Dawkowanie leku Efectin ER: Jak i kiedy stosować?

Lek Efectin ER jest stosowany w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, w tym jak i kiedy go stosować, aby uzyskać najlepsze efekty terapeutyczne.

Spis treści

• Dawkowanie w depresji
• Dawkowanie w uogólnionych zaburzeniach lękowych
• Dawkowanie w fobii społecznej
• Dawkowanie w lęku napadowym
• Dawkowanie u specjalnych grup pacjentów
• Objawy odstawienia
• Słownik pojęć

Dawkowanie w depresji

Zalecana początkowa dawka wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu wynosi 75 mg raz na dobę. W przypadku pacjentów niereagujących na początkową dawkę, korzystne może być zwiększenie dawki do maksymalnie 375 mg na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych^[1]. Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, a ocena leczenia powinna być regularnie dokonywana indywidualnie dla każdego pacjenta^[1].

Dawkowanie w uogólnionych zaburzeniach lękowych

Zalecana początkowa dawka wynosi 75 mg raz na dobę. W przypadku pacjentów niereagujących na początkową dawkę, dawkę można zwiększyć do maksymalnie 225 mg na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych^[1]. Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, a ocena leczenia powinna być regularnie dokonywana indywidualnie dla każdego pacjenta^[1].

Dawkowanie w fobii społecznej

Zalecana dawka wynosi 75 mg raz na dobę. Nie ma dowodów, że większe dawki przynoszą dodatkowe korzyści. Jednakże, w przypadku pacjentów niereagujących na początkową dawkę, można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Dawkowanie należy zwiększać stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych^[1]. Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, a ocena leczenia powinna być regularnie dokonywana indywidualnie dla każdego pacjenta^[1].

Dawkowanie w lęku napadowym

Zalecane dawkowanie wynosi 37,5 mg na dobę przez 7 dni. Następnie dawkę należy zwiększyć do 75 mg na dobę. W przypadku pacjentów niereagujących na dawkę 75 mg na dobę, dawkę można zwiększyć do maksymalnie 225 mg na dobę. Dawkowanie należy zwiększać stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych^[1]. Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, a ocena leczenia powinna być regularnie dokonywana indywidualnie dla każdego pacjenta^[1].

Dawkowanie u specjalnych grup pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma konieczności modyfikowania dawki tylko ze względu na wiek pacjenta. Należy jednak zachować ostrożność i stosować najmniejszą skuteczną dawkę^[1].

Dzieci i młodzież: Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki zazwyczaj o 50%. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby zaleca się zachowanie ostrożności oraz rozważenie zmniejszenia dawki o więcej niż 50%^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U pacjentów wymagających hemodializy oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek dawkę należy zmniejszyć o 50%^[1].

Objawy odstawienia

Należy unikać nagłego odstawienia leku. W przypadku przerwania terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres trwający co najmniej od 1 do 2 tygodni, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia reakcji odstawienia^[1]. Objawy odstawienia mogą obejmować zawroty głowy, zaburzenia czucia, zaburzenia snu, pobudzenie, lęk, nudności, wymioty, drżenie, ból głowy, zaburzenia widzenia i nadciśnienie tętnicze^[2].

Słownik pojęć

• Wenlafaksyna – Substancja czynna leku Efectin ER, należąca do grupy inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI).
• Inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) – Grupa leków stosowanych w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych, które zwiększają stężenie serotoniny i noradrenaliny w mózgu.
• Epizody dużej depresji – Ciężkie epizody depresji charakteryzujące się głębokim smutkiem, utratą zainteresowania codziennymi czynnościami i innymi objawami.
• Uogólnione zaburzenia lękowe – Przewlekłe zaburzenie lękowe charakteryzujące się nadmiernym, długotrwałym lękiem i zmartwieniami.
• Fobia społeczna – Zaburzenie lękowe charakteryzujące się intensywnym lękiem przed sytuacjami społecznymi.
• Lęk napadowy – Zaburzenie lękowe charakteryzujące się nagłymi, intensywnymi napadami paniki.
• Objawy odstawienia – Objawy pojawiające się po nagłym przerwaniu stosowania leku, takie jak zawroty głowy, nudności, lęk i inne.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku