Aspergilloza to grupa chorób wywołanych przez grzyby z rodzaju Aspergillus, które stanowią jedne z najczęstszych grzybów występujących w środowisku naturalnym1. Zrozumienie etiologii tej choroby jest kluczowe dla właściwej profilaktyki i leczenia, ponieważ aspergilloza może przybierać różne formy – od łagodnych reakcji alergicznych po zagrażające życiu infekcje inwazyjne2.
Główne gatunki Aspergillus wywołujące chorobę
Spośród ponad 180 gatunków grzybów z rodzaju Aspergillus, mniej niż 40 jest znanych jako przyczyna infekcji u ludzi3. Najważniejszymi patogenami dla człowieka są cztery główne gatunki, które odpowiadają za większość przypadków aspergillosis.
Aspergillus fumigatus jest zdecydowanie najczęstszą przyczyną zakażeń u ludzi, odpowiadając za około 90% przypadków inwazyjnej aspergillosis45. Ten gatunek jest szczególnie niebezpieczny ze względu na swoją zdolność do szybkiego wzrostu w temperaturze ciała człowieka i produkcję toksycznych metabolitów, w tym niebezpiecznej toksyny gliotoksyny6.
Aspergillus flavus jest drugim co do częstości występowania gatunkiem wywołującym aspergillozę u ludzi. Badania wykazują, że może być bardziej zjadliwy niż A. fumigatus, mimo że wywołuje podobne zespoły chorobowe7. Jest również główną przyczyną przewlekłej ziarniniakowej inwazyjnej aspergillosis nosowo-zatokowej u pacjentów z prawidłową odpornością8.
Źródła zakażenia i drogi transmisji
Grzyby z rodzaju Aspergillus są wszechobecne w środowisku i można je znaleźć praktycznie wszędzie – zarówno w pomieszczeniach, jak i na zewnątrz1. Główne źródła ekspozycji na zarodniki Aspergillus obejmują szeroki zakres środowisk naturalnych i sztucznych.
W środowisku zewnętrznym grzyby te najczęściej występują w gnijących liściach, kompoście, glebie oraz na roślinach, drzewach i uprawach zbożowych910. Szczególnie wysokie stężenia zarodników można napotkać w miejscach, gdzie gleba jest naruszona lub w obszarach o dużej wilgotności sprzyjającej wzrostowi grzybów11.
W środowisku domowym Aspergillus może rozwijać się w systemach klimatyzacji i ogrzewania, na wilgotnych ścianach, sufitach oraz w materiałach izolacyjnych12. Nieprawidłowo konserwowane filtry w jednostkach klimatyzacyjnych stanowią szczególne zagrożenie, ponieważ mogą stać się źródłem intensywnej ekspozycji na zarodniki13.
Podstawową drogą zakażenia jest wdychanie zarodników (konidia) z powietrza1415. Większość ludzi wdycha te zarodniki codziennie, nie doznając żadnych objawów chorobowych3. Rzadziej może dojść do zakażenia przez bezpośrednie wprowadzenie grzyba przez uszkodzoną skórę, szczególnie u pacjentów z oparzeniami termicznymi lub urazami16.
Mechanizm rozwoju choroby w zależności od stanu układu odpornościowego
Rozwój aspergillosis jest ściśle związany ze stanem układu odpornościowego gospodarza. U osób zdrowych komórki układu odpornościowego otaczają i niszczą wdychane zarodniki, zapobiegając rozwojowi infekcji1. Jednak gdy układ odpornościowy jest osłabiony, Aspergillus może się zakorzenić, atakując płuca, a w najpoważniejszych przypadkach także inne części ciała1.
W przypadku inwazyjnej aspergillosis główną przyczyną jest nieadekwatna odpowiedź immunologiczna, która umożliwia wzrost i inwazję grzyba11. U pacjentów immunokompromitowanych zarodniki kiełkują i wytwarzają inwazyjne struktury grzybni, które mogą penetrować tkanki17.
Przewlekła aspergilloza płucna rozwija się w wyniku kolonizacji w kontekście strukturalnej choroby płuc, takiej jak wcześniejsza choroba jamista spowodowana gruźlicą11. W tej postaci grzyb wykorzystuje istniejące jamy lub uszkodzenia tkanki płucnej do wzrostu i rozprzestrzeniania się.
Główne czynniki ryzyka rozwoju aspergillosis Zobacz więcej: Czynniki ryzyka aspergillosis - immunosupresja i choroby współistniejące
Ryzyko rozwoju aspergillosis znacznie wzrasta w obecności określonych stanów chorobowych i czynników środowiskowych. Najważniejszym czynnikiem ryzyka jest immunosupresja, która może wynikać z różnych przyczyn medycznych i terapeutycznych.
Pacjenci po przeszczepach narządów, szczególnie szpiku kostnego, są w grupie najwyższego ryzyka18. Dodatkowymi czynnikami ryzyka po przeszczepie szpiku kostnego są przedłużająca się neutropenia, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi oraz stosowanie wysokich dawek kortykosteroidów18.
Przewlekłe choroby płuc stanowią kolejną ważną grupę czynników predysponujących do rozwoju aspergillosis. Osoby z astmą, mukowiscydozą lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc mają upośledzone mechanizmy oczyszczania śluzowo-rzęskowego, co umożliwia zarodnikom Aspergillus kolonizację dróg oddechowych19.
Wpływ czynników środowiskowych na ryzyko zakażenia Zobacz więcej: Czynniki środowiskowe w aspergillosis - ekspozycja i profilaktyka
Intensywność ekspozycji na zarodniki Aspergillus w środowisku może znacząco wpływać na ryzyko rozwoju choroby. Nawet u osób z prawidłowym układem odpornościowym może dojść do rozwoju aspergillosis po znacznej ekspozycji środowiskowej, na przykład podczas pracy z korą drzew20.
Miejsca pracy o zwiększonym ryzyku obejmują miejsca budowy i renowacji budynków, które mogą zawierać zanieczyszczenia zarodnikami pleśni13. Również praca w rolnictwie, szczególnie przy obsłudze spleśniałego siana lub ziarna, może prowadzić do intensywnej ekspozycji na zarodniki21.
Warunki mieszkaniowe również odgrywają istotną rolę – wilgotne budynki, źle wentylowane pomieszczenia oraz obecność pleśni w systemach klimatyzacji mogą zwiększać ryzyko ekspozycji9. Szczególną uwagę należy zwrócić na prawidłowe przechowywanie żywności, ponieważ niektóre produkty spożywcze i przyprawy mogą być źródłem zarodników Aspergillus12.
Ważne jest zrozumienie, że aspergilloza nie jest chorobą zakaźną – nie można jej przenosić z osoby na osobę122. Każdy przypadek aspergillosis wynika z indywidualnej ekspozycji na zarodniki z środowiska w połączeniu z czynnikami predysponującymi po stronie gospodarza.


















