Jak prawidłowo dawkować lek Benodil?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie leku Benodil
- Przygotowanie do inhalacji
- Ważne informacje dla pacjentów
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Benodil to lek stosowany w leczeniu astmy, zespołu krupu oraz zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Zawiera budezonid, który jest glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Benodil, jak go stosować oraz jakie są możliwe działania niepożądane.
Dawkowanie leku Benodil
Dawkowanie leku Benodil zależy od wieku pacjenta oraz rodzaju schorzenia, które jest leczone. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania:
Astma
Dawkowanie leku Benodil w leczeniu astmy powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dawkę należy ustalić na najniższym poziomie zapewniającym skuteczną kontrolę objawów astmy. Dawkę dobową należy podzielić na dwie dawki (podawane rano i wieczorem). W przypadku niewystarczającej skuteczności dawkę dobową można podzielić na 3 lub 4 pojedyncze dawki[1].
Dawka początkowa i podtrzymująca
| Grupa wiekowa | Dawka początkowa | Dawka podtrzymująca | Maksymalna dawka dobowa |
|---|---|---|---|
| Niemowlęta (6-23 miesięcy) i Dzieci (2-11 lat) | 0,5 – 1 mg budezonidu dwa razy na dobę | 0,25 – 0,5 mg budezonidu dwa razy na dobę | 2 mg budezonidu |
| Młodzież (12-17 lat) i Dorośli | 1 – 2 mg budezonidu dwa razy na dobę | 0,5 – 1 mg budezonidu dwa razy na dobę | 4 mg budezonidu |
Zespół krupu
Zwykle stosowana dawka u niemowląt i dzieci z zespołem krupu to 2 mg budezonidu na dobę. Dawkę tę można podać w całości lub podzielić ją na dwie dawki po 1 mg podawane w odstępie 30 minut. Ten sposób dawkowania może być powtarzany co 12 godzin, maksymalnie do 36 godzin lub do uzyskania poprawy stanu pacjenta[1].
POChP
Pacjenci z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc powinni być leczeni dawkami 1-2 mg leku Benodil na dobę. Leczenie należy podzielić na 2 pojedyncze dawki co 12 godzin[1].
Przygotowanie do inhalacji
Przygotowanie do inhalacji leku Benodil jest kluczowe dla skuteczności leczenia. Poniżej przedstawiamy kroki, które należy wykonać:
- Oderwać odpowiednią liczbę ampułek od paska. Resztę pozostawić w saszetce.
- Wytrząsać delikatnie ampułką przez 30 sekund.
- Trzymając ampułkę w pozycji pionowej, otworzyć ją przez odkręcenie jej górnej części.
- Wycisnąć zawartość leku przepisaną przez lekarza do komory nebulizatora.
- Wyrzucić pustą ampułkę(i). Zamknąć pokrywę nebulizatora.
- Podłączyć maskę twarzową lub ustnik do nebulizatora, zgodnie z instrukcją.
- Podłączyć nebulizator do sprężarki powietrza.
- Włączyć sprężarkę. Stosując maskę lub ustnik, oddychać w „mgle” spokojnie i głęboko, siedząc lub stojąc w pozycji wyprostowanej. Jeśli używana jest maska, należy upewnić się, że jest ona dopasowana.
- Gdy w ustniku lub masce twarzowej nie pojawia się już „mgła”, inhalacja jest zakończona.
- Po inhalacji należy wypłukać jamę ustną wodą. Wypluć wodę. Nie połykać. Jeśli pacjent stosował maskę twarzową, również należy umyć twarz wodą.
- Po każdym użyciu inhalatora należy wyczyścić zbiornik nebulizatora przeznaczony na lek i ustnik (lub maskę twarzową). Niewykorzystaną zawiesinę należy natychmiast wyrzucić[2].
Ważne informacje dla pacjentów
Podczas stosowania leku Benodil należy pamiętać o kilku ważnych kwestiach:
- Nie należy używać leku Benodil za pomocą nebulizatora ultradźwiękowego[2].
- Po inhalacji pacjent powinien wypłukać jamę ustną wodą w celu zminimalizowania ryzyka infekcji grzybiczych jamy ustnej i gardła[1].
- Po użyciu maski należy umyć twarz wodą, aby zapobiec podrażnieniu skóry twarzy[1].
- Należy w odpowiedni sposób czyścić i konserwować nebulizator, zgodnie z instrukcjami wytwórcy[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Benodil może powodować działania niepożądane. Poniżej przedstawiamy najczęstsze z nich:
- Pleśniawki (zakażenie grzybicze) w jamie ustnej. Wystąpienie tego działania będzie mniej prawdopodobne, jeśli po zastosowaniu leku Benodil pacjent przepłucze jamę ustną wodą[2].
- Łagodny ból gardła, kaszel i ochrypły głos[2].
- Zapalenie płuc (zakażenie płuc) u pacjentów z POChP[2].
- Zaćma (zmętnienie soczewki w oku)[2].
- Skurcz mięśni[2].
- Drżenie[2].
- Depresja[2].
- Niepokój[2].
- Niewyraźne widzenie[2].
Słownik pojęć
- Glikokortykosteroidy – leki o silnym działaniu przeciwzapalnym, stosowane w leczeniu różnych chorób, w tym astmy i POChP.
- Astma – przewlekła choroba dróg oddechowych, charakteryzująca się napadami duszności i świszczącego oddechu.
- POChP – przewlekła obturacyjna choroba płuc, która powoduje duszność i kaszel.
- Zespół krupu – ostre zapalenie krtani, tchawicy i oskrzeli, prowadzące do zwężenia górnych dróg oddechowych i duszności.
- Nebulizator – urządzenie do podawania leków w postaci aerozolu do inhalacji.



















