Konsekwencje przedawkowania leku Decaldol: Dawki, objawy i postępowanie
Przedawkowanie leku Decaldol, zawierającego haloperydol w postaci haloperydolu dekanonianu, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania tego leku.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
- Tabela podsumowująca
- Materiały źródłowe
Dawki uznawane za przedawkowanie
Decaldol jest lekiem stosowanym w leczeniu podtrzymującym schizofrenii oraz zaburzeń schizoafektywnych. Dawki leku są ściśle kontrolowane przez lekarza, a przedawkowanie jest mniej prawdopodobne w przypadku podania pozajelitowego niż doustnego[1]. Standardowe dawki dla dorosłych wynoszą od 25 mg do 150 mg, a maksymalna dawka nie powinna przekraczać 300 mg raz na 4 tygodnie[2]. Przekroczenie tej dawki może prowadzić do przedawkowania.
Objawy przedawkowania
Przedawkowanie haloperydolu manifestuje się nasileniem znanego działania farmakologicznego oraz jego działań niepożądanych[1]. Najważniejsze objawy to:
- Ciężkie objawy pozapiramidowe – wzmożone napięcie mięśni oraz uogólnione lub miejscowe drżenie mięśni.
- Niedociśnienie – obniżenie ciśnienia krwi, które może prowadzić do stanu podobnego do wstrząsu.
- Sedacja – nadmierna senność i osłabienie.
- Depresja oddechowa – trudności w oddychaniu, które mogą być na tyle poważne, że mogą prowadzić do stanu śpiączki.
- Komorowe zaburzenia rytmu – ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca, związane prawdopodobnie z wydłużeniem odstępu QTc.
W skrajnych przypadkach pacjent może zapaść w stan śpiączki z depresją oddechową i niedociśnieniem[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania Decaldolu brak jest swoistego antidotum. Stosuje się leczenie podtrzymujące[1]. Oto kroki, które należy podjąć:
- Zapewnienie drożności dróg oddechowych – w przypadku depresji oddechowej może być konieczne zastosowanie mechanicznej wentylacji.
- Monitorowanie czynności serca – za pomocą elektrokardiografu (EKG) oraz parametrów życiowych, prowadzone do czasu normalizacji EKG.
- Podanie płynów i leków wazopresyjnych – w przypadku niedociśnienia tętniczego oraz zapaści naczyniowo-sercowej.
- Podanie leków stosowanych w parkinsonizmie – w przypadku ciężkich objawów pozapiramidowych.
Nie zaleca się poddawania pacjenta dializie, ponieważ usuwa ona jedynie bardzo niewielką ilość haloperydolu[1].
Słownik pojęć
- Haloperydol – substancja czynna stosowana w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia.
- Schizofrenia – przewlekła choroba psychiczna, która wpływa na sposób myślenia, odczuwania i zachowania pacjenta.
- Haloperydolu dekanonian – postać haloperydolu o przedłużonym działaniu, stosowana w leczeniu podtrzymującym.
- Objawy pozapiramidowe – zaburzenia ruchowe, takie jak drżenie, sztywność mięśniowa, spowolnienie ruchów.
- Depresja oddechowa – stan, w którym dochodzi do znacznego spowolnienia lub zatrzymania oddychania.
- Komorowe zaburzenia rytmu – nieprawidłowy rytm pracy serca, który może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.
Tabela podsumowująca
| Dawki uznawane za przedawkowanie | Przekroczenie 300 mg raz na 4 tygodnie |
| Objawy przedawkowania | Ciężkie objawy pozapiramidowe, niedociśnienie, sedacja, depresja oddechowa, komorowe zaburzenia rytmu |
| Postępowanie przy przedawkowaniu | Zapewnienie drożności dróg oddechowych, monitorowanie czynności serca, podanie płynów i leków wazopresyjnych, podanie leków stosowanych w parkinsonizmie |



















