Konsekwencje przedawkowania leku Diuramid
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawki przedawkowania
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie w przypadku przedawkowania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Przedawkowanie leku Diuramid, zawierającego acetazolamid, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku. Informacje te są oparte na dokumentach dotyczących charakterystyki produktu leczniczego oraz ulotki leku[1][2].
Dawki przedawkowania
Przedawkowanie leku Diuramid może wystąpić, gdy pacjent przyjmie dawki przekraczające zalecane przez lekarza. Standardowe dawkowanie dla różnych wskazań jest następujące:
- Jaskra: 250 mg (1 tabletka) od 1 do 4 razy na dobę. Dawki większe niż 1000 mg (4 tabletki) nie zwiększają skuteczności leczenia[1].
- Padaczka: Dorośli i dzieci: od 8 do 30 mg/kg masy ciała na dobę, w 1 do 4 dawek podzielonych. Maksymalna dawka dla dzieci to 750 mg na dobę[1].
- Obrzęki: Początkowo od 250 mg do 375 mg (1 do 1 1/2 tabletki) raz na dobę, rano[1].
- Ostra choroba wysokościowa: od 500 mg do 1000 mg (2 do 4 tabletki) na dobę, w dawkach podzielonych[1].
Przyjęcie dawki przekraczającej te wartości może prowadzić do przedawkowania.
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania leku Diuramid mogą być podobne do działań niepożądanych występujących w czasie leczenia acetazolamidem, ale mogą być bardziej nasilone. Do najczęstszych objawów należą:
- Zaburzenia równowagi elektrolitowej: hipokaliemia (niski poziom potasu) i hiponatremia (niski poziom sodu)[1].
- Kwasica metaboliczna: stan, w którym krew staje się zbyt kwaśna[1].
- Zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego: senność, dezorientacja, zawroty głowy, bóle głowy[1].
- Problemy żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, biegunka[1].
- Reakcje skórne: wysypka, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona[2].
Postępowanie w przypadku przedawkowania
W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Diuramid, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Brak swoistej odtrutki na acetazolamid, dlatego leczenie polega na kontrolowaniu objawów i podtrzymywaniu funkcji życiowych[1]. Zaleca się:
- Monitorowanie stężenia elektrolitów: szczególnie potasu i sodu we krwi[1].
- Kontrola pH krwi: w przypadku kwasicy stosuje się wodorowęglany[1].
- Hemodializa: może być stosowana w celu usunięcia acetazolamidu z organizmu[1].
Słownik pojęć
- Acetazolamid – substancja czynna leku Diuramid, inhibitor anhydrazy węglanowej.
- Hipokaliemia – stan, w którym poziom potasu we krwi jest zbyt niski.
- Hiponatremia – stan, w którym poziom sodu we krwi jest zbyt niski.
- Kwasica metaboliczna – stan, w którym krew staje się zbyt kwaśna.
- Zespół Stevensa-Johnsona – ciężka reakcja skórna, która może być śmiertelna.
Podsumowanie
Przedawkowanie leku Diuramid może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia równowagi elektrolitowej, kwasica metaboliczna, zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego, problemy żołądkowo-jelitowe oraz reakcje skórne. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie polega na kontrolowaniu objawów i podtrzymywaniu funkcji życiowych.
| Jaskra | 250 mg (1 tabletka) od 1 do 4 razy na dobę |
| Padaczka | 8 do 30 mg/kg masy ciała na dobę |
| Obrzęki | 250 mg do 375 mg (1 do 1 1/2 tabletki) raz na dobę |
| Ostra choroba wysokościowa | 500 mg do 1000 mg (2 do 4 tabletki) na dobę |


















