Popularne

Eferox to lek w formie tabletek, którego głównym składnikiem jest lewotyroksyna sodowa – syntetyczna forma hormonu tarczycy. Eferox jest stosowany w celu uzupełnienia niedoboru hormonu tarczycy oraz łagodzenia różnych chorób i zaburzeń tarczycy. Może być stosowany we wszystkich postaciach niedoczynności tarczycy, po usunięciu tarczycy, a także w celu zapobiegania nawrotom wola.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Eferox to lek zawierający lewotyroksynę sodową bezwodną – syntetyczną postać naturalnego hormonu tarczycy, tyroksyny. Organizm nie potrafi odróżnić lewotyroksyny syntetycznej od tej wytwarzanej naturalnie przez tarczycę. Po przyjęciu leku, substancja czynna wchłania się głównie w górnym odcinku jelita cienkiego, a następnie ulega częściowej przemianie w liotyroninę (T3), głównie w wątrobie i nerkach. Dzięki temu lek wywiera identyczne działanie jak naturalny hormon tarczycy, wpływając na rozwój organizmu, wzrost oraz procesy metaboliczne.
Lek Eferox znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu różnych schorzeń i zaburzeń związanych z nieprawidłową czynnością tarczycy:
Eferox należy przyjmować rano na czczo, jako pojedynczą dawkę dobową, co najmniej pół godziny przed śniadaniem, popijając niewielką ilością wody. Dawkowanie leku jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza na podstawie wyników badań laboratoryjnych i obrazu klinicznego.
Leczenie rozpoczyna się od dawki początkowej 25-50 mikrogramów na dobę, którą stopniowo zwiększa się o 25-50 mikrogramów w odstępach 2-4 tygodni, aż do osiągnięcia prawidłowego metabolizmu. Docelowa dawka dobowa zazwyczaj mieści się w zakresie 100-200 mikrogramów.
U dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy zalecana dawka początkowa wynosi 12,5-50 mikrogramów na dobę. Dawkę zwiększa się stopniowo w odstępach 2-4 tygodni, aż do uzyskania pełnej dawki substytucyjnej, która wynosi zazwyczaj 100-150 mikrogramów na metr kwadratowy powierzchni ciała na dobę.
U noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, gdzie kluczowa jest szybka substytucja hormonu, zalecana dawka początkowa wynosi 10-15 mikrogramów na kilogram masy ciała na dobę przez pierwsze trzy miesiące życia. Następnie dawkę dostosowuje się indywidualnie.
U pacjentów w podeszłym wieku, zwłaszcza z chorobą wieńcową serca lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy, leczenie należy prowadzić ze szczególną ostrożnością. Rozpoczyna się od małej dawki początkowej (np. 12,5 mikrogramów na dobę), którą zwiększa się powoli w dłuższych odstępach czasu (np. o 12,5 mikrogramów co 2 tygodnie), z częstym monitorowaniem stężenia hormonów tarczycy.
Tabletki Eferox można dzielić, ale nie zaleca się ich kruszenia ani przygotowywania zawiesiny w wodzie lub innych płynach, ponieważ może to prowadzić do niedokładnego dawkowania. Niemowlętom podaje się pełną dawkę dobową jednorazowo, co najmniej pół godziny przed pierwszym posiłkiem, z niewielką ilością wody, aby ułatwić połknięcie.
Eferoxu nie można stosować w następujących sytuacjach:
Hormonów tarczycy nie należy stosować w celu redukcji masy ciała. U pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy leczenie lewotyroksyną nie spowoduje utraty wagi. Przyjmowanie większych dawek bez wskazania lekarza może powodować ciężkie lub nawet zagrażające życiu działania niepożądane, zwłaszcza w połączeniu z innymi substancjami stosowanymi w celu zmniejszenia masy ciała.
Choroby jelita cienkiego, takie jak celiakia czy nietolerancja laktozy (zespół złego wchłaniania), mogą powodować zaburzenia wchłaniania leku i mogą wymagać dodatkowego leczenia.
Wiele leków i substancji może wpływać na działanie Eferoxu lub odwrotnie – lewotyroksyna może wpływać na działanie innych leków.
Następujące substancje zmniejszają wchłanianie lewotyroksyny z przewodu pokarmowego: cholestyramina, sole wapnia, glinu, magnezu i żelaza, sukralfat, lantan, żywice wiążące kwasy żółciowe, inhibitory pompy protonowej oraz cymetydyna. Należy zachować odstęp czasowy co najmniej 4-5 godzin między przyjęciem lewotyroksyny a tymi lekami.
Produkty zawierające soję oraz diety bogate w błonnik mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny z jelita. U dzieci z wrodzoną niedoczynnością tarczycy na diecie bogatej w produkty sojowe może być konieczne podawanie większych dawek leku.
Propylotiouracyl, glikokortykosteroidy, propranolol, lit, jodek, doustne środki kontrastowe oraz leki beta-adrenolityczne hamują przemianę lewotyroksyny w aktywną postać.
Karbamazepina, fenytoina, prymidon, barbiturany, ziele dziurawca, sertralina, statyny, ryfampicyna, imatynib oraz sunitynib mogą wpływać na działanie lewotyroksyny, co może wymagać dostosowania dawki.
Lewotyroksyna może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. fenprokumon) – może być konieczne dostosowanie ich dawki. U pacjentów z cukrzycą lewotyroksyna może zwiększać stężenie cukru we krwi, co może wymagać dostosowania dawki leków przeciwcukrzycowych.
Jednoczesne stosowanie lewotyroksyny z orlistatem może prowadzić do niedoczynności tarczycy lub zmniejszonej kontroli niedoczynności ze względu na zmniejszone wchłanianie lewotyroksyny.
Biotyna (witamina H, B7, B8) może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych hormonów tarczycy. Lekarz może zalecić przerwanie stosowania biotyny przed wykonaniem badań. Należy pamiętać, że preparaty multiwitaminowe oraz suplementy na włosy, skórę i paznokcie mogą zawierać biotynę.
Ciąża: Leczenie niedoczynności tarczycy lewotyroksyną powinno być kontynuowane w czasie ciąży. Może być konieczne zwiększenie dawki leku. Natomiast leczenie skojarzone nadczynności tarczycy lewotyroksyną z lekami przeciwtarczycowymi nie jest wskazane w czasie ciąży.
Karmienie piersią: Podczas karmienia piersią należy kontynuować leczenie lewotyroksyną. Tylko niewielkie ilości hormonu przenikają do mleka matki i nie stanowią zagrożenia dla dziecka.
Jak każdy lek, Eferox może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych wynika z przyjmowania zbyt dużej dawki leku i odpowiada objawom nadczynności tarczycy:
Możliwe są również reakcje alergiczne, takie jak wysypka, świąd czy obrzęk. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem.
Przedawkowanie leku Eferox może prowadzić do objawów nadczynności tarczycy. W ciężkich przypadkach może dojść do przełomu tarczycowego, który objawia się kilka dni po przedawkowaniu. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zalecić zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, podawanie leków beta-adrenolitycznych, a w ciężkich przypadkach plazmaferezę.
Podczas leczenia lekiem Eferox konieczne jest regularne wykonywanie badań laboratoryjnych w celu kontroli stężenia hormonów tarczycy (TSH, T3, T4) we krwi. Ze względu na to, że u niektórych pacjentów stwierdza się zwiększone stężenia T4 i fT4, lepszym punktem odniesienia dla dalszego leczenia jest stężenie TSH w surowicy. Indywidualną dawkę dobową należy określać na podstawie wyników badań laboratoryjnych i badań klinicznych.
W większości przypadków leczenie lekiem Eferox trwa przez całe życie u pacjentów z niedoczynnością tarczycy oraz po usunięciu tarczycy z powodu raka. U pacjentów z wolem w stanie eutyreozy leczenie może trwać od kilku miesięcy do kilku lat, a nawet przez całe życie. W przypadku braku pożądanego efektu leczenia po 6 miesiącach do 2 lat, należy rozważyć inne możliwości terapeutyczne.
Jeśli konieczna jest zmiana na inny produkt leczniczy zawierający lewotyroksynę, konieczne jest ścisłe monitorowanie kliniczne i biologiczne w okresie przejściowym ze względu na potencjalne ryzyko zaburzenia równowagi czynności tarczycy. U niektórych pacjentów może być konieczne dostosowanie dawki.
Lek Eferox nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Eferox, tabletki, 125 mcg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Eferox dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Eferox stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Eferox to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 125 mcg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Eferox jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
W większości przypadków leczenie Eferoxem trwa przez całe życie, szczególnie u pacjentów z niedoczynnością tarczycy lub po usunięciu tarczycy. W przypadku wola leczenie może trwać od kilku miesięcy do kilku lat.
Tak, leczenie niedoczynności tarczycy Eferoxem powinno być kontynuowane w czasie ciąży. Może być konieczne zwiększenie dawki leku pod nadzorem lekarza.
Eferox należy przyjmować rano na czczo, jako pojedynczą dawkę dobową, co najmniej pół godziny przed śniadaniem, popijając niewielką ilością wody.
Nie, hormonów tarczycy nie należy stosować w celu redukcji masy ciała. U osób z prawidłową czynnością tarczycy lek nie spowoduje utraty wagi, a przyjmowanie większych dawek może powodować poważne działania niepożądane.
Podczas leczenia konieczne jest regularne wykonywanie badań laboratoryjnych kontrolujących stężenie hormonów tarczycy (TSH, T3, T4) we krwi, aby lekarz mógł odpowiednio dostosować dawkę leku.
Tak, tabletki Eferox można dzielić. Nie zaleca się jednak ich kruszenia ani przygotowywania zawiesiny w wodzie, ponieważ może to prowadzić do niedokładnego dawkowania.

Nie daj się jesieni