Jak prawidłowo dawkować lek Dexamethasone hameln?

Spis treści

• Wstęp
• Dawkowanie ogólnoustrojowe
• Dawkowanie miejscowe
• Dawkowanie u dzieci
• Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami wątroby i nerek
• Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wstęp

Lek Dexamethasone hameln jest syntetycznym glikokortykosteroidem stosowanym w leczeniu różnych chorób wymagających terapii glikokortykosteroidami. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, w zależności od rodzaju podania oraz specyficznych grup pacjentów^[1][2].

Dawkowanie ogólnoustrojowe

Dawkowanie leku Dexamethasone hameln zależy od rodzaju i nasilenia choroby oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Zazwyczaj stosuje się stosunkowo duże dawki początkowe, które są następnie zmniejszane^[1].

• Obrzęk mózgu: Dawka początkowa wynosi 8-10 mg (do 80 mg) dożylnie, następnie 16-24 mg (do 48 mg) na dobę dożylnie w 3-4 (6) pojedynczych dawkach przez 4-8 dni^[1].
• Wstrząs pourazowy: Dawka początkowa 40-100 mg dożylnie, powtórzona po 12 godzinach. Alternatywnie 16-40 mg co 6 godzin przez 2-3 dni^[1].
• Leczenie COVID-19: 6 mg dożylnie raz na dobę przez maksymalnie 10 dni^[1].
• Ciężki ostry napad astmy: 8-20 mg dożylnie, podane w możliwie najkrótszym czasie. W razie potrzeby podanie można powtórzyć w dawce 8 mg co 4 godziny^[1].
• Ostre choroby skóry: Dobowa dawka 8-40 mg dożylnie, w indywidualnych przypadkach do 100 mg, a następnie leczenie doustne w zmniejszających się dawkach^[1].
• Układowy toczeń rumieniowaty: 6-16 mg na dobę^[1].
• Reumatoidalne zapalenie stawów: 12-16 mg na dobę w leczeniu w szybko postępującej postaci choroby. W przypadku wystąpienia objawów pozastawowych zaleca się stosowanie 6-12 mg na dobę^[1].
• Ciężkie choroby zakaźne: 4-20 mg dożylnie na dobę. W pojedynczych przypadkach (np. tyfus) początkowo w dawce do 200 mg^[1].
• Leczenie paliatywne nowotworów złośliwych: Początkowo 8-16 mg/dobę, w przypadku długotrwałej terapii, 4-12 mg/dobę^[1].
• Profilaktyka i leczenie wymiotów: 10-20 mg dożylnie przed rozpoczęciem chemioterapii, a następnie, w razie potrzeby 2 do 3 razy na dobę 4-8 mg przez 1-3 dni (chemioterapia umiarkowanie emetogenna) lub do 6 dni (chemioterapia wysoce emetogenna)^[1].

Dawkowanie miejscowe

Lek Dexamethasone hameln może być również podawany miejscowo w postaci wstrzyknięć dostawowych lub nasiękowych^[1].

• Wstrzyknięcie dostawowe: Zazwyczaj zalecana dawka wynosi 4-8 mg. Dawka 2 mg jest zazwyczaj wystarczająca w przypadku wstrzyknięcia do małego stawu^[1].
• Podanie nasiękowe: W przypadku niebakteryjnego zapalenia pochewki ścięgnistej i zapalenia kaletki maziowej, zapalenia okołostawowego, zaburzeń ścięgien obejmujących przyczepy ścięgien^[1].

Dawkowanie u dzieci

Dawkowanie leku Dexamethasone hameln u dzieci zależy od wieku i masy ciała dziecka oraz rodzaju choroby^[1].

• Obrzęk mózgu wywołany bakteryjnym zapaleniem opon mózgowych: 0,4 mg/kg masy ciała co 12 godzin przez 2 dni, zaczynając przed podaniem pierwszej dawki antybiotyku^[1].
• Wstrząs pourazowy: U dzieci dawka początkowa 40 mg dożylnie powtórzona po 12 godzinach^[1].
• Leczenie COVID-19: U młodzieży (w wieku 12 lat i starszych) zaleca się stosowanie 6 mg na dawkę dożylnie raz na dobę, przez maksymalnie 10 dni^[1].
• Ciężki ostry napad astmy: 0,15-0,3 mg/kg masy ciała dożylnie lub 1,2 mg/kg masy ciała w bolusie, następnie 0,3 mg/kg co 4-6 godzin^[1].
• Profilaktyka i leczenie wymiotów pooperacyjnych: 0,15-0,5 mg/kg masy ciała u dzieci powyżej dwóch lat, maksymalnie do 16 mg^[1].

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami wątroby i nerek

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek powinni być monitorowani ze względu na zawartość glikolu propylenowego w leku Dexamethasone hameln. Dzienna dawka glikolu propylenowego nie powinna przekraczać 50 mg/kg^[1].

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka wynikającego z leczenia lekiem Dexamethasone hameln ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia osteoporozy^[1].

Słownik pojęć

• Glikokortykosteroid – syntetyczny hormon kory nadnerczy, stosowany w leczeniu stanów zapalnych i alergicznych.
• Obrzęk mózgu – nagromadzenie płynu w mózgu, prowadzące do zwiększenia jego objętości i ciśnienia wewnątrzczaszkowego.
• Wstrząs pourazowy – stan krytyczny spowodowany ciężkim urazem, prowadzący do niewydolności narządów.
• Układowy toczeń rumieniowaty – przewlekła choroba autoimmunologiczna, atakująca różne narządy i tkanki.
• Reumatoidalne zapalenie stawów – przewlekła choroba zapalna, prowadząca do uszkodzenia stawów.
• Chemioterapia – leczenie nowotworów za pomocą leków cytostatycznych.
• Infuzja podskórna – podawanie leku w sposób ciągły pod skórę za pomocą pompy infuzyjnej.

Podsumowanie