Strukturalne zaburzenia oka w albinizmie wynikają z nieprawidłowego rozwoju struktur wzrokowych spowodowanego brakiem lub niedoborem melaniny1. Te anatomiczne zmiany są obecne od urodzenia i stanowią podstawową przyczynę problemów wzrokowych charakterystycznych dla albinizmu2.
Niedorozwój plamki żółtej (foveal hypoplasia)
Niedorozwój plamki żółtej to najważniejszy pojedynczy czynnik powodujący pogorszenie ostrości widzenia u osób z albinizmem34. Plamka żółta (fovea) to niewielki, ale kluczowy obszar siatkówki o średnicy około 1,5 mm, odpowiedzialny za najostrzejsze widzenie centralne2.
W prawidłowo rozwiniętym oku plamka żółta charakteryzuje się specjalną architekturą, gdzie komórki nerwowe są odsunięte na boki, tworząc wgłębienie, które umożliwia światłu bezpośredni dostęp do fotoreceptorów (czopków)5. W albinizmie ten obszar nie rozwija się prawidłowo przed urodzeniem i w okresie niemowlęcym, co prowadzi do braku charakterystycznego wgłębienia i nieprawidłowego rozmieszczenia komórek nerwowych5.
Stopień niedorozwoju plamki żółtej może się różnić między pacjentami, co częściowo tłumaczy różnice w ostrości widzenia obserwowane u różnych osób z albinizmem6. Osoby z lepiej zachowaną strukturą plamki żółtej i pewną ilością pigmentu w tym obszarze mogą osiągać lepszą ostrość widzenia6.
Nieprawidłowe skrzyżowanie włókien nerwu wzrokowego
Jednym z najważniejszych strukturalnych zaburzeń w albinizmie jest nieprawidłowe skrzyżowanie włókien nerwu wzrokowego w miejscu zwanym skrzyżowaniem wzrokowym (chiasma opticum)7. Melanina odgrywa kluczową rolę w kontrolowaniu specyficzności neuronalnej w mózgu i kierowaniu wzrostu aksonów podczas rozwoju7.
W prawidłowo rozwiniętym układzie wzrokowym około 45% aksonów pochodzących ze skroniowej części siatkówki przechodzi przez skrzyżowanie wzrokowe bez krzyżowania się i kieruje do ipsilateralnego (tej samej strony) jądra kolankowatego bocznego7. U osób z albinizmem, z powodu braku melaniny, niemal wszystkie włókna nerwowe krzyżują się w skrzyżowaniu i tworzą synapsy w kontralateralnym (przeciwstronnym) jądrze kolankowatym bocznym7.
To nieprawidłowe skrzyżowanie prowadzi do głównie jednookowego widzenia i znacznie zmniejszonej percepcji głębi oraz widzenia obuocznego7. Konsekwencją jest także nieprawidłowe kierowanie sygnałów wzrokowych do kory mózgowej, co może przyczyniać się do rozwoju zezu i innych problemów z koordynacją ruchów oczu8.
Zaburzenia pigmentacji siatkówki i tęczówki
Brak lub znaczne zmniejszenie pigmentacji siatkówki jest charakterystyczną cechą albinizmu45. W prawidłowo rozwiniętym oku nabłonek pigmentowy siatkówki (RPE) absorbuje większość odbitego światła słonecznego, zapobiegając jego rozpraszaniu wewnątrz oka9.
W albinizmie nieprawidłowy rozwój nabłonka pigmentowego siatkówki dodatkowo zwiększa oślepienie spowodowane rozpraszaniem światła wewnątrz oka9. To prowadzi do charakterystycznej fotofobii i pogorszenia jakości widzenia w jasnych warunkach oświetleniowych.
Hipoplazja nerwu wzrokowego
U niektórych osób z albinizmem może występować hipoplazja nerwu wzrokowego – niedorozwój nerwu wzrokowego1011. Ten defekt strukturalny dodatkowo pogarsza przewodnictwo sygnałów wzrokowych z oka do mózgu, przyczyniając się do pogorszenia ostrości widzenia i innych problemów wzrokowych.
Hipoplazja nerwu wzrokowego może być różnego stopnia – od łagodnego zmniejszenia liczby włókien nerwowych do znacznego niedorozwoju całej struktury nerwu10. Ten defekt, podobnie jak inne strukturalne zaburzenia w albinizmie, jest nieodwracalny i obecny od urodzenia.
Zaburzenia rozwoju warstw siatkówki
Oprócz niedorozwoju plamki żółtej, w albinizmie mogą występować inne zaburzenia rozwoju siatkówki12. Różnice w rozwoju cienkiej warstwy tkanki na wewnętrznej tylnej ścianie oka (siatkówki) prowadzą do zmniejszonej ostrości widzenia12.
Te zaburzenia strukturalne mogą obejmować nieprawidłowe rozmieszczenie i różnicowanie komórek nerwowych siatkówki, co dodatkowo wpływa na jakość przetwarzania sygnałów wzrokowych13. Niepełny rozwój plamki żółtej, będącej centrum siatkówki, jest szczególnie problematyczny, ponieważ ten obszar jest odpowiedzialny za najostrzejsze widzenie13.
Zmiany w kształcie i długości gałki ocznej
Albinizm może także wpływać na kształt i długość gałki ocznej oraz krzywizny rogówki i soczewki8. Te zmiany prowadzą do błędów refrakcji – zaburzeń w ogniskowaniu światła na siatkówce8.
Konsekwencją mogą być znaczne stopnie krótkowzroczności, dalekowzroczności lub astygmatyzmu, które dodatkowo pogarszają i tak już ograniczoną ostrość widzenia14. Choć te błędy refrakcji można częściowo skorygować za pomocą okularów lub soczewek kontaktowych, korekta rzadko pozwala osiągnąć normalną ostrość widzenia ze względu na inne strukturalne defekty8.
Wpływ na funkcjonowanie wzrokowe
Wszystkie opisane strukturalne zaburzenia działają synergistycznie, prowadząc do charakterystycznego obrazu klinicznego problemów wzrokowych w albinizmie3. Kombinacja niedorozwoju plamki żółtej, nieprawidłowego skrzyżowania włókien nerwowych, zaburzeń pigmentacji i innych defektów strukturalnych powoduje, że problemy wzrokowe w albinizmie nie mogą być całkowicie skorygowane nawet za pomocą najnowocześniejszych metod leczenia15.
Ważne jest zrozumienie, że te strukturalne zmiany są stałe i nie pogarszają się z czasem16. Oznacza to, że chociaż funkcja wzrokowa jest znacznie ograniczona, pozostaje stabilna przez całe życie, co pozwala na planowanie długoterminowych strategii rehabilitacji wzrokowej i adaptacji17.


















