Jak prawidłowo dawkować lek Bioxetin?
Lek Bioxetin, zawierający fluoksetynę, jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne oraz bulimia. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla jego skuteczności i bezpieczeństwa. W tym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować lek Bioxetin, bazując na informacjach zawartych w dokumentach źródłowych.
Spis treści
- Dawkowanie u dorosłych
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Dawkowanie w szczególnych przypadkach
- Objawy odstawienia
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawkowanie u dorosłych
Epizody dużej depresji: Zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. Dawkowanie należy ponownie ocenić i dostosować w razie konieczności w okresie 3 do 4 tygodni po rozpoczęciu leczenia, a także później, jeśli uzna się to za właściwe ze względów klinicznych. Jeśli zajdzie taka potrzeba, dawkę można stopniowo zwiększać, maksymalnie do 60 mg na dobę. Dawkę należy zwiększać ostrożnie, aby pacjent stosował najmniejszą skuteczną dawkę[1].
Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne: Zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. W razie konieczności lekarz może zmienić dawkę leku po 2 tygodniach leczenia. Jeśli zajdzie taka potrzeba, dawkę można stopniowo zwiększać, maksymalnie do 60 mg na dobę. Jeśli w ciągu 10 tygodni nie nastąpi poprawa stanu chorego, należy ponownie rozważyć zasadność leczenia lekiem Bioxetin[1].
Bulimia (żarłoczność psychiczna): Zalecana dawka wynosi 60 mg na dobę. W bulimii nie wykazano długotrwałej skuteczności leczenia (powyżej 3 miesięcy)[1].
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Depresja u dzieci i młodzieży w wieku od 8 do 18 lat: Leczenie powinno być zainicjowane i nadzorowane przez specjalistę. Dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. W przypadku dawki 10 mg należy użyć odpowiedniego produktu zawierającego 10 mg fluoksetyny dostępnego w obrocie. Lekarz może zwiększyć dawkę do 20 mg na dobę po upływie tygodnia lub dwóch tygodni. Dawkę należy zwiększać ostrożnie upewniając się, że pacjent otrzymuje lek w najmniejszej skutecznej dawce. Dzieci o mniejszej masie ciała mogą wymagać zastosowania mniejszej dawki[1].
Dawkowanie w szczególnych przypadkach
Pacjenci w podeszłym wieku: U osób w podeszłym wieku można zwiększać dawkę zachowując dużą ostrożność. Dawka dobowa nie powinna być większa niż 40 mg. Dawka maksymalna wynosi 60 mg na dobę[1].
Zaburzenia czynności wątroby: W przypadku zaburzeń czynności wątroby lub stosowania innych leków, które mogą wpływać na działanie fluoksetyny, lekarz może zalecić mniejszą dawkę lub przyjmowanie leku Bioxetin co drugi dzień[1].
Objawy odstawienia
Po zaprzestaniu przyjmowania leku Bioxetin mogą wystąpić następujące objawy: zawroty głowy; uczucie mrowienia, kłucia; zaburzenia snu (żywe sny, koszmary senne, bezsenność); niepokój psychoruchowy lub pobudzenie; zmęczenie lub osłabienie; lęk; nudności lub wymioty; drżenie; bóle głowy. U większości osób wszelkie objawy pojawiające się po odstawieniu leku Bioxetin są łagodne i ustępują samoistnie w ciągu kilku tygodni. Jeśli po przerwaniu leczenia wystąpią jakiekolwiek objawy, należy skontaktować się z lekarzem[2].
Słownik pojęć
- Fluoksetyna – Substancja czynna leku Bioxetin, należąca do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).
- Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – Grupa leków przeciwdepresyjnych, które zwiększają poziom serotoniny w mózgu, co pomaga w leczeniu depresji i innych zaburzeń psychicznych.
- Epizody dużej depresji – Ciężka forma depresji charakteryzująca się długotrwałym uczuciem smutku, utratą zainteresowania codziennymi czynnościami i innymi objawami.
- Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD) – Zaburzenie psychiczne charakteryzujące się natrętnymi myślami (obsesjami) i powtarzającymi się zachowaniami (kompulsjami).
- Bulimia (żarłoczność psychiczna) – Zaburzenie odżywiania charakteryzujące się epizodami objadania się, po których następują próby pozbycia się spożytego jedzenia, np. przez wymioty.
Podsumowanie
Właściwe dawkowanie leku Bioxetin jest kluczowe dla jego skuteczności i bezpieczeństwa. Dawkowanie różni się w zależności od leczonego zaburzenia, wieku pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Ważne jest, aby zawsze stosować się do zaleceń lekarza i nie przerywać leczenia bez konsultacji. Objawy odstawienia mogą wystąpić po nagłym zaprzestaniu stosowania leku, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
| Epizody dużej depresji | 20 mg na dobę, maksymalnie do 60 mg na dobę |
| Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne | 20 mg na dobę, maksymalnie do 60 mg na dobę |
| Bulimia | 60 mg na dobę |
| Dzieci i młodzież | 10 mg na dobę, maksymalnie do 20 mg na dobę |
| Pacjenci w podeszłym wieku | Maksymalnie 40 mg na dobę, maksymalnie do 60 mg na dobę |
| Zaburzenia czynności wątroby | Mniejsza dawka lub przyjmowanie co drugi dzień |



















