Jak prawidłowo dawkować lek Fenardin?
Spis treści
- Wstęp
- Dawkowanie leku Fenardin
- Specjalne populacje
- Sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wstęp
Fenardin to lek stosowany w celu obniżenia poziomu tłuszczów (lipidów) we krwi, takich jak trójglicerydy. Jest on szczególnie przydatny w przypadkach, gdy dieta i inne niemedyczne metody leczenia nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. W niniejszym artykule omówimy szczegółowo, jak prawidłowo dawkować lek Fenardin, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Dawkowanie leku Fenardin
Zalecana dawka leku Fenardin dla dorosłych to jedna kapsułka zawierająca 160 mg fenofibratu, przyjmowana raz na dobę[1]. Ważne jest, aby kontynuować zalecenia dietetyczne wdrożone przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnie kontrolować stężenie lipidów w surowicy krwi, aby ocenić skuteczność terapii[1].
Specjalne populacje
W przypadku niektórych grup pacjentów dawkowanie leku Fenardin może wymagać dostosowania:
- Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat): Zazwyczaj nie ma konieczności dostosowywania dawki, chyba że występuje pogorszenie czynności nerek[1].
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Fenofibratu nie należy stosować w przypadku ciężkiego uszkodzenia nerek (eGFR <30 mL/min/1,73 m²). Przy eGFR między 30 a 59 mL/min/1,73 m², dawka nie powinna przekraczać 100 mg fenofibratu w standardowej postaci lub 67 mg fenofibratu w postaci zmikronizowanej, podawanych raz na dobę[1].
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Ze względu na brak danych klinicznych, nie zaleca się stosowania leku Fenardin u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby[1].
- Dzieci i młodzież: Bezpieczeństwo i skuteczność fenofibratu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie zostały ustalone, dlatego nie zaleca się stosowania leku w tej grupie wiekowej[1].
Sposób podawania
Kapsułki Fenardin należy połykać w całości w trakcie posiłku, ponieważ lek nie będzie działał dobrze, jeśli będzie przyjmowany na czczo[2]. Kapsułki należy popijać wodą i nie należy ich kruszyć ani rozgryzać[2].
Przeciwwskazania
Fenardin nie powinien być stosowany w następujących przypadkach[1]:
- Niewydolność wątroby (w tym żółciowa marskość wątroby oraz niewyjaśnione, przedłużające się zaburzenia funkcji wątroby).
- Znana choroba pęcherzyka żółciowego.
- Ciężka niewydolność nerek (eGFR <30 mL/min/1,73 m²).
- Przewlekłe lub ostre zapalenie trzustki z wyjątkiem ostrego zapalenia trzustki spowodowanego ciężką hipertrójglicerydemią.
- Uczulenie na światło lub reakcje fototoksyczne podczas stosowania fibratów lub ketoprofenu.
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Słownik pojęć
- Fenofibrat – Substancja czynna leku Fenardin, stosowana w celu obniżenia poziomu tłuszczów we krwi.
- eGFR – Szacunkowy współczynnik przesączania kłębuszkowego, wskaźnik funkcji nerek.
- Statyny – Grupa leków stosowanych w celu obniżenia poziomu cholesterolu we krwi.
- Hipertrójglicerydemia – Stan, w którym występuje podwyższone stężenie trójglicerydów we krwi.
- Hiperlipidemia – Stan, w którym występuje podwyższone stężenie lipidów we krwi.
Podsumowanie
Fenardin to lek stosowany w celu obniżenia poziomu tłuszczów we krwi. Zalecana dawka to jedna kapsułka 160 mg przyjmowana raz na dobę w trakcie posiłku. Dawkowanie może wymagać dostosowania w przypadku pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Lek nie powinien być stosowany w przypadku niewydolności wątroby, ciężkiej niewydolności nerek, zapalenia trzustki oraz uczulenia na substancję czynną lub pomocniczą. Ważne jest również, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ Fenardin może wchodzić w interakcje z innymi lekami.
| Zalecana dawka | Jedna kapsułka 160 mg raz na dobę |
| Sposób podawania | W trakcie posiłku, kapsułki połykać w całości |
| Specjalne populacje | Dostosowanie dawki w przypadku pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby |
| Przeciwwskazania | Niewydolność wątroby, ciężka niewydolność nerek, zapalenie trzustki, uczulenie na substancję czynną lub pomocniczą |


















