Jakie wyniki przyniosło połączenie inhibitora PD-L1 z chemioterapią?

Badanie kliniczne II fazy wykazało, że terapia łącząca inhibitor PD-L1 (adebrelimab) z chemioterapią znacząco zwiększa szansę całkowitego usunięcia komórek nowotworowych u pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem jamy ustnej^1,2. Spośród 30 pacjentów, którzy otrzymali leczenie przed operacją, aż 35,7% osiągnęło całkowitą odpowiedź patomorfologiczną (pCR), czyli w materiale pooperacyjnym nie stwierdzono u nich komórek nowotworowych³. Jest to wynik prawie trzykrotnie lepszy niż przy klasycznej chemioterapii TPF, która pozwalała osiągnąć pCR tylko u 13,4% chorych⁴.

Jeszcze więcej pacjentów (64,3%) uzyskało MPR (ang. major pathological response), czyli obecność nie więcej niż 10% żywych komórek nowotworowych po leczeniu³. Do badania włączono dorosłych pacjentów z rakiem jamy ustnej w stadiach III-IVB, którzy otrzymali trzy cykle leczenia obejmujące paklitaksel związany z albuminą, karboplatynę oraz adebrelimab^5,7.

Dlaczego inhibitory PD-L1 mogą być bezpieczniejsze niż inhibitory PD-1?

Inhibitory PD-L1 działają poprzez blokowanie białka PD-L1 na komórkach nowotworowych, co pozwala limfocytom T ponownie rozpoznawać i zwalczać guz⁸. W przeciwieństwie do inhibitorów PD-1, leki blokujące PD-L1 pozostawiają nienaruszoną funkcję białka PD-L2, co zmniejsza ryzyko nadmiernej aktywacji układu odpornościowego i działań autoimmunologicznych⁹.

Metaanalizy wykazały, że inhibitory PD-1 częściej powodują poważne działania niepożądane w porównaniu z inhibitorami PD-L1, w tym wysypki, nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych czy zapalenie jelita grubego^8,9. Dlatego adebrelimab może być skuteczną i potencjalnie bezpieczniejszą opcją dla pacjentów z zaawansowanym rakiem jamy ustnej.

Jak terapia wpływa na zaawansowanie nowotworu?

Nowe leczenie znacznie obniżało stopień zaawansowania guza przed operacją. Wśród pacjentów, którzy zakończyli terapię, 71,4% miało obniżone stadium choroby na podstawie oceny patologicznej po operacji^3,10. Badania obrazowe wykazały obiektywną odpowiedź radiologiczną u 60,7% osób³.

Po ocenie wycinków pooperacyjnych ustalono, że 42,9% pacjentów nie miało już widocznego guza pierwotnego, a kolejni 42,9% mieli minimalną pozostałość nowotworu³. U 75% osób stwierdzono brak zajęcia węzłów chłonnych, co poprawia rokowanie³.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to: łysienie (100%), niedokrwistość (80%), zmęczenie (23,3%), świąd skóry (16,7%) oraz nadczynność tarczycy (6,7%)¹². Większość z nich miała łagodny charakter i była przewidywalna. Tylko u jednego pacjenta (3,3%) doszło do ciężkiego działania niepożądanego stopnia 3 – ostrej niewydolności wątroby. Leczenie przerwano i wdrożono leczenie wspomagające, co doprowadziło do pełnej poprawy¹⁴.

Charakter działań niepożądanych zależał od rodzaju leku. Objawy takie jak łysienie i niedokrwistość pojawiały się zwykle w pierwszym tygodniu i były związane z chemioterapią. Natomiast skutki związane z immunoterapią, takie jak świąd czy zaburzenia tarczycy, występowały później, zwykle w 2-3 tygodniu leczenia¹².

Co oznaczają te wyniki dla chorych?

Rak jamy ustnej jest jednym z najczęściej diagnozowanych nowotworów na świecie. Z uwagi na częste nawroty i przerzuty nowe strategie terapeutyczne są pilnie poszukiwane¹⁵. Wprowadzenie inhibitorów PD-L1 w leczeniu przedoperacyjnym może mieć istotny wpływ na wyniki terapii i przeżycie pacjentów. Zwiększenie odsetka pCR z 13,4% do 35,7% pokazuje, że organizm pacjenta może silniej reagować na leczenie, gdy włączona zostanie immunoterapia¹⁷.

Badanie potwierdziło też, że pacjenci bez poważnych chorób współistniejących częściej osiągali pCR, co może stanowić wskazówkę przy kwalifikacji do terapii¹⁷. Wcześniejsze dane na temat inhibitorów PD-L1 w tej chorobie były ograniczone, dlatego wyniki obecnego badania mają duże znaczenie dla praktyki klinicznej¹⁹.

Jakie perspektywy otwiera ta terapia?

Połączenie inhibitora PD-L1 (adebrelimabu) z chemioterapią może stać się ważną opcją w leczeniu miejscowo zaawansowanego raka jamy ustnej. Zwiększony odsetek pCR i MPR, obniżenie stadium guza oraz niski odsetek ciężkich działań niepożądanych wskazują, że terapia może poprawić wyniki leczenia i przeżycie pacjentów²⁰. Zespół badawczy planuje dalsze badania, w tym badania III fazy oraz analizy genetyczne mające pomóc w identyfikacji pacjentów najlepiej reagujących na terapię²¹.

Pytania i odpowiedzi