Jak prawidłowo dawkować lek Hydroxycarbamid Teva?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie w przewlekłej białaczce szpikowej
- Dawkowanie w nadpłytkowości
- Dawkowanie w czerwienicy prawdziwej
- Dawkowanie w osteomielofibrozie
- Dawkowanie w niedokrwistości sierpowatokrwinkowej
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
- Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby
- Sposób podawania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wprowadzenie
Hydroxycarbamid Teva to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu różnych chorób, takich jak przewlekła białaczka szpikowa, nadpłytkowość samoistna, czerwienica prawdziwa, osteomielofibroza oraz niedokrwistość sierpowatokrwinkowa. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji działań niepożądanych[1].
Dawkowanie w przewlekłej białaczce szpikowej
W leczeniu początkowym hydroksykarbamid stosuje się zwykle w dawce dobowej 40 mg/kg masy ciała (mc.), zależnie od liczby białych krwinek. Dawkę zmniejsza się o 50% (20 mg/kg mc. na dobę), gdy liczba białych krwinek jest mniejsza niż 20 x 109/L. Dawka jest wówczas dostosowywana indywidualnie tak, aby liczba białych krwinek utrzymywała się w zakresie 5 do 10 x 109/L[1].
Dawkowanie w nadpłytkowości
Leczenie nadpłytkowości samoistnej rozpoczyna się zwykle od dawki wynoszącej 15 mg/kg mc. na dobę i dostosowuje się tak, aby utrzymać liczbę płytek krwi poniżej 600 x 109/L, a liczbę białych krwinek powyżej 4 x 109/L[1].
Dawkowanie w czerwienicy prawdziwej
Leczenie czerwienicy prawdziwej należy rozpocząć od dawki dobowej 15-20 mg/kg mc. Dawkę hydroksykarbamidu należy dostosować indywidualnie, aby wartość hematokrytu utrzymywać poniżej 45%, a liczbę płytek krwi poniżej 400 x 109/L. U większości pacjentów można to osiągnąć, stosując hydroksykarbamid w terapii ciągłej w przeciętnej dawce od 500 do 1000 mg na dobę[1].
Dawkowanie w osteomielofibrozie
W leczeniu osteomielofibrozy stosuje się dawkę 5 do 20 mg/kg mc. na dobę w leczeniu początkowym, 10 mg/kg mc. na dobę w leczeniu podtrzymującym[1].
Dawkowanie w niedokrwistości sierpowatokrwinkowej
Leczenie powinien wdrożyć lekarz posiadający doświadczenie w leczeniu niedokrwistości sierpowatokrwinkowej. Dawka początkowa hydroksykarbamidu wynosi 15 mg/kg mc.; standardowa dawka mieści się w zakresie 15 do 30 mg/kg mc. na dobę. Dawkę hydroksykarbamidu należy pozostawić bez zmian tak długo, jak u pacjenta występuje odpowiedź na leczenie klinicznie lub hematologicznie[1].
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Z uwagi na rzadkie występowanie przewlekłych zespołów mieloproliferacyjnych u dzieci, nie ustalono schematu dawkowania w tej grupie wiekowej. W przypadku niedokrwistości sierpowatokrwinkowej lek jest wskazany do stosowania u młodzieży oraz dzieci w wieku powyżej 2 lat o masie ciała 33 kg i większej[2].
Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Pacjenci w podeszłym wieku mogą wykazywać większą wrażliwość na działanie hydroksykarbamidu; w takim przypadku należy zastosować u nich mniejsze dawki[1].
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy rozważyć zmniejszenie dawki leku Hydroxycarbamid Teva, ponieważ wydalanie przez nerki stanowi główną drogę eliminacji leku. U pacjentów z klirensem kreatyniny ≤60 ml/min początkową dawkę produktu leczniczego należy zmniejszyć o 50%. Produktu leczniczego Hydroxycarbamid Teva nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). W przypadku zaburzeń czynności wątroby zaleca się ścisłą kontrolę parametrów krwi[1].
Sposób podawania
Hydroxycarbamid Teva podaje się doustnie. Kapsułki należy połykać w całości, nie dopuszczając do ich rozpadu w jamie ustnej. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby będącej wskazaniem do stosowania produktu leczniczego. Dawkę produktu leczniczego ustala się na podstawie aktualnej masy ciała albo masy należnej, jeżeli aktualna masa jest mniejsza[1].
Słownik pojęć
- Hydroksykarbamid – Substancja czynna leku Hydroxycarbamid Teva, stosowana w leczeniu różnych chorób nowotworowych i niedokrwistości sierpowatokrwinkowej.
- Przewlekła białaczka szpikowa (CML) – Rodzaj nowotworu krwi, który charakteryzuje się nadmiernym wzrostem białych krwinek.
- Nadpłytkowość samoistna (trombocytemia) – Choroba, w której dochodzi do nadmiernego wytwarzania płytek krwi.
- Czerwienica prawdziwa – Choroba, w której dochodzi do nadmiernego wytwarzania czerwonych krwinek.
- Osteomielofibroza – Choroba szpiku kostnego, w której dochodzi do jego zwłóknienia.
- Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa – Wrodzona choroba krwi, w której krwinki czerwone przybierają nieprawidłowy kształt sierpa.
- Neutropenia – Zmniejszenie liczby neutrofili, rodzaju białych krwinek, co zwiększa ryzyko zakażeń.
- Hematokryt – Procentowa objętość krwinek czerwonych w całkowitej objętości krwi.
- Klirens kreatyniny – Wskaźnik oceniający funkcję nerek, mierzący zdolność nerek do filtrowania kreatyniny z krwi.
Podsumowanie
Hydroxycarbamid Teva jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu różnych chorób, takich jak przewlekła białaczka szpikowa, nadpłytkowość samoistna, czerwienica prawdziwa, osteomielofibroza oraz niedokrwistość sierpowatokrwinkowa. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji działań niepożądanych. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby, masy ciała pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Lek podaje się doustnie, a kapsułki należy połykać w całości. Podczas stosowania leku zaleca się regularne kontrolowanie parametrów krwi obwodowej, parametrów czynności nerek, stężenia kwasu moczowego we krwi oraz parametrów czynności wątroby.
| Przewlekła białaczka szpikowa | 40 mg/kg mc. na dobę |
| Nadpłytkowość samoistna | 15 mg/kg mc. na dobę |
| Czerwienica prawdziwa | 15-20 mg/kg mc. na dobę |
| Osteomielofibroza | 5-20 mg/kg mc. na dobę |
| Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa | 15-30 mg/kg mc. na dobę |



















