Niedobór tiaminy

Niedobór tiaminy jest to stan odżywienia spowodowany niedoborem tiaminy (witaminy B1) w diecie. Ciężka i przewlekła postać tego schorzenia znana jest jako choroba beri-beri. Niedobór tiaminy może pojawić się, jeśli organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości tiaminy w diecie lub jeśli organizm eliminuje zbyt dużo, lub wchłania zbyt mało tiaminy.

Najczęstsze przyczyny niedoboru witaminy B1 to:
– niedostateczna podaż w diecie upośledzenie wchłaniania;
– zaburzenia odżywiania (np. jadłowstręt psychiczny);
– zwiększone zapotrzebowanie na tiaminę (kobiety w ciąży, pacjenci z nadczynnością tarczycy);
– nadużywanie alkoholu;
– choroby przewlekłe (np. cukrzyca, nowotworowe);
– starszy wiek.

Objawy niedoboru witaminy B1 zwykle są niespecyficzne i obejmują: utratę apetytu, zmęczenie i osłabienie, zmiany nastroju, zaburzenia pamięci, mrowienie kończyn, obrzęki kończyn, zaburzenia wzroku, nudności i wymioty, dezorientację, problemy z koncentracją, majaczenie. Niedobór tiaminy może prowadzić do wystąpienia choroby beri-beri.

Rozpoznanie opiera się na podstawie wywiadu lekarskiego z pacjentem, badaniach fizykalnych oraz laboratoryjnym oznaczeniu poziomu witaminy B1 w pobranej próbce krwi.

Leczenie niedoborów tiaminy polega na uzupełnieniu tej witaminy przez zmianę diety lub przyjmowanie suplementów diety w postaci zastrzyków, lub doustnie. Warto sięgać po preparaty, które są dostępne w połączeniu ze składnikami zwiększającymi przyswajalność tej witaminy.

Aby zapobiegać niedoborom witaminy B1, należy dbać o zdrowy styl życia i badania profilaktyczne. Spożywanie diety bogatej w pokarmy zawierające tiaminę może pomóc w utrzymaniu odpowiednich zapasów witaminy B1 w organizmie. Bogate źródła witaminy B1 to: soczewica czerwona, nasiona słonecznika, wieprzowina, kasza gryczana i jaglana, otręby pszenne.