Jak prawidłowo dawkować lek Dexmedetomidine Altan?

Dexmedetomidine Altan to lek uspokajający stosowany w celu zapewnienia sedacji u dorosłych pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM) oraz podczas różnych procedur diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych z zachowaną świadomością. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, w tym sposób podawania, dostosowanie dawki oraz specjalne grupy pacjentów.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Specjalne grupy pacjentów
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Dexmedetomidine Altan jest przeznaczony do:

• Sedacji dorosłych pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM), wymagających poziomu sedacji nie głębszego niż pobudzenie w reakcji na głos (poziom od 0 do -3 w skali Richmond Agitation-Sedation Scale (RASS))^[1].
• Sedacji niezaintubowanych pacjentów przed i/lub podczas procedur diagnostycznych lub zabiegów chirurgicznych wymagających sedacji, np. sedacji proceduralnej/z zachowaniem świadomości^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Lek Dexmedetomidine Altan jest przeznaczony wyłącznie do stosowania w warunkach szpitalnych i powinien być podawany przez wyspecjalizowany personel medyczny^[1]. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania w zależności od wskazania:

Sedacja dorosłych pacjentów na OIOM

U pacjentów już zaintubowanych i znieczulonych można rozpocząć stosowanie deksmedetomidyny w początkowej dawce dożylnej 0,7 mikrogramów/kg mc./godz. i stopniowo ją dostosowywać, w zakresie dawek od 0,2 do 1,4 mikrogramów/kg mc./godz., w zależności od reakcji pacjenta na lek, w celu osiągnięcia pożądanego poziomu sedacji^[1]. U pacjentów osłabionych należy brać pod uwagę mniejszą dawkę początkową. Maksymalna dawka nie powinna przekraczać 1,4 mikrogramów/kg mc./godz.^[1]

Sedacja niezaintubowanych pacjentów

Dexmedetomidine Altan jest podawany w infuzji nasycającej, a następnie w infuzji podtrzymującej. Podanie w infuzji nasycającej dawki 1 mikrograma/kg mc. przez 10 minut. W przypadku mniej inwazyjnych procedur, takich jak zabiegi okulistyczne, może wystarczyć dawka 0,5 mikrograma/kg mc. przez 10 minut^[1]. Infuzję podtrzymującą rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 0,6-0,7 mikrograma/kg mc./godz. i stopniowo dostosowuje do uzyskania wymaganego działania klinicznego, w zakresie dawek od 0,2 mikrograma/kg mc./godz. do 1 mikrograma/kg mc./godz.^[1]

Specjalne grupy pacjentów

W przypadku niektórych grup pacjentów dawkowanie może wymagać dostosowania:

• Pacjenci w podeszłym wieku: Zazwyczaj nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak ryzyko wystąpienia niedociśnienia jest większe^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie jest konieczne dostosowanie dawki^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Należy stosować ostrożnie i rozważyć zmniejszenie dawki podtrzymującej^[1].
• Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności deksmedetomidyny u dzieci w wieku od 0 do 18 lat^[1].

Przeciwwskazania

Leku Dexmedetomidine Altan nie należy stosować w przypadku:

• Nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Zaawansowanego bloku serca (2 lub 3 stopnia), jeśli nie jest stosowana stymulacja serca^[1].
• Niekontrolowanego niedociśnienia tętniczego^[1].
• Ostrych chorób naczyniowo-mózgowych^[1].

Środki ostrożności

Podczas stosowania leku Dexmedetomidine Altan należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z:

• Niskim ciśnieniem krwi
• Małą objętością krwi
• Określonymi zaburzeniami kardiologicznymi
• Zaburzeniami neurologicznymi
• Chorobami wątroby

Wszystkie te stany mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych^[1].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Dexmedetomidine Altan może powodować działania niepożądane. Do najczęściej zgłaszanych należą:

• Bardzo często: spowolnienie częstości akcji serca, niskie lub wysokie ciśnienie krwi, zmiany w sposobie oddychania lub zatrzymanie oddychania^[2].
• Często: ból w klatce piersiowej lub atak serca, szybka akcja serca, małe lub duże stężenie cukru we krwi, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, niepokój, objawy po odstawieniu leku, wysoka temperatura ciała^[2].
• Niezbyt często: stan zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, małe stężenie albuminy we krwi, zadyszka, omamy, zaburzenia czynności serca, zatrzymanie akcji serca, niedostateczna skuteczność leku, obrzęk żołądka, wzmożone pragnienie^[2].
• Nieznana: wydalanie dużych ilości moczu i nadmierne pragnienie – mogą to być objawy zaburzenia hormonalnego, zwanego moczówką prostą^[2].

Słownik pojęć

• Sedacja – Stan uspokojenia, senności lub snu wywołany przez leki.
• OIOM – Oddział Intensywnej Opieki Medycznej, miejsce w szpitalu, gdzie pacjenci wymagają intensywnego monitorowania i leczenia.
• Infuzja dożylna – Podawanie leku bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.
• Blok serca – Zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu, które może prowadzić do nieregularnego rytmu serca.
• Moczówka prosta – Zaburzenie hormonalne charakteryzujące się wydalaniem dużych ilości moczu i nadmiernym pragnieniem.

Podsumowanie

Dexmedetomidine Altan to lek uspokajający stosowany w celu zapewnienia sedacji u dorosłych pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej oraz podczas różnych procedur diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych z zachowaną świadomością. Dawkowanie leku zależy od stanu pacjenta, a jego podawanie powinno odbywać się wyłącznie w warunkach szpitalnych przez wyspecjalizowany personel medyczny. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z określonymi schorzeniami oraz monitorować działania niepożądane.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku