Na czym polega mechanizm działania substancji czynnej?
Mechanizm działania substancji czynnej to sposób, w jaki dany lek wpływa na organizm, by osiągnąć swój efekt leczniczy. Zrozumienie tego mechanizmu pomaga wyjaśnić, dlaczego i w jakich sytuacjach stosuje się konkretny lek. W przypadku tremelimumabu, kluczowe są dwa pojęcia: farmakodynamika i farmakokinetyka. Farmakodynamika opisuje, jak lek działa na organizm, a farmakokinetyka – jak organizm przetwarza lek, czyli jak jest on wchłaniany, rozprowadzany, rozkładany i wydalany12.
Jak działa tremelimumab na poziomie komórkowym?
Tremelimumab jest tzw. przeciwciałem monoklonalnym, czyli białkiem, które rozpoznaje i blokuje określone struktury w organizmie. W tym przypadku celem działania tremelimumabu jest cząsteczka CTLA-4, która znajduje się na powierzchni niektórych komórek układu odpornościowego – limfocytów T12. CTLA-4 pełni rolę hamulca dla aktywności tych komórek. Gdy CTLA-4 łączy się ze swoimi partnerami (białkami CD80 i CD86), ogranicza aktywność limfocytów T, przez co układ odpornościowy jest mniej aktywny w walce z nowotworem12.
Tremelimumab blokuje to połączenie, dzięki czemu limfocyty T mogą się łatwiej aktywować i namnażać. Efektem jest pobudzenie układu odpornościowego, który zaczyna skuteczniej rozpoznawać i niszczyć komórki nowotworowe12. Szczególnie dobre efekty obserwuje się, gdy tremelimumab jest stosowany razem z innym lekiem – durwalumabem. Wspólne działanie tych dwóch leków jeszcze bardziej wzmacnia odpowiedź organizmu na komórki nowotworowe, zwłaszcza w przypadku zaawansowanego raka płuca czy wątroby13.
- Tremelimumab nie działa bezpośrednio na komórki nowotworowe, ale mobilizuje układ odpornościowy do walki z nimi1.
- Blokując cząsteczkę CTLA-4, pozwala na silniejszą aktywację limfocytów T2.
- Stosowany w połączeniu z durwalumabem wzmacnia efekt terapeutyczny3.
- Jego działanie prowadzi do zwiększenia szansy na zahamowanie rozwoju nowotworu1.
Co dzieje się z tremelimumabem w organizmie?
Po podaniu dożylnym, tremelimumab jest powoli rozprowadzany po organizmie. Jego ilość we krwi rośnie proporcjonalnie do podanej dawki, co oznacza, że wyższe dawki dają wyższe stężenie leku w organizmie45. Lek osiąga tzw. stan stacjonarny (czyli stabilny poziom we krwi) po około 12 tygodniach stosowania45.
Tremelimumab jest rozkładany głównie przez układ siateczkowo-śródbłonkowy, czyli sieć komórek odpowiedzialnych za usuwanie zużytych białek z organizmu. Nie jest wydalany przez nerki ani wątrobę w taki sposób, jak wiele innych leków, dlatego zaburzenia funkcji tych narządów zazwyczaj nie mają większego wpływu na jego stężenie we krwi67.
Czas, przez jaki tremelimumab pozostaje aktywny w organizmie, to tzw. okres półtrwania – wynosi on około 14 dni. Oznacza to, że po tym czasie ilość leku we krwi zmniejsza się o połowę85. Badania wykazały, że wiek, płeć, masa ciała, rasa czy stopień sprawności pacjenta nie wpływają w istotny sposób na to, jak organizm przetwarza tremelimumab89.
U dzieci i młodzieży o masie ciała powyżej 35 kg, ilość leku we krwi po podaniu dawki 1 mg/kg jest podobna jak u dorosłych10. Natomiast u dzieci lżejszych niż 35 kg ekspozycja na lek jest niższa.
Wpływ chorób nerek i wątroby na losy leku
- Łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności nerek nie zmieniają w istotny sposób działania leku69.
- Łagodne zaburzenia czynności wątroby również nie mają większego wpływu na działanie tremelimumabu117.
Co wykazały badania przedkliniczne nad tremelimumabem?
W badaniach prowadzonych na zwierzętach, podawanie tremelimumabu przez dłuższy czas powodowało u niektórych zwierząt występowanie biegunek, wysypek i zmian skórnych. Objawy te były związane z dawką i ustępowały po zakończeniu leczenia. W badaniach nie stwierdzono, by tremelimumab powodował wady rozwojowe płodu, ani nie wpływał negatywnie na ciążę u małp1213.
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu tremelimumabu na ryzyko rozwoju nowotworów czy mutacji genetycznych1415. W badaniach na zwierzętach zauważono również nacieki komórek odpornościowych w różnych narządach, ale nie oceniano ich wpływu na płodność1415.
Podsumowanie mechanizmu działania tremelimumabu
Tremelimumab to innowacyjna substancja czynna, która wspiera układ odpornościowy w walce z komórkami nowotworowymi poprzez blokowanie tzw. hamulców immunologicznych. Dzięki temu limfocyty T są bardziej aktywne i mogą skuteczniej zwalczać nowotwór. Lek jest rozkładany w organizmie głównie przez układ odpowiedzialny za usuwanie białek, a jego stężenie w organizmie utrzymuje się przez około dwa tygodnie po podaniu. W badaniach na zwierzętach nie wykazano negatywnego wpływu na rozwój płodu, choć zaobserwowano pewne działania niepożądane zależne od dawki12451216.
- Podawany jest dożylnie, a jego poziom we krwi wzrasta proporcjonalnie do dawki4.
- Stan stabilny osiąga po około 12 tygodniach5.
- Nie jest wydalany przez nerki ani wątrobę w tradycyjny sposób, lecz rozkładany przez układ odpowiedzialny za usuwanie białek67.
- Okres półtrwania to około 14 dni8.
- Niektóre choroby nerek czy wątroby nie wpływają znacząco na działanie leku7.
Tabela: Podsumowanie mechanizmu działania tremelimumabu
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Mechanizm działania | Blokuje cząsteczkę CTLA-4 na limfocytach T, zwiększając ich aktywność przeciwko komórkom nowotworowym12. |
| Farmakokinetyka | Podawany dożylnie, osiąga stabilny poziom we krwi po ok. 12 tygodniach, okres półtrwania ok. 14 dni45. |
| Metabolizm | Rozkładany przez układ siateczkowo-śródbłonkowy, nie przez nerki czy wątrobę67. |
| Wpływ chorób nerek/wątroby | Łagodne i umiarkowane zaburzenia nie wpływają znacząco na działanie leku7. |
| Badania przedkliniczne | Brak negatywnego wpływu na rozwój płodu, działania niepożądane zależne od dawki1213. |


















