Jak prawidłowo dawkować lek Bisocard?

Bisocard to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, w tym jak i kiedy go stosować, a także ważne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Spis treści

• Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym i dławicy piersiowej
• Dawkowanie w przewlekłej niewydolności serca
• Dawkowanie w specjalnych przypadkach
• Przerwanie leczenia
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym i dławicy piersiowej

Dawkowanie leku Bisocard w przypadku nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej powinno być dostosowane indywidualnie przez lekarza, biorąc pod uwagę częstość tętna pacjenta i skuteczność leczenia. Zalecana dawka początkowa to 5 mg raz na dobę. W razie konieczności dawka może zostać zwiększona do 10 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę^[1].

• 5 mg raz na dobę – jest to zalecana dawka początkowa, którą można zwiększyć w razie potrzeby.
• 10 mg raz na dobę – dawka ta może być stosowana, jeśli 5 mg nie przynosi oczekiwanych efektów.
• 20 mg raz na dobę – maksymalna zalecana dawka, którą można stosować w przypadku braku skuteczności niższych dawek.

W niektórych łagodniejszych przypadkach nadciśnienia tętniczego może być wystarczające podawanie dawki 2,5 mg raz na dobę^[1].

Dawkowanie w przewlekłej niewydolności serca

Leczenie przewlekłej niewydolności serca lekiem Bisocard wymaga stopniowego zwiększania dawki, zgodnie z poniższym schematem^[1]:

• 1,25 mg raz na dobę – przez pierwszy tydzień.
• 2,5 mg raz na dobę – przez następny tydzień.
• 3,75 mg raz na dobę – przez kolejny tydzień.
• 5 mg raz na dobę – przez 4 kolejne tygodnie.
• 7,5 mg raz na dobę – przez 4 kolejne tygodnie.
• 10 mg raz na dobę – w leczeniu podtrzymującym.

Maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę. W trakcie i po okresie ustalania dawki może wystąpić przejściowe nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze lub bradykardia. Zaleca się uważne monitorowanie parametrów życiowych pacjenta oraz objawów nasilenia niewydolności serca^[1].

Dawkowanie w specjalnych przypadkach

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) i u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dawka nie może być większa niż 10 mg na dobę^[1]. Doświadczenie dotyczące stosowania bisoprololu u pacjentów poddawanych dializie jest ograniczone, ale nie dowiedziono, aby zmiana dawkowania była u nich konieczna^[1].

Przerwanie leczenia

Nie zaleca się nagłego przerywania leczenia lekiem Bisocard. Zmniejszanie dawki powinno odbywać się stopniowo, co tydzień o połowę, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca^[1]. Nagłe przerwanie stosowania tego leku może doprowadzić do nasilenia dolegliwości, z powodu których lek był przyjmowany^[2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Bisocard może powodować działania niepożądane. Do najczęstszych należą^[1][2]:

• Bradykardia – wolna czynność serca.
• Nasilenie niewydolności serca – zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca.
• Zawroty głowy i bóle głowy – szczególnie na początku leczenia.
• Uczucie zmęczenia i astenia – uczucie wyczerpania.
• Skurcz oskrzeli – u pacjentów z astmą oskrzelową lub obturacyjną chorobą dróg oddechowych.

Słownik pojęć

• Bradykardia – wolna czynność serca, zazwyczaj poniżej 60 uderzeń na minutę.
• Astenia – uczucie wyczerpania, zmęczenia.
• Skurcz oskrzeli – zwężenie dróg oddechowych, co utrudnia oddychanie.
• Frakcja wyrzutowa – procentowa ilość krwi wyrzucanej z lewej komory serca podczas skurczu.
• Klirens kreatyniny – wskaźnik funkcji nerek, określający zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku