Duracef: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń
Duracef to lek zawierający cefadroksyl, antybiotyk z grupy cefalosporyn, który jest stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości można leczyć za pomocą tego leku, a także jakie są zalecenia dotyczące jego stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Duracef
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania leku Duracef
Duracef jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń, jeśli są wywołane przez wrażliwe szczepy bakteryjne:
- Górne i dolne drogi oddechowe – w szczególności zapalenie gardła i migdałków podniebiennych spowodowane przez paciorkowce beta-hemolizujące z grupy A[1].
- Układ moczowy – zakażenia wywołane przez E. coli, P. mirabilis i Klebsiella spp.[1].
- Skóra i tkanki miękkie – zakażenia powodowane przez gronkowce i (lub) paciorkowce[1].
- Zapalenie szpiku – infekcja kości[1].
- Bakteryjne zapalenie stawów – infekcja stawów[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Duracef należy podawać raz albo dwa razy na dobę, w zależności od rodzaju i nasilenia zakażenia. Lek można podawać doustnie niezależnie od posiłków, gdyż pokarm nie wpływa na jego biodostępność[1]. Leczenie należy prowadzić przez co najmniej 48-72 godziny po ustąpieniu objawów klinicznych lub potwierdzeniu usunięcia drobnoustrojów. Leczenie zakażeń wywołanych przez paciorkowce beta-hemolizujące powinno trwać co najmniej 10 dni[1].
Przeciwwskazania
Duracef nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na cefadroksyl, inne cefalosporyny lub którykolwiek z pozostałych składników leku[2]. Przed zastosowaniem leku należy ustalić, czy pacjent nie wykazywał w przeszłości nadwrażliwości na penicyliny, ponieważ pomiędzy antybiotykami beta-laktamowymi występują krzyżowe reakcje nadwrażliwości[1].
Możliwe działania niepożądane
Duracef może powodować działania niepożądane, które są podobne do obserwowanych po stosowaniu innych cefalosporyn. Do najczęstszych należą:
- Biegunka, niestrawność, nudności, wymioty[1].
- Gorączka[1].
- Reakcje alergiczne – takie jak wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy[1].
- Rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy – ciężka, uporczywa biegunka[1].
Słownik pojęć
- Cefadroksyl – antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
- Cefalosporyny – grupa antybiotyków o szerokim spektrum działania, stosowanych w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych.
- Zapalenie gardła – infekcja gardła, często wywołana przez paciorkowce.
- Zapalenie migdałków podniebiennych – infekcja migdałków, często wywołana przez paciorkowce.
- Zapalenie szpiku – infekcja kości.
- Bakteryjne zapalenie stawów – infekcja stawów.
- Rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy – ciężka, uporczywa biegunka, często związana z antybiotykoterapią.
- Obrzęk naczynioruchowy – reakcja alergiczna z obrzękiem zlokalizowanym w obrębie twarzy, warg, jamy ustnej, języka i (lub) gardła.
| Wskazania | Górne i dolne drogi oddechowe, układ moczowy, skóra i tkanki miękkie, zapalenie szpiku, bakteryjne zapalenie stawów |
| Dawkowanie | Raz albo dwa razy na dobę, w zależności od rodzaju i nasilenia zakażenia |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na cefadroksyl, inne cefalosporyny lub którykolwiek z pozostałych składników leku |
| Działania niepożądane | Biegunka, niestrawność, nudności, wymioty, gorączka, reakcje alergiczne, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy |



















