Ogólne zasady dawkowania wenlafaksyny

Wenlafaksyna (Venlafaxinum) dostępna jest w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu oraz kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Najczęściej stosowaną formą są kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, które przyjmuje się raz na dobę, najlepiej podczas posiłku i zawsze o tej samej porze. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem – nie wolno ich dzielić, żuć, kruszyć ani rozpuszczać1234.

Standardowa dawka dla dorosłych

  • Epizody dużej depresji: Zalecana początkowa dawka wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu to 75 mg raz na dobę. U pacjentów, którzy nie reagują na tę dawkę, lekarz może stopniowo zwiększać dawkę do maksymalnie 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach co najmniej 2 tygodni lub dłuższych, a w uzasadnionych przypadkach – nie częściej niż co 4 dni56789.
  • Uogólnione zaburzenia lękowe: Dawka początkowa to również 75 mg raz na dobę. W razie potrzeby, dawkę można zwiększać do maksymalnie 225 mg na dobę5610.
  • Fobia społeczna: Zalecana dawka to 75 mg raz na dobę. Nie ma dowodów, że większe dawki przynoszą dodatkowe korzyści, ale w razie braku efektu można rozważyć zwiększenie dawki do 225 mg na dobę111213.
  • Lęk napadowy: Leczenie rozpoczyna się od 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni. Następnie zwiększa się dawkę do 75 mg na dobę. W przypadku braku poprawy można stopniowo zwiększać dawkę do maksymalnie 225 mg na dobę141516.

Tabletki o natychmiastowym uwalnianiu

  • Zwykle stosowana dawka to 75 mg na dobę, podzielona na dwie dawki (np. 37,5 mg dwa razy dziennie). U niektórych pacjentów, zwłaszcza w cięższych przypadkach, leczenie można rozpocząć od 150 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych1718.
  • Dawkę można zwiększać o 75 mg co 2-3 dni aż do uzyskania pożądanego efektu, ale nie przekraczając 375 mg na dobę1718.

Czas trwania terapii

Leczenie wenlafaksyną powinno trwać dostatecznie długo, najczęściej kilka miesięcy lub dłużej. W przypadku leczenia depresji zaleca się kontynuację terapii przez co najmniej 6 miesięcy od uzyskania poprawy (remisji)192010.

Ważne: Zwiększanie dawki wenlafaksyny powinno być zawsze przeprowadzane ostrożnie i wyłącznie pod kontrolą lekarza. Wzrost dawki wiąże się z ryzykiem nasilenia działań niepożądanych, dlatego zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki oraz regularną ocenę efektów leczenia. Należy także unikać nagłego odstawienia leku, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia objawów odstawiennych, takich jak zawroty głowy, nudności czy lęk12122.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

  • Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Badania kliniczne nie potwierdziły skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w tej grupie wiekowej232425.

Pacjenci w podeszłym wieku

  • Nie ma konieczności rutynowej modyfikacji dawki tylko ze względu na wiek pacjenta, jednak u osób starszych zaleca się szczególną ostrożność ze względu na możliwe zaburzenia czynności nerek i wątroby oraz zmiany wrażliwości organizmu232426.
  • Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i ścisłą obserwację pacjenta podczas zwiększania dawki2324.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

  • U osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (GFR 30–70 ml/min) nie jest konieczna zmiana dawkowania, ale zaleca się ostrożność2728.
  • U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) oraz u osób wymagających hemodializy, dawkę należy zmniejszyć o 50%2728.
  • Może być konieczne indywidualne dostosowanie dawki ze względu na dużą zmienność reakcji pacjentów z niewydolnością nerek27.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

  • U osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki o około 50%. W przypadku ciężkich zaburzeń wątroby dawkę można zmniejszyć nawet o więcej niż 50%, a leczenie prowadzić ze szczególną ostrożnością2728.

Kobiety w ciąży i matki karmiące piersią

  • Brak jest jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny w ciąży i w okresie karmienia piersią. O możliwości stosowania leku w tych sytuacjach decyduje lekarz po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka2930.
Ważne dla bezpieczeństwa:

  • Nie należy nagle odstawiać wenlafaksyny – zalecane jest stopniowe zmniejszanie dawki przez co najmniej 1–2 tygodnie, a w niektórych przypadkach nawet dłużej, by ograniczyć ryzyko objawów odstawiennych, takich jak zawroty głowy, nudności, niepokój czy zaburzenia snu12122.
  • W przypadku pojawienia się objawów niepożądanych podczas zmniejszania dawki lub po odstawieniu leku, lekarz może zalecić powrót do poprzedniej dawki i wolniejsze jej zmniejszanie121.
  • U pacjentów z cukrzycą może być konieczna modyfikacja dawki leków przeciwcukrzycowych podczas terapii wenlafaksyną3132.
  • Stosowanie wenlafaksyny może fałszować wyniki niektórych testów na obecność substancji psychoaktywnych w moczu3334.

Zmiany dawkowania w zależności od wskazania

  • Depresja i profilaktyka nawrotów: Schemat dawkowania taki jak w leczeniu epizodu depresji. Dawka w profilaktyce zwykle odpowiada dawce skutecznej w leczeniu ostrego epizodu1920.
  • Zaburzenia lękowe: Dawka zależy od ciężkości objawów i reakcji na leczenie. W lęku napadowym rozpoczyna się od najniższej dawki (37,5 mg/dobę), a następnie ją zwiększa1415.

Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania

  • Maksymalna dawka dobowa wenlafaksyny: W leczeniu depresji i innych wskazań – 375 mg na dobę (w postaci tabletek lub kapsułek o przedłużonym uwalnianiu). W zaburzeniach lękowych – do 225 mg na dobę567.
  • Przedawkowanie: Może prowadzić do poważnych objawów, takich jak zaburzenia świadomości, drgawki, zaburzenia rytmu serca, wymioty, a nawet zgon. Ryzyko powikłań wzrasta przy jednoczesnym spożyciu alkoholu lub innych leków353637.
  • Objawy przedawkowania: Tachykardia (przyspieszone tętno), drgawki, zaburzenia świadomości, zaburzenia rytmu serca, nudności, wymioty, a także zmiany w EKG353637.

Podsumowanie: Wenlafaksyna – dawkowanie dla różnych grup pacjentów

Grupa pacjentów Schemat dawkowania
Dorośli (depresja, lęki, fobia społeczna) 75 mg raz na dobę (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu) lub 37,5 mg dwa razy na dobę (tabletki o natychmiastowym uwalnianiu); maksymalnie do 375 mg na dobę w depresji, 225 mg na dobę w lękach
Dorośli (lęk napadowy) 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni, następnie 75 mg na dobę; maksymalnie do 225 mg na dobę
Pacjenci w podeszłym wieku Zazwyczaj jak dorośli, ale z zachowaniem ostrożności i stosowaniem najniższej skutecznej dawki
Dzieci i młodzież Nie zaleca się / przeciwwskazane
Pacjenci z łagodną/umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR 30–70 ml/min) Zazwyczaj jak dorośli, ale z ostrożnością
Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek (GFR <30 ml/min) i hemodializowani Dawka zmniejszona o 50%
Pacjenci z łagodnymi/umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby Dawka zmniejszona o 50%
Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby Dawka zmniejszona o więcej niż 50%; wymagana indywidualna ocena
Kobiety w ciąży i karmiące piersią Decyzja lekarza po ocenie korzyści i ryzyka

Pytania i odpowiedzi

Jak dawkować wenlafaksynę w depresji?

Standardowa dawka to 75 mg raz na dobę (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu), w razie potrzeby można stopniowo zwiększać do maksymalnie 375 mg na dobę12.

Czy można nagle odstawić wenlafaksynę?

Nie zaleca się nagłego odstawienia. Dawka powinna być zmniejszana stopniowo przez co najmniej 1-2 tygodnie, aby ograniczyć ryzyko objawów odstawienia34.

Jak dostosować dawkę wenlafaksyny u pacjentów z niewydolnością nerek?

Przy ciężkiej niewydolności nerek (GFR <30 ml/min) oraz u osób dializowanych, dawkę należy zmniejszyć o 50%56.

Czy wenlafaksyna jest bezpieczna dla dzieci i młodzieży?

Nie zaleca się stosowania wenlafaksyny u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa78.

Jaka jest maksymalna dawka dobowa wenlafaksyny?

Maksymalna dawka dobowa to 375 mg w depresji i 225 mg w zaburzeniach lękowych910.