SPIS TREŚCI
REKLAMA
Data publikacji:
Ostatnia aktualizacja:
Biegunka a karmienie piersią – jakie leki można stosować?
W przypadku biegunki ostrej (czyli trwającej do 14 dni) najważniejszym elementem terapii jest wdrożenie odpowiedniego leczenia niefarmakologicznego oraz przyjmowanie probiotyków. Leki przeciwbiegunkowe najlepiej stosować jedynie w przypadku, gdy istnieją ku temu istotne przesłanki. Należy pamiętać, że w przypadku długoutrzymującej się lub ciężkiej biegunce, bądź w przypadku wystąpienia niepokojących objawów, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem w celu wdrożenia odpowiedniego leczenia, gdyż może być ona wywołana innymi chorobami (np. zespół jelita drażliwego). Powyższe informacje dotyczą szczególnie specjalnych grup pacjentów, np. kobiet karmiących piersią, u których niektóre leki przeciwbiegunkowe mogą być niewskazane do stosowania.
Jakie są domowe sposoby na biegunkę dla matek karmiących piersią?
Porady w tym artykule mają na celu pomoc w przetrwaniu i skróceniu dolegliwości, jakie wiążą się z biegunką, a nie jej sztuczne przerwanie. Matka karmiąca, aby poczuć się lepiej i odzyskać siłę w opiece nad dzieckiem, może zastosować łagodne leki, które powstrzymają biegunkę na czas załatwienia spraw niecierpiących zwłoki, jednak w pierwszej kolejności powinna skupić się na metodach niefarmakologicznych, takich jak:
- przyjmowanie dużej ilości płynów — w trakcie biegunki nasz organizm traci duże ilości wody, dlatego bardzo ważne jest stałe uzupełnianie płynów. Aby zachować odpowiednie nawodnienie organizmu oraz równowagę wodno-mineralną, warto stosować przeznaczone do tego elektrolity, wzbogacone w minerały oraz glukozę. Jeżeli nie mamy możliwości skorzystania ze specjalnie do tego przeznaczonych preparatów, możemy wykonać własny płyn nawadniający – w tym celu w litrze wody należy rozpuścić łyżeczkę cukru oraz niewielką ilość soli;
- przestrzeganie lekkostrawnej diety — podczas biegunki bardzo ważna jest zmiana diety, która będzie pozbawiona pokarmów obciążających nasz przewód pokarmowy lub nasilających biegunkę. Przede wszystkim trzeba unikać potraw ciężkostrawnych, szczególnie smażonych i tłustych, które będą zalegały w żołądku. Oprócz tego nie należy jeść potraw które mogą wywoływać wzdęcia (np. kapusta, brukselka, kalafior), a także bogatych w błonnik (np. surowe warzywa i owoce, otręby, płatki owsiane i kukurydziane, pieczywo razowe). Należy także unikać napojów gazowanych, które mogą nasilać biegunkę – zamiast nich warto sięgnąć po niegazowaną wodę mineralną, a także różne herbaty czy też napary ziołowe, np. miętowe. Do diety warto wprowadzić takie potrawy jak np. rosół z kury (i inne zupy na bazie delikatnego bulionu), jogurt, białe pieczywo, ryż, kleiki, gotowane warzywa (najlepiej na parze), jajka na miękko – są to produkty lekkostrawne, w większości dobrze nawadniające organizm i bogate w minerały;
- zachowanie odpowiedniej higieny — należy pamiętać o tym, że biegunka może być skutkiem infekcji. W związku z tym, aby nie doszło do zakażenia innych osób, chory powinien często myć ręce oraz unikać wykonywania czynności, które mogłyby narazić pozostałych domowników na infekcję (np. przygotowywanie wspólnych posiłków);
- odbudowa naturalnej mikroflory jelit — bardzo ważnym aspektem w trakcie trwania biegunki jest zadbanie o naturalną florę bakteryjną w jelitach, która w wyniku schorzenia ulega zaburzeniu. Jest to związane z rozwojem bakterii chorobotwórczych, ale także powoduje upośledzenie czynności przewodu pokarmowego. W związku z tym warto spożywać produkty takie jak jogurt, który będzie wspomagał odbudowę mikroflory ze względu na zawartość bakterii z rodzaju Lactobacillus. Można także zaopatrzyć się w odpowiednie probiotyki dostępne w aptece, zawierające wspomniane bakterie (np. Trilac, Lacidofil).
Jakie preparaty będą bezpieczne w leczeniu biegunki u kobiet karmiących piersią?
W uzasadnionych przypadkach (np. ważne spotkanie lub wizyta u lekarza) można zażyć węgiel aktywowany (np. Węgiel leczniczy VP), który nie jest przeciwwskazany podczas karmienia piersią, ale należy pamiętać o jego zapierających właściwościach. Alternatywnie, można sięgnąć po Smectę.
Smecta a karmienie piersią – czy to bezpiecznie połączenie?
Smecta ma postać proszku do przygotowania zawiesiny doustnej. Zawiera diosemktyt, który wykazuje silne właściwości powlekające błonę śluzową przewodu pokarmowego oraz zwiększa wytrzymałość warstwy śluzu pokrywającego błonę śluzową na czynniki drażniące. W wyniku tych działań oraz dzięki zdolności wiązania innych substancji, Smecta ochrania błonę śluzową przewodu pokarmowego.
Nie należy spodziewać się wpływu leku na organizm dziecka karmionego piersią, ponieważ ekspozycja ogólnoustrojowa na diosmektyt u kobiety karmiącej piersią jest minimalna. Natomiast Charakterystyka Produktu Leczniczego Smecta podkreśla, że produkt nie jest przeznaczony dla kobiet karmiących piersią. Ostateczną decyzję o stosowaniu tego preparatu powinien podjąć lekarz.
Smecta ma mało przyjemny smak i zapach, ale jest skutecznym lekiem. Można ją stosować także u dzieci od 2 roku życia, jednakże w tym przypadku najlepiej po wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
Jeśli chodzi o inne leki na biegunkę, należy zachować ostrożność i zawsze ustalić właściwe leczenie z lekarzem!
Czy inne leki na biegunkę mogą być stosowane przez mamy karmiące piersią?
Inne popularne leki na biegunkę zawierają w swoim składzie loperamid (m.in. Stoperan, Laremid, Imodium Instant) lub nifuroksazyd (np. Nifuroksazyd Hasco, Nifuroksazyd Polfarmex, Nifuroksazyd Aflofarm).
Loperamid to lek przeciwbiegunkowy, którego działanie polega na wiązaniu się z receptorami opioidowymi komórek ściany jelita. W wyniku tego dochodzi do hamowania perystaltyki jelit, co wydłuża pasaż jelitowy, a także zwiększa wchłanianie wody i elektrolitów. Loperamid zmniejsza także natychmiastową potrzebę wypróżnienia. Z kolei nifuroksazyd to pochodna 5-nitrofuranu, wykazująca miejscowe działanie przeciwbakteryjne w świetle jelita. Lek ten jest skuteczny przeciwko niektórym, patogennym gatunkom bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, jednocześnie nie wpływając negatywnie na naturalną mikroflorę przewodu pokarmowego. Nie powoduje powstania szczepów opornych, a jego działanie nie jest zależne od pH w jelicie.
Na podstawie Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) dla leków zawierających loperamid, możemy dowiedzieć się, że substancja ta w niewielkiej ilości przenika do mleka matki, dlatego nie zaleca się stosowania tych produktów podczas karmienia piersią. Podobna sytuacja ma miejsce w przypadku leków zawierających nifuroksazyd. Wg ChPL dla produktów zawierających wspomnianą substancję czynną, nie powinny być one stosowane u kobiet karmiących piersią, gdyż nie wiadomo czy nifuroksazyd i jego metabolity przenikają do mleka matki. Ze względu na słabą biodostępność tych produktów, stężenie w mleku może być niewielkie, jednak nie można wykluczyć ich wpływu na mikroflorę przewodu pokarmowego u niemowląt karmionych piersią.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, zaleca się, aby kobiety karmiące piersią, którym dolega biegunka, skonsultowały się z lekarzem w celu ustalenia właściwego leczenia. Należy jednak pamiętać, by nie dążyć do natychmiastowego usunięcia przykrych dolegliwości i zahamować nadmiernej perystaltyki jelit wszelkimi środkami. W ten sposób przedłuża się tylko zaleganie w jelitach szkodliwych substancji. A tymczasem powinny one zostać jak najszybciej wydalone.
Podsumowanie
W przypadku biegunki ostrej u matek karmiących piersią kluczowe jest stosowanie metod niefarmakologicznych, takich jak odpowiednie nawodnienie i przestrzeganie lekkostrawnej diety. W razie potrzeby można również stosować bezpieczne preparaty (np. węgiel aktywowany czy Smecta), jednak zawsze warto skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leków. Należy natomiast unikać leków zawierających loperamid i nifuroksazyd, gdyż ich stosowanie nie jest zalecane podczas karmienia piersią. Pamiętaj także, aby dbać o higienę oraz spożywać jogurty i przyjmować probiotyki, co pomoże w odbudowie naturalnej mikroflory jelit.
REKLAMA
Bibliografia
- Kamiński B. Domowe sposoby leczenia. PWP, Warszawa 2004: 54-60
- Mederska M, Fijołek M, Halarewicz A i wsp. Boża apteka. Zioła pól i ogrodów. Wydawnictwo SBM. Warszawa: 2017; 34-39.
- Świder K, Roemer-Ślimak R. Leczenie infekcji u kobiet karmiących piersią. Katedra i Zakład Medycyny Rodzinne, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu. Lekarz POZ 1/2020: 45-50.
Omawiane substancje
Omawiane schorzenia
REKLAMA
Słownik medyczny
Probiotyk
Probiotyki to żywe mikroorganizmy zawarte w odpowiednich preparatach lub produktach żywnościowych (np. jogurt lub kefir), które przynoszą korzyści zdrowotne dla naszego organizmu. Najczęściej używane bakterie to Lactobacillus i Bifidobacterium, a także drożdże Saccharomyces. Probiotyki m.in. pomagają w utrzymaniu równowagi flory bakteryjnej w jelitach, wspierają trawienie oraz wzmacniają odporność.
Elektrolity
Elektrolity to jony soli obecne w płynach naszego ciała, takich jak krew i płyny tkankowe. Odgrywają kluczową rolę w funkcjonowaniu mózgu, mięśni i innych organów, utrzymują równowagę wodno-elektrolitową oraz przewodzą impulsy elektryczne w komórkach. Do najważniejszych elektrolitów należą jony sodu, wapnia, magnezu i potasu oraz chlorki. Niedobór lub nadmiar elektrolitów może prowadzić do zaburzeń zdrowotnych.
Glukoza
Glukoza to prosty cukier, który jest głównym źródłem energii dla komórek w organizmie. Znajduje się w wielu produktach spożywczych, takich jak owoce, warzywa i miód. Poziom glukozy we krwi jest regulowany przez insulinę, hormon produkowany przez trzustkę.
Infekcja
Infekcja to stan, w którym drobnoustroje chorobotwórcze, takie jak bakterie, wirusy, grzyby lub pasożyty, wnikają do organizmu i zaczynają się w nim namnażać. Aby wywołać chorobę, muszą pokonać naturalną odporność organizmu. Infekcje mogą być miejscowe (ograniczone do jednego obszaru) lub uogólnione (rozprzestrzenione po całym organizmie).
Zakażenie
Zakażenie to proces, w którym patogeny wnikają do organizmu i zaczynają się w nim rozmnażać, co może prowadzić do choroby.
schorzenie
Schorzenie to stan, w którym organizm nie funkcjonuje prawidłowo z powodu choroby lub urazu. Może dotyczyć różnych układów ciała, takich jak układ oddechowy, krążenia czy nerwowy, i objawiać się różnymi dolegliwościami, np. bólem, gorączką, osłabieniem. Schorzenia mogą być przewlekłe (długotrwałe) lub ostre (krótkotrwałe).
Bakteria
Bakteria to jednokomórkowy organizm, który może żyć w różnych środowiskach, w tym w ciele człowieka. Niektóre bakterie są korzystne i niezbędne dla zdrowia (np. tworzące mikroflorę jelitową), inne z kolei mogą powodować choroby, takie jak zapalenie płuc czy angina.
Typowymi lekami o aktywności przeciwbakteryjnej są antybiotyki.
Mikrobiom
Mikrobiom (mikroflora, mikrobiota) to zespół drobnoustrojów, takich jak bakterie czy grzyby, które zamieszkują różne części ciała człowieka, np. jelita, skórę, jamę ustną i drogi oddechowe. Najbardziej zróżnicowany mikrobiom znajduje się w jelitach i odgrywa kluczową rolę w trawieniu, odporności oraz ogólnym zdrowiu organizmu.
Zawiesina
Zawiesina to płynna forma leku, w której drobne cząstki substancji leczniczej są równomiernie rozproszone w cieczy. Przed użyciem zawiesinę należy wstrząsnąć, aby cząstki równomiernie się rozprowadziły. Zawiesiny stosuje się doustnie, dożylnie, na skórę lub w postaci inhalacji.
Produkt leczniczy
Produkt leczniczy to substancja lub mieszanina substancji, która ma na celu zapobieganie, diagnozowanie, leczenie lub łagodzenie chorób. Produkty lecznicze są regulowane przez prawo i muszą przejść odpowiednie badania oraz procedury rejestracyjne przed wprowadzeniem na rynek.
Perystaltyka
Perystaltyka to rytmiczne skurcze mięśni jelit, które przesuwają pokarm wzdłuż przewodu pokarmowego. Proces ten odbywa się automatycznie, bez naszej kontroli, i jest kluczowy dla trawienia oraz wchłaniania składników odżywczych. W jelicie cienkim perystaltyka pomaga w trawieniu, a w jelicie grubym w formowaniu i wydalaniu kału.
Wchłanianie
Wchłanianie to proces, w którym proste związki organiczne powstałe z trawienia pokarmu w jelicie cienkim przechodzą do krwi. Najintensywniej zachodzi w jelicie czczym, gdzie ściana jelita jest pofałdowana i pokryta kosmkami oraz mikrokosmkami, co zwiększa powierzchnię wchłaniania. Wchłaniane są substancje odżywcze, witaminy, sole mineralne i woda.
Działanie przeciwbakteryjne
Działanie przeciwbakteryjne to zdolność substancji do zwalczania bakterii, co jest kluczowe w leczeniu infekcji bakteryjnych.
pH
pH to miara kwasowości lub zasadowości roztworu. Wartości pH poniżej 7 oznaczają środowisko kwaśne, a powyżej 7 zasadowe. pH żołądka jest zazwyczaj niskie, co sprzyja trawieniu.
Substancja czynna
Substancja czynna to składnik leku, który odpowiada za jego działanie lecznicze. To właśnie ona wpływa na organizm, pomagając w leczeniu chorób lub łagodzeniu objawów. W każdym produkcie leczniczym może być jedna lub więcej substancji czynnych.
Metabolit
Metabolit to produkt przemian chemicznych zachodzących w organizmach żywych (metabolizmu). Są to związki organiczne i nieorganiczne wytwarzane przez komórki. Metabolity dzielą się na pierwotne (podstawowe składniki komórek) i wtórne (specyficzne dla niektórych gatunków lub warunków).
Biodostępność
Biodostępność to miara, która określa, jak szybko i w jakim stopniu substancja czynna z leku dostaje się do krwi i jest dostępna w miejscu działania. Wysoka biodostępność oznacza, że większa ilość leku trafia do krwi, co może zwiększać jego skuteczność. Biodostępność zależy od formy leku, sposobu podania oraz indywidualnych cech organizmu.












Dodaj komentarz