Wskazania do stosowania leku AMINOMEL 10E: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Wskazania do stosowania

Lek AMINOMEL 10E jest stosowany jako składnik żywienia pozajelitowego, zapewniający podaż składników niezbędnych do syntezy białka. Jest szczególnie wskazany w następujących przypadkach:

• Pacjenci po ciężkich urazach i urazach mnogich – AMINOMEL 10E pomaga w regeneracji organizmu po poważnych uszkodzeniach ciała, dostarczając niezbędne aminokwasy do odbudowy tkanek^[1].
• Ostre i przewlekłe choroby wymagające żywienia pozajelitowego – W przypadkach, gdy pacjent nie może przyjmować pokarmów doustnie, AMINOMEL 10E dostarcza niezbędne składniki odżywcze bezpośrednio do krwiobiegu^[1].
• Duże zabiegi operacyjne – Przed, w trakcie i po operacjach, które wiążą się z dużym niedoborem białka, AMINOMEL 10E wspomaga procesy regeneracyjne organizmu^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku AMINOMEL 10E zależy od stanu pacjenta i jego zapotrzebowania na aminokwasy. Standardowe wytyczne obejmują:

• Maksymalna prędkość wlewu – Około 1 ml/kg mc./godz. (0,1 g/kg mc./godz.)^[1].
• Zalecana dawka dobowa – 8-10 ml/kg mc., co odpowiada minimalnemu zapotrzebowaniu na aminokwasy wynoszącemu 0,8-1,0 g/kg mc.^[1].
• Maksymalna dawka dobowa – W stanach katabolicznych podaż aminokwasów może być zwiększona do 2,0 g/kg mc., co odpowiada 20 ml/kg mc.^[1].

Lek AMINOMEL 10E jest przeznaczony do podawania w ciągłej dożylnej infuzji kroplowej przez cewnik w żyle głównej^[1].

Przeciwwskazania

AMINOMEL 10E nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość – Znana nadwrażliwość na którąkolwiek substancję czynną lub pomocniczą^[1].
• Wstrząs – Niestabilny stan krążeniowy z zagrożeniem życia^[1].
• Niedotlenienie komórkowe – Niewystarczająca ilość tlenu dostarczana do komórek^[1].
• Obrzęk płuc – Stan, w którym płuca są wypełnione płynem^[1].
• Hiperkaliemia – Za wysokie stężenie potasu we krwi^[1].
• Hipernatremia – Za wysokie stężenie sodu we krwi^[1].
• Hipermagnezemia – Za wysokie stężenie magnezu we krwi^[1].
• Zaburzenia metabolizmu aminokwasów – Problemy z wykorzystaniem niektórych aminokwasów^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku AMINOMEL 10E należy porozumieć się z lekarzem lub pielęgniarką. Należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:

• Reakcje alergiczne – Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy reakcji alergicznej, takie jak gorączka, dreszcze, wysypka, trudności w oddychaniu, infuzja będzie natychmiast przerwana^[2].
• Ryzyko zakażenia – Stosowanie niektórych leków i niektóre choroby mogą zwiększać ryzyko rozwoju zakażenia lub sepsy^[2].
• Znaczne niedożywienie – U pacjentów znacznie niedożywionych zaleca się, aby żywienie pozajelitowe rozpoczynać powoli i ostrożnie^[2].
• Stosowanie u dzieci – AMINOMEL 10E nie wolno stosować do żywienia pozajelitowego dzieci poniżej 2 roku życia^[2].
• Stosowanie u osób w podeszłym wieku – U osób w podeszłym wieku preparat należy podawać z ostrożnością, biorąc pod uwagę zmniejszoną czynność wątroby, nerek i serca^[2].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, AMINOMEL 10E może powodować działania niepożądane. Do najczęściej zgłaszanych należą:

• Reakcje anafilaktyczne – Sinica, wstrząs, niedotlenienie, świst krtaniowy, ucisk w gardle, hiperwentylacja, wymioty, nudności, parestezje w jamie ustnej, ból jamy ustnej i gardła, uogólniony obrzęk, nagłe zaczerwienienie, rumień, bladość^[1].
• Reakcje nadwrażliwości – Pokrzywka, ból głowy, tachykardia, kołatanie serca, niedociśnienie, nadciśnienie, przekrwienie, duszność, świszczący oddech, wysypka, świąd, jeżenie się włosów, zimne poty, bóle stawów, bóle mięśni, uczucie pieczenia, ból w klatce piersiowej, dyskomfort w klatce piersiowej, osłabienie, złe samopoczucie, obrzęk obwodowy, gorączka, dreszcze^[1].
• Hiperkaliemia – Zwiększenie stężenia potasu we krwi^[1].
• Hiperamonemia – Zwiększenie stężenia amoniaku we krwi^[1].
• Azotemia – Zwiększenie stężenia azotu we krwi^[1].
• Problemy w miejscu podania – Ból, rumień, zwiększona ciepłota, obrzęk i stwardnienie w miejscu podania infuzji, zapalenie żyły w miejscu podania, powstawanie zakrzepów krwi w miejscu podania infuzji^[1].

Słownik pojęć

• Żywienie pozajelitowe – Metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając układ pokarmowy.
• Reakcje anafilaktyczne – Ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu reakcje alergiczne.
• Hiperkaliemia – Stan, w którym stężenie potasu we krwi jest zbyt wysokie.
• Hiperamonemia – Zwiększone stężenie amoniaku we krwi, co może wskazywać na problemy z metabolizmem aminokwasów lub niewydolność wątroby.
• Azotemia – Zwiększone stężenie azotu we krwi, często związane z niewydolnością nerek.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku