Lincocin może działać bakteriobójczo lub bakteriostatycznie[1].
Dawkowanie dla dorosłych
Dawkowanie leku Lincocin dla dorosłych zależy od rodzaju zakażenia i jego nasilenia:
- Podanie domięśniowe: 600 mg co 24 godziny. W przypadku ciężkich zakażeń dawka może być zwiększona do 600 mg co 12 godzin lub częściej[1].
- Podanie dożylne: od 600 mg do 1 g co 8 do 12 godzin. W przypadku ciężkich zakażeń dawki mogą być zwiększone, a w zakażeniach zagrażających życiu mogą być stosowane dawki do 8 g na dobę[1].
Dawkowanie dla dzieci
Dawkowanie leku Lincocin dla dzieci (w wieku powyżej 1 miesiąca) również zależy od rodzaju zakażenia i jego nasilenia:
- Podanie domięśniowe: 10 mg/kg mc. na dobę w jednym wstrzyknięciu. W przypadku ciężkich zakażeń dawka może być zwiększona do 10 mg/kg mc. na dobę co 12 godzin lub częściej[1].
- Podanie dożylne: od 10 do 20 mg/kg mc. na dobę w zależności od nasilenia objawów zakażenia. Dawkę dobową u dzieci podaje się w dawkach podzielonych[1].
Sposób podawania
Leku Lincocin nie należy podawać w postaci nierozcieńczonej w szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Lek należy stosować w infuzji trwającej co najmniej 60 minut[1]. Poniżej przedstawiono sposób rozcieńczenia i szybkość podawania:
| Dawka | Objętość roztworu | Czas |
|---|---|---|
| 600 mg | 100 ml | 1 godz. |
| 1 g | 100 ml | 1 godz. |
| 2 g | 200 ml | 2 godz. |
| 3 g | 300 ml | 3 godz. |
| 4 g | 400 ml | 4 godz. |
Czas trwania leczenia
W zakażeniach paciorkowcami beta-hemolizującymi leczenie należy prowadzić przynajmniej przez 10 dni[1].
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby lekarz może rozważyć zmniejszenie częstotliwości podawania leku Lincocin. Jeśli u pacjenta z ciężką niewydolnością nerek konieczne jest leczenie linkomycyną, właściwa dawka wynosi od 25% do 35% dawki zalecanej pacjentom z prawidłową czynnością nerek[1].
Przedawkowanie
W razie przedawkowania leku Lincocin mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka. Nie ma swoistego antidotum. Hemodializa lub dializa otrzewnowa nie są skuteczne w usuwaniu leku Lincocin z osocza[1].
Słownik pojęć
- Antybiotyk – Substancja chemiczna stosowana w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
- Linkozamidy – Grupa antybiotyków, do której należy linkomycyna.
- Infuzja – Podawanie płynów dożylnie przez dłuższy czas.
- Rzekomobłoniaste zapalenie jelit – Ciężkie zapalenie jelit wywołane przez bakterie Clostridium difficile.
Podsumowanie
Lincocin to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie leku zależy od rodzaju zakażenia i jego nasilenia, a także od wieku pacjenta. Lek może być podawany domięśniowo lub dożylnie, a czas trwania leczenia w przypadku zakażeń paciorkowcami beta-hemolizującymi wynosi przynajmniej 10 dni. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby może być konieczne zmniejszenie częstotliwości podawania leku. W razie przedawkowania mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego, a hemodializa lub dializa otrzewnowa nie są skuteczne w usuwaniu leku z osocza.


















