Jak prawidłowo dawkować szczepionkę ADACEL POLIO?

Szczepionka ADACEL POLIO jest stosowana w celu ochrony przed błonicą, tężcem, krztuścem (kokluszem) i poliomyelitis (polio). W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować tę szczepionkę, aby zapewnić skuteczną ochronę.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Możliwe działania niepożądane
• Jak przechowywać szczepionkę
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Szczepionka ADACEL POLIO jest wskazana do czynnego uodpornienia przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis u osób w wieku od 3 lat jako dawka przypominająca po szczepieniu podstawowym. Może być również stosowana u kobiet w ciąży w celu biernej ochrony niemowląt przed krztuścem^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecane jest jednorazowe podanie jednej dawki (0,5 ml) we wszystkich wskazanych grupach wiekowych^[1]. Szczepionka powinna być podawana domięśniowo, najlepiej w mięsień naramienny^[2].

• Dawkowanie u młodzieży i dorosłych: Osoby o nieznanej historii szczepień lub które otrzymały niepełny cykl szczepienia podstawowego mogą otrzymać jedną dawkę szczepionki ADACEL POLIO. W większości przypadków można podać dodatkową dawkę szczepionki zawierającej toksoid błoniczy i tężcowy (dT) miesiąc później, a trzecią dawkę 6 miesięcy po pierwszej dawce^[1].
• Dawkowanie u kobiet w ciąży: Szczepionkę można podać podczas drugiego lub trzeciego trymestru ciąży w celu zapewnienia biernej ochrony niemowląt przed krztuścem^[1].
• Postępowanie z ranami: Szczepionkę można stosować w ramach postępowania z ranami niosącymi ryzyko zachorowania na tężec, z lub bez jednoczesnego podania immunoglobuliny przeciwtężcowej^[1].

Przeciwwskazania

Szczepionka ADACEL POLIO nie powinna być stosowana u osób ze znaną nadwrażliwością na składniki szczepionki, u osób, u których wystąpiła encefalopatia o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po poprzednim podaniu szczepionki zawierającej antygeny krztuśca, oraz u osób z ostrą ciężką chorobą przebiegającą z gorączką^[1].

Środki ostrożności

Przed podaniem szczepionki należy przeprowadzić wywiad lekarski, szczególnie dotyczący poprzednich szczepień i możliwych działań niepożądanych. Szczepionki nie należy podawać dożylnie ani śródskórnie. U pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia należy zachować ostrożność podczas wstrzykiwania domięśniowego^[1].

Możliwe działania niepożądane

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia (ból, zaczerwienienie oraz obrzęk). Objawy te są na ogół łagodne i występują w ciągu 48 godzin po zaszczepieniu^[1]. Ciężkie reakcje alergiczne występują bardzo rzadko^[2].

Jak przechowywać szczepionkę

Szczepionkę należy przechowywać w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C. Nie zamrażać. Strzykawkę należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem^[1].

Słownik pojęć

• Błonica – Choroba zakaźna wywoływana przez bakterie Corynebacterium diphtheriae, charakteryzująca się zapaleniem gardła i tworzeniem błon rzekomych.
• Tężec – Choroba zakaźna wywoływana przez bakterie Clostridium tetani, prowadząca do skurczów mięśni i paraliżu.
• Krztusiec (koklusz) – Choroba zakaźna wywoływana przez bakterie Bordetella pertussis, charakteryzująca się napadowym kaszlem.
• Poliomyelitis (polio) – Choroba zakaźna wywoływana przez wirusy polio, prowadząca do porażenia mięśni.
• Immunoglobulina przeciwtężcowa – Preparat zawierający przeciwciała przeciwko toksynom tężcowym, stosowany w profilaktyce i leczeniu tężca.
• Adiuwant – Substancja dodawana do szczepionki w celu wzmocnienia odpowiedzi immunologicznej.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku