Avamina to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który zawiera substancję czynną metforminę. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla skutecznego zarządzania chorobą i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W tym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować lek Avamina, korzystając z informacji zawartych w dokumentach źródłowych.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
• Stosowanie z insuliną
• Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek
• Kontrola leczenia
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Dawkowanie dla dorosłych

Dawkowanie leku Avamina dla dorosłych zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz jego reakcji na leczenie. Zazwyczaj dawka początkowa wynosi 500 mg lub 850 mg 2 lub 3 razy na dobę, podawana w czasie posiłku lub po nim^[1]. Maksymalna zalecana dawka chlorowodorku metforminy wynosi 3000 mg na dobę, podana w trzech oddzielnych dawkach^[1].

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży

Avamina może być stosowana u dzieci w wieku powyżej 10 lat i młodzieży. Zazwyczaj dawka początkowa wynosi 500 mg lub 850 mg raz na dobę, podawana w czasie posiłku lub po nim^[1]. Maksymalna zalecana dawka chlorowodorku metforminy wynosi 2000 mg na dobę, podana w 2 lub 3 dawkach podzielonych^[1].

Stosowanie z insuliną

Metformina i insulina mogą być stosowane w skojarzeniu w celu uzyskania lepszej kontroli stężenia glukozy we krwi. Chlorowodorek metforminy stosuje się zwykle w dawce początkowej 500 mg lub 850 mg 2 lub 3 razy na dobę, natomiast dawkę insuliny dostosowuje się na podstawie wyników badania stężenia glukozy we krwi^[1].

Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek dawkę chlorowodorku metforminy należy ustalić na podstawie wartości GFR (współczynnika filtracji kłębuszkowej). Wartość GFR należy oznaczyć przed rozpoczęciem leczenia, a następnie co najmniej raz na rok^[1]. W przypadku pacjentów ze zwiększonym ryzykiem dalszego pogorszenia czynności nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku czynność nerek należy oceniać częściej, np. co 3–6 miesięcy^[1].

Kontrola leczenia

Lekarz zleci regularne badania stężenia glukozy we krwi i dostosuje dawkę leku Avamina w zależności od wartości stężeń glukozy we krwi. Należy regularnie zgłaszać się na wizyty kontrolne do lekarza. Jest to szczególnie istotne w przypadku dzieci i młodzieży oraz osób w wieku podeszłym^[2]. Ponadto lekarz co najmniej raz w roku zbada czynność nerek. Częstsze kontrole mogą być konieczne w przypadku osób w wieku podeszłym lub pacjentów z zaburzeniem czynności nerek^[2].

Możliwe działania niepożądane

Na początku stosowania metforminy najczęściej występują nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu, które w większości przypadków ustępują samoistnie^[1]. W celu zapobiegania ich wystąpieniu zaleca się przyjmowanie metforminy w 2 lub 3 dawkach na dobę i powolne zwiększanie dawki^[1]. W czasie leczenia metforminą mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

• Bardzo często (≥1/10): zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu^[1].
• Często (≥1/100 do <1/10): zaburzenia smaku^[1].
• Bardzo rzadko (<1/10 000): kwasica mleczanowa, zmniejszenie wchłaniania witaminy B12, reakcje skórne, takie jak rumień, świąd, pokrzywka^[1].

Słownik pojęć

• GFR – Współczynnik filtracji kłębuszkowej, wskaźnik używany do oceny czynności nerek.
• Kwasica mleczanowa – Rzadkie, ale poważne powikłanie metaboliczne, które może wystąpić podczas stosowania metforminy, szczególnie w przypadku zaburzeń czynności nerek.
• Hipoglikemia – Stan, w którym stężenie glukozy we krwi jest zbyt niskie.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku