Ogólne zasady dawkowania wenlafaksyny
Wenlafaksyna (Venlafaxinum) dostępna jest w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu oraz kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Najczęściej stosowaną formą są kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, które przyjmuje się raz na dobę, najlepiej podczas posiłku i zawsze o tej samej porze. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem – nie wolno ich dzielić, żuć, kruszyć ani rozpuszczać1234.
Standardowa dawka dla dorosłych
- Epizody dużej depresji: Zalecana początkowa dawka wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu to 75 mg raz na dobę. U pacjentów, którzy nie reagują na tę dawkę, lekarz może stopniowo zwiększać dawkę do maksymalnie 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach co najmniej 2 tygodni lub dłuższych, a w uzasadnionych przypadkach – nie częściej niż co 4 dni56789.
- Uogólnione zaburzenia lękowe: Dawka początkowa to również 75 mg raz na dobę. W razie potrzeby, dawkę można zwiększać do maksymalnie 225 mg na dobę5610.
- Fobia społeczna: Zalecana dawka to 75 mg raz na dobę. Nie ma dowodów, że większe dawki przynoszą dodatkowe korzyści, ale w razie braku efektu można rozważyć zwiększenie dawki do 225 mg na dobę111213.
- Lęk napadowy: Leczenie rozpoczyna się od 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni. Następnie zwiększa się dawkę do 75 mg na dobę. W przypadku braku poprawy można stopniowo zwiększać dawkę do maksymalnie 225 mg na dobę141516.
Tabletki o natychmiastowym uwalnianiu
- Zwykle stosowana dawka to 75 mg na dobę, podzielona na dwie dawki (np. 37,5 mg dwa razy dziennie). U niektórych pacjentów, zwłaszcza w cięższych przypadkach, leczenie można rozpocząć od 150 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych1718.
- Dawkę można zwiększać o 75 mg co 2-3 dni aż do uzyskania pożądanego efektu, ale nie przekraczając 375 mg na dobę1718.
Czas trwania terapii
Leczenie wenlafaksyną powinno trwać dostatecznie długo, najczęściej kilka miesięcy lub dłużej. W przypadku leczenia depresji zaleca się kontynuację terapii przez co najmniej 6 miesięcy od uzyskania poprawy (remisji)192010.
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
- Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Badania kliniczne nie potwierdziły skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w tej grupie wiekowej232425.
Pacjenci w podeszłym wieku
- Nie ma konieczności rutynowej modyfikacji dawki tylko ze względu na wiek pacjenta, jednak u osób starszych zaleca się szczególną ostrożność ze względu na możliwe zaburzenia czynności nerek i wątroby oraz zmiany wrażliwości organizmu232426.
- Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i ścisłą obserwację pacjenta podczas zwiększania dawki2324.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- U osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (GFR 30–70 ml/min) nie jest konieczna zmiana dawkowania, ale zaleca się ostrożność2728.
- U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) oraz u osób wymagających hemodializy, dawkę należy zmniejszyć o 50%2728.
- Może być konieczne indywidualne dostosowanie dawki ze względu na dużą zmienność reakcji pacjentów z niewydolnością nerek27.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- U osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki o około 50%. W przypadku ciężkich zaburzeń wątroby dawkę można zmniejszyć nawet o więcej niż 50%, a leczenie prowadzić ze szczególną ostrożnością2728.
Kobiety w ciąży i matki karmiące piersią
- Brak jest jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny w ciąży i w okresie karmienia piersią. O możliwości stosowania leku w tych sytuacjach decyduje lekarz po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka2930.
- Nie należy nagle odstawiać wenlafaksyny – zalecane jest stopniowe zmniejszanie dawki przez co najmniej 1–2 tygodnie, a w niektórych przypadkach nawet dłużej, by ograniczyć ryzyko objawów odstawiennych, takich jak zawroty głowy, nudności, niepokój czy zaburzenia snu12122.
- W przypadku pojawienia się objawów niepożądanych podczas zmniejszania dawki lub po odstawieniu leku, lekarz może zalecić powrót do poprzedniej dawki i wolniejsze jej zmniejszanie121.
- U pacjentów z cukrzycą może być konieczna modyfikacja dawki leków przeciwcukrzycowych podczas terapii wenlafaksyną3132.
- Stosowanie wenlafaksyny może fałszować wyniki niektórych testów na obecność substancji psychoaktywnych w moczu3334.
Zmiany dawkowania w zależności od wskazania
- Depresja i profilaktyka nawrotów: Schemat dawkowania taki jak w leczeniu epizodu depresji. Dawka w profilaktyce zwykle odpowiada dawce skutecznej w leczeniu ostrego epizodu1920.
- Zaburzenia lękowe: Dawka zależy od ciężkości objawów i reakcji na leczenie. W lęku napadowym rozpoczyna się od najniższej dawki (37,5 mg/dobę), a następnie ją zwiększa1415.
Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania
- Maksymalna dawka dobowa wenlafaksyny: W leczeniu depresji i innych wskazań – 375 mg na dobę (w postaci tabletek lub kapsułek o przedłużonym uwalnianiu). W zaburzeniach lękowych – do 225 mg na dobę567.
- Przedawkowanie: Może prowadzić do poważnych objawów, takich jak zaburzenia świadomości, drgawki, zaburzenia rytmu serca, wymioty, a nawet zgon. Ryzyko powikłań wzrasta przy jednoczesnym spożyciu alkoholu lub innych leków353637.
- Objawy przedawkowania: Tachykardia (przyspieszone tętno), drgawki, zaburzenia świadomości, zaburzenia rytmu serca, nudności, wymioty, a także zmiany w EKG353637.
Podsumowanie: Wenlafaksyna – dawkowanie dla różnych grup pacjentów
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dorośli (depresja, lęki, fobia społeczna) | 75 mg raz na dobę (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu) lub 37,5 mg dwa razy na dobę (tabletki o natychmiastowym uwalnianiu); maksymalnie do 375 mg na dobę w depresji, 225 mg na dobę w lękach |
| Dorośli (lęk napadowy) | 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni, następnie 75 mg na dobę; maksymalnie do 225 mg na dobę |
| Pacjenci w podeszłym wieku | Zazwyczaj jak dorośli, ale z zachowaniem ostrożności i stosowaniem najniższej skutecznej dawki |
| Dzieci i młodzież | Nie zaleca się / przeciwwskazane |
| Pacjenci z łagodną/umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR 30–70 ml/min) | Zazwyczaj jak dorośli, ale z ostrożnością |
| Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek (GFR <30 ml/min) i hemodializowani | Dawka zmniejszona o 50% |
| Pacjenci z łagodnymi/umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby | Dawka zmniejszona o 50% |
| Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby | Dawka zmniejszona o więcej niż 50%; wymagana indywidualna ocena |
| Kobiety w ciąży i karmiące piersią | Decyzja lekarza po ocenie korzyści i ryzyka |


















