Konsekwencje przedawkowania leku Salazopyrin EN
Przedawkowanie leku Salazopyrin EN może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawki uznawane za przedawkowanie
Przyjęcie jednorazowej dawki 25 g sulfasalazyny spowodowało objawy łagodnego zatrucia po wcześniej zastosowanym płukaniu żołądka[1]. Dawka 43 g w ciągu 24 godzin spowodowała śmiertelne zatrucie u osoby dorosłej z powodu sulfhemoglobinemii i methemoglobinemii[1]. Warto zaznaczyć, że dawki terapeutyczne dla dorosłych wynoszą od 1 g do 3 g na dobę[2].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania leku Salazopyrin EN mogą być różnorodne i obejmują:
- Nudności i wymioty – typowe objawy zatrucia pokarmowego[1].
- Krystaluria – tworzenie się kryształów w moczu, co może prowadzić do problemów z nerkami[1].
- Krwiomocz – obecność krwi w moczu, co może wskazywać na uszkodzenie nerek[1].
- Skąpomocz i bezmocz – zmniejszenie lub brak wydalania moczu, co jest poważnym objawem niewydolności nerek[1].
- Hipoglikemia – niskie stężenie glukozy we krwi, co może prowadzić do osłabienia i zawrotów głowy[1].
- Methemoglobinemia – utrata zdolności hemoglobiny do przenoszenia tlenu, co może prowadzić do sinicy[1].
- Sulfhemoglobinemia – obecność siarkowych pochodnych hemoglobiny we krwi, co może prowadzić do sinicy[1].
- Reakcje nadwrażliwości, takie jak zmiany w morfologii krwi, pokrzywka, zapalenie wielonerwowe, objawy dotyczące mózgu[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania leku Salazopyrin EN należy podjąć następujące kroki:
- Płukanie żołądka – w razie konieczności, we wczesnym stadium zatrucia[1].
- Podanie węgla aktywnego – aby związać resztki leku w przewodzie pokarmowym[1].
- Dożylne podanie dużej ilości płynów – aby zapewnić ciągłą, zwiększoną diurezę[1].
- Alkalizacja – dożylnie podanym wodorowęglanem sodu, aby zapobiec krystalurii[1].
- Dializa – w przypadku bezmoczu[1].
- Podanie metylotioniny (błękit metylenowy) – w przypadku znacznej methemoglobinemii[1].
- Leczenie objawowe – w zależności od występujących objawów[1].
- Wymienne przetoczenie krwi – w przypadkach ciężkiej sulfhemoglobinemii[1].
Słownik pojęć
- Sulfhemoglobinemia – obecność siarkowych pochodnych hemoglobiny we krwi, co może prowadzić do sinicy.
- Methemoglobinemia – utrata zdolności hemoglobiny do przenoszenia tlenu, co może prowadzić do sinicy.
- Krystaluria – tworzenie się kryształów w moczu, co może prowadzić do problemów z nerkami.
- Krwiomocz – obecność krwi w moczu, co może wskazywać na uszkodzenie nerek.
- Skąpomocz – zmniejszenie wydalania moczu, co jest poważnym objawem niewydolności nerek.
- Bezmoż – brak wydalania moczu, co jest poważnym objawem niewydolności nerek.
- Hipoglikemia – niskie stężenie glukozy we krwi, co może prowadzić do osłabienia i zawrotów głowy.
- Metylotionina – błękit metylenowy, stosowany w leczeniu methemoglobinemii.
Podsumowanie
Przedawkowanie leku Salazopyrin EN może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, krystaluria, krwiomocz, skąpomocz, bezmocz, hipoglikemia, methemoglobinemia, sulfhemoglobinemia oraz reakcje nadwrażliwości. W przypadku przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego, dożylne podanie płynów, alkalizacja, dializa, podanie metylotioniny oraz leczenie objawowe.
| Dawki uznawane za przedawkowanie | 25 g – objawy łagodnego zatrucia, 43 g – śmiertelne zatrucie |
| Objawy przedawkowania | Nudności, wymioty, krystaluria, krwiomocz, skąpomocz, bezmocz, hipoglikemia, methemoglobinemia, sulfhemoglobinemia, reakcje nadwrażliwości |
| Postępowanie przy przedawkowaniu | Płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego, dożylne podanie płynów, alkalizacja, dializa, podanie metylotioniny, leczenie objawowe, wymienne przetoczenie krwi |



















