Popularne

Berinert 1500 to lek w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Jego głównym składnikiem jest ludzki inhibitor C1-esterazy, który pomaga w regulacji procesów zapalnych. Lek jest przede wszystkim stosowany w leczeniu obrzęku naczynioruchowego, rzadkiego schorzenia genetycznego powodującego nagłe i bolesne obrzęki. Berinert działa poprzez blokowanie działania niektórych białek, które powodują obrzęk.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Berinert to lek zawierający ludzki inhibitor C1-esterazy, naturalnie występujący w organizmie białko, które reguluje prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego i krzepnięcia krwi. Produkt jest dostępny w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Berinert 1500 zawiera 1500 jednostek międzynarodowych substancji czynnej w jednej fiolce. Po przygotowaniu roztworu jeden mililitr zawiera 500 jednostek międzynarodowych ludzkiego inhibitora C1-esterazy.
Lek jest wytwarzany z ludzkiego osocza i podawany dożylnie bezpośrednio do krwiobiegu pacjenta.
Berinert jest przeznaczony dla osób cierpiących na wrodzony obrzęk naczynioruchowy typu pierwszego i drugiego. Jest to rzadka choroba genetyczna, w której organizm nie wytwarza wystarczającej ilości inhibitora C1-esterazy lub produkuje go w nieprawidłowej formie. W efekcie dochodzi do nagłych i potencjalnie niebezpiecznych obrzęków różnych części ciała.
Lek stosuje się w dwóch sytuacjach:
Leczenie produktem Berinert powinno być rozpoczęte pod kontrolą lekarza doświadczonego w terapii niedoboru inhibitora C1-esterazy. Lek podawany jest bezpośrednio do żyły w postaci wolnego wstrzyknięcia.
W leczeniu ostrego napadu obrzęku: dawka wynosi 20 jednostek międzynarodowych na każdy kilogram masy ciała pacjenta.
W zapobieganiu przed zabiegiem: podaje się 1000 jednostek międzynarodowych na mniej niż 6 godzin przed planowanym zabiegiem medycznym, stomatologicznym lub chirurgicznym.
W leczeniu ostrego napadu obrzęku: dawka wynosi 20 jednostek międzynarodowych na każdy kilogram masy ciała.
W zapobieganiu przed zabiegiem: stosuje się od 15 do 30 jednostek międzynarodowych na kilogram masy ciała, na mniej niż 6 godzin przed zabiegiem. Konkretna dawka zależy od okoliczności klinicznych, takich jak rodzaj zabiegu i nasilenie objawów choroby.
Przed podaniem należy rozpuścić proszek w dołączonym rozpuszczalniku. Po przygotowaniu roztwór powinien być bezbarwny i przezroczysty lub lekko opalizujący. Lek należy podawać powoli bezpośrednio do żyły.
Nie należy stosować leku, jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek inny składnik preparatu. W przypadku wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.
U pacjentów, którzy mają skłonność do alergii, przed podaniem leku zaleca się profilaktyczne zastosowanie leków antyhistaminowych i kortykosteroidów. Jeśli w trakcie podawania wystąpią objawy alergiczne lub reakcja anafilaktyczna, należy natychmiast przerwać wstrzykiwanie i wdrożyć odpowiednie leczenie zgodne z aktualnymi standardami postępowania w takich sytuacjach.
Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z obrzękiem krtani, który stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Tacy pacjenci muszą być pod stałą obserwacją z możliwością natychmiastowego podjęcia intensywnego leczenia w warunkach szpitalnych.
Produkt zawiera niewielką ilość sodu – Berinert 1500 uznawany jest za lek wolny od sodu i może być bezpiecznie stosowany przez osoby na diecie niskosodowej.
Dostępne dane dotyczące stosowania leku u kobiet w ciąży są ograniczone, jednak nie wskazują na zwiększone ryzyko dla matki czy dziecka. Ponieważ Berinert jest naturalnym składnikiem ludzkiego osocza, nie przeprowadzano szczegółowych badań na zwierzętach w tym zakresie. U kobiet w ciąży lek powinien być stosowany tylko wtedy, gdy istnieją wyraźne wskazania medyczne i lekarz uzna to za konieczne.
Nie wiadomo, w jakim stopniu lek przenika do mleka matki, jednak ze względu na dużą masę cząsteczkową prawdopodobieństwo jest bardzo niewielkie. Karmienie piersią u kobiet z wrodzonym obrzękiem naczynioruchowym generalnie nie jest wskazane. Decyzję o kontynuowaniu lub zaprzestaniu karmienia piersią podczas terapii należy podjąć po rozważeniu korzyści dla dziecka i dla matki.
Jak każdy lek, Berinert może powodować działania niepożądane, chociaż występują one rzadko.
W próbach leczenia wysokimi dawkami w innych wskazaniach niż zarejestrowane odnotowano rozwój zakrzepicy, w pojedynczych przypadkach zakończonej zgonem. W standardowym zastosowaniu przy zarejestrowanych wskazaniach i dawkach ryzyko to jest znacznie niższe.
W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów niepokojących należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Jeśli zauważysz jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w tym opisie, poinformuj o tym lekarza lub farmaceutę.
Lek należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 30 stopni Celsjusza. Nie wolno zamrażać produktu. Fiolkę należy trzymać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Po przygotowaniu roztworu z mikrobiologicznego punktu widzenia oraz ze względu na brak środków konserwujących produkt powinien być zużyty natychmiast. Jeśli nie został od razu podany, czas przechowywania w temperaturze pokojowej nie może przekroczyć 8 godzin.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Substancją czynną leku jest ludzki inhibitor C1-esterazy otrzymywany z ludzkiego osocza. Jedna fiolka Berinert 1500 zawiera 1500 jednostek międzynarodowych tego białka. Po przygotowaniu roztworu w 3 mililitrach wody do wstrzykiwań jeden mililitr zawiera 500 jednostek międzynarodowych substancji czynnej.
Substancje pomocnicze w proszku to glicyna, chlorek sodu i cytrynian sodu. Rozpuszczalnik stanowi woda do wstrzykiwań.
Inhibitor C1-esterazy jest naturalnym białkiem występującym w organizmie człowieka, które pełni rolę regulatora wielu procesów związanych z odpornością i krzepnięciem krwi. Blokuje nadmierną aktywację układu dopełniacza, który jest częścią systemu odpornościowego, oraz hamuje niektóre enzymy uczestniczące w procesie krzepnięcia i powstawania obrzęków.
U osób z wrodzonym obrzękiem naczynioruchowym organizm nie wytwarza wystarczającej ilości tego białka lub produkuje je w nieprawidłowej formie. W wyniku tego dochodzi do niekontrolowanego uwalniania substancji powodujących obrzęki. Podanie leku Berinert uzupełnia niedobór naturalnego inhibitora, przywracając równowagę i zapobiegając lub zmniejszając nasilenie obrzęków.
Po podaniu bezpośrednio do żyły lek natychmiast osiąga odpowiednie stężenie w krwi. Maksymalne stężenie pojawia się już w ciągu około jednej godziny od podania. Lek pozostaje aktywny w organizmie średnio przez około 36 godzin, choć u dzieci ten czas może być nieco krótszy.
Badania wykazały, że biodostępność leku jest porównywalna niezależnie od podanej dawki, co oznacza, że organizm efektywnie wykorzystuje podaną substancję czynną.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Berinert 1500, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1500 j.m. | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Berinert 1500 dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Berinert 1500 stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Berinert 1500 to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 1500 j.m. |
| Postać | proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Berinert 1500 jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Berinert podawany dożylnie osiąga maksymalne stężenie w organizmie już w ciągu około godziny od podania, co pozwala na szybkie złagodzenie objawów ostrego napadu obrzęku naczynioruchowego.
Tak, Berinert może być stosowany u dzieci i młodzieży. Dawkowanie jest dostosowane do masy ciała pacjenta – w leczeniu ostrego napadu wynosi 20 j.m. na kilogram masy ciała, a w zapobieganiu przed zabiegiem od 15 do 30 j.m. na kilogram.
W zapobieganiu przed zabiegiem medycznym, stomatologicznym lub chirurgicznym Berinert należy podać na mniej niż 6 godzin przed planowanym zabiegiem.
Berinert może być stosowany w ciąży, jeśli lekarz uzna to za konieczne. Dostępne dane nie wskazują na zwiększone ryzyko, a lek jest naturalnym składnikiem ludzkiego osocza.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia przygotowany roztwór powinien być zużyty natychmiast. Jeśli nie został od razu podany, może być przechowywany w temperaturze pokojowej maksymalnie przez 8 godzin.

Nie daj się jesieni