Jak prawidłowo dawkować lek Stoperan?
Stoperan to lek przeciwbiegunkowy zawierający loperamid, który jest stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Dawkowanie dla dorosłych
- Dawkowanie dla dzieci
- Dawkowanie dla osób starszych
- Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
- Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
- Przedawkowanie
- Słownik pojęć
Dawkowanie dla dorosłych
Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat powinni stosować Stoperan w następujący sposób:
- Biegunka ostra: Pierwsza dawka to 2 kapsułki (4 mg), a następnie 1 kapsułka (2 mg) po każdym luźnym wypróżnieniu. Maksymalna dawka to 8 kapsułek (16 mg) na dobę[1].
- Biegunka przewlekła: Początkowo 1 kapsułka (2 mg) dwa razy na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 4-6 kapsułek (8-12 mg) na dobę[1].
Dawkowanie dla dzieci
Dawkowanie leku Stoperan dla dzieci zależy od ich wieku:
- Dzieci w wieku od 9 do 12 lat:
- Dzieci w wieku od 6 do 8 lat:
Stoperan jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 6 lat[1].
Dawkowanie dla osób starszych
Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania leku Stoperan u osób w podeszłym wieku[1].
Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania leku Stoperan u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek[1].
Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni stosować Stoperan z ostrożnością ze względu na możliwość zmniejszenia metabolizmu leku związanego z efektem pierwszego przejścia przez wątrobę[1]. W tej grupie pacjentów należy uważnie obserwować, czy nie występują objawy toksyczności ze strony ośrodkowego układu nerwowego[1].
Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania leku Stoperan mogą wystąpić objawy takie jak zaparcia, niedrożność jelit, zatrzymanie moczu oraz objawy zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego (zwiększone napięcie mięśniowe, osłupienie, splątanie, senność, zaburzenia koordynacji nerwowo-mięśniowej, zwężenie źrenic, bezdech, depresja oddechowa)[1]. W przypadku przedawkowania jako antidotum stosuje się nalokson[1].
Słownik pojęć
- Biegunka ostra – nagłe wystąpienie luźnych, wodnistych stolców, trwające krócej niż 14 dni.
- Biegunka przewlekła – biegunka trwająca dłużej niż 14 dni.
- Efekt pierwszego przejścia – proces, w którym lek jest metabolizowany w wątrobie przed osiągnięciem krążenia ogólnoustrojowego.
- Perystaltyka jelit – rytmiczne skurcze mięśni jelit, które przesuwają treść pokarmową przez przewód pokarmowy.
- Ośrodkowy układ nerwowy – część układu nerwowego obejmująca mózg i rdzeń kręgowy.
Podsumowanie dawkowania leku Stoperan:
| Grupa pacjentów | Biegunka ostra | Biegunka przewlekła |
|---|---|---|
| Dorośli i dzieci powyżej 12 lat | 2 kapsułki (4 mg) na początku, potem 1 kapsułka (2 mg) po każdym luźnym wypróżnieniu, max 8 kapsułek (16 mg) na dobę | 1 kapsułka (2 mg) dwa razy na dobę, max 4-6 kapsułek (8-12 mg) na dobę |
| Dzieci 9-12 lat | 1 kapsułka (2 mg) po każdym luźnym wypróżnieniu, max 3 kapsułki (6 mg) na dobę | 1 kapsułka (2 mg) po każdym luźnym wypróżnieniu, max 3 kapsułki (6 mg) na dobę |
| Dzieci 6-8 lat | 1 kapsułka (2 mg) po każdym luźnym wypróżnieniu, max 3 kapsułki (6 mg) na dobę | 1 kapsułka (2 mg) po każdym luźnym wypróżnieniu, max 2 kapsułki (4 mg) na dobę |
| Osoby starsze | Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania | |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek | Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania | |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby | Stosować z ostrożnością | |



















