Jak prawidłowo dawkować lek AMINOMEL NEPHRO?

AMINOMEL NEPHRO to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Przechowywanie leku
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

AMINOMEL NEPHRO jest stosowany jako składnik żywienia pozajelitowego u pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek, którzy są poddawani hemodializie lub hemofiltracji. Roztwory aminokwasów w żywieniu pozajelitowym należy podawać w połączeniu z węglowodanami, aby pokryć zapotrzebowanie energetyczne^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku AMINOMEL NEPHRO zależy od zapotrzebowania na aminokwasy oraz stanu klinicznego pacjenta, w tym jego stanu odżywienia i zaawansowania choroby związanej z procesami katabolizmu^[1]. Poniżej przedstawiono szczegółowe zasady dawkowania:

• U pacjentów poddawanych hemodializie: Maksymalna szybkość infuzji wynosi do 2 ml/kg mc./godz. (do 40 kropli/min. u dorosłych). Maksymalna dawka dobowa to 17 ml/kg mc./dobę, co odpowiada około 1 g aminokwasów/kg mc./dobę, czyli około 1000 ml/dobę u dorosłych^[1].
• U pacjentów poddawanych hemofiltracji: Zalecana dawka wynosi od 1 do 1,5 g białka/kg mc./dobę (od 0,15 g azotu/kg mc./dobę do 0,2 g azotu/kg mc./dobę)^[1].

Infuzja powinna być podawana dożylnie. Każdą niezużytą część roztworu należy zniszczyć i nie stosować ponownie. Dawkowanie dostosowuje się do zapotrzebowania pacjenta na aminokwasy, w zależności od jego stanu klinicznego i indywidualnej tolerancji^[1].

Przeciwwskazania

AMINOMEL NEPHRO nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[1]:

• Znana nadwrażliwość na którąkolwiek substancję czynną lub substancje pomocnicze.
• Niestabilność układu krążenia ze stanem zagrożenia życia (wstrząs).
• Niedotlenienie komórkowe.
• Obrzęk płuc.
• Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku AMINOMEL NEPHRO należy porozumieć się z lekarzem lub farmaceutą. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje lub występował w przeszłości którykolwiek z następujących stanów^[2]:

• Reakcje alergiczne podczas infuzji.
• Choroba wątroby lub niewydolność wątroby.
• Niewydolność serca i/lub choroba nadnerczy.
• Podawanie hemodializom.

Podczas leczenia może wystąpić zmniejszenie stężenia witaminy B1 (tiaminy), zwiększenie stężenia amoniaku we krwi oraz podrażnienie w miejscu wkłucia^[2].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, AMINOMEL NEPHRO może powodować działania niepożądane. Do najczęściej zgłaszanych należą^[2]:

• Reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne.
• Reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka, ból głowy, zwiększone ciśnienie tętnicze krwi.
• Zbyt duża ilość amoniaku we krwi.
• Niewydolność wątroby, marskość, stłuszczenie wątroby.
• Podrażnienie w miejscu podania infuzji.

Przechowywanie leku

AMINOMEL NEPHRO należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na butelce^[2].

Słownik pojęć

• Infuzja dożylna – metoda podawania leków lub płynów bezpośrednio do żyły.
• Hemodializa – proces oczyszczania krwi z toksyn za pomocą sztucznej nerki.
• Hemofiltracja – metoda usuwania produktów przemiany materii z krwi za pomocą filtra.
• Hiperamonemia – stan, w którym występuje nadmiar amoniaku we krwi.
• Reakcje anafilaktyczne – ciężkie reakcje alergiczne, które mogą zagrażać życiu.

AMINOMEL NEPHRO jest roztworem do infuzji stosowanym w żywieniu pozajelitowym pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek. Dawkowanie zależy od zapotrzebowania na aminokwasy oraz stanu klinicznego pacjenta. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na składniki, niestabilności układu krążenia, niedotlenienia komórkowego, obrzęku płuc oraz wrodzonych zaburzeń metabolizmu aminokwasów. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, a podczas terapii monitorować stan pacjenta. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje anafilaktyczne, podrażnienie w miejscu podania infuzji oraz zaburzenia wątroby.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku