Jak prawidłowo dawkować lek Escitalopram LEK-AM?

Escitalopram LEK-AM to lek stosowany w leczeniu depresji oraz różnych zaburzeń lękowych. Prawidłowe dawkowanie jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek.

Spis treści

• Dawkowanie u dorosłych
• Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
• Dawkowanie u dzieci i młodzieży
• Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
• Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
• Dawkowanie u pacjentów wolno metabolizujących leki przy udziale izoenzymu CYP2C19
• Zakończenie leczenia
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie u dorosłych

Escitalopram LEK-AM jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, a dawkowanie zależy od konkretnej diagnozy:

• Depresja: Zwykle zalecana dawka to 10 mg raz na dobę. Dawka może być zwiększana przez lekarza maksymalnie do 20 mg na dobę^[1].
• Zaburzenia lękowe z napadami lęku: Dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę w pierwszym tygodniu leczenia, następnie dawkę zwiększa się do 10 mg na dobę. Dawka może być dalej zwiększana przez lekarza maksymalnie do 20 mg na dobę^[1].
• Fobia społeczna: Zwykle zalecana dawka to 10 mg raz na dobę. Dawka może zostać zmniejszona do 5 mg na dobę lub zwiększona maksymalnie do 20 mg na dobę, zależnie od reakcji pacjenta na lek^[1].
• Zaburzenia lękowe uogólnione: Zwykle zalecana dawka to 10 mg raz na dobę. Dawka może być zwiększana przez lekarza maksymalnie do 20 mg na dobę^[1].
• Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne: Zwykle zalecana dawka to 10 mg raz na dobę. Dawka może być zwiększana przez lekarza maksymalnie do 20 mg na dobę^[1].

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w wieku powyżej 65 lat zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę. Lekarz może zalecić zwiększenie dawki do 10 mg raz na dobę^[1].

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Escitalopram LEK-AM nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, chyba że lekarz uzna to za konieczne^[1].

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki. Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek^[1].

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby zaleca się dawkę początkową 5 mg na dobę przez pierwsze 2 tygodnie terapii. Dawkę dobową można zwiększyć do 10 mg na dobę, w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta^[1].

Dawkowanie u pacjentów wolno metabolizujących leki przy udziale izoenzymu CYP2C19

U pacjentów, o których wiadomo, że wolno metabolizują leki z udziałem izoenzymu CYP2C19, zaleca się dawkę początkową 5 mg na dobę przez pierwsze dwa tygodnie leczenia. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta dawkę można zwiększyć do 10 mg na dobę^[1].

Zakończenie leczenia

Należy unikać nagłego odstawienia leku. Podczas kończenia leczenia dawkę należy zmniejszać stopniowo przez okres przynajmniej 1-2 tygodni, aby uniknąć wystąpienia objawów odstawienia^[1]. W razie wystąpienia objawów nietolerowanych przez pacjenta, będących następstwem zmniejszania dawki lub odstawienia leku, należy rozważyć wznowienie stosowania poprzednio przepisanej dawki. Następnie lekarz może kontynuować zmniejszanie dawki w wolniejszym tempie^[1].

Słownik pojęć

• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – Grupa leków przeciwdepresyjnych, które zwiększają stężenie serotoniny w mózgu, co pomaga w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych.
• Agorafobia – Lęk przed miejscami lub sytuacjami, z których ucieczka może być trudna lub wstydliwa, lub w których pomoc może być niedostępna w przypadku ataku paniki.
• Fobia społeczna – Intensywny lęk przed sytuacjami społecznymi, w których osoba może być oceniana przez innych.
• Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD) – Zaburzenie psychiczne charakteryzujące się natrętnymi myślami (obsesjami) i powtarzającymi się zachowaniami (kompulsjami).
• Metabolizm – Procesy chemiczne zachodzące w organizmie, które przekształcają leki i inne substancje w formy, które mogą być łatwiej wydalane.

Podsumowanie