Ogólne zasady dawkowania tislelizumabu
Tislelizumab jest stosowany wyłącznie w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji, co oznacza, że lek podaje się wyłącznie dożylnie w formie wlewu, a nie wstrzyknięcia czy bolusa12. Podawanie leku zawsze odbywa się pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu nowotworów3.
- Standardowa dawka dla dorosłych: 200 mg podawane we wlewie dożylnym raz na 3 tygodnie, niezależnie od tego, czy lek stosuje się w monoterapii, czy w połączeniu z innymi lekami3.
- Częstotliwość podania: Co 3 tygodnie (cykl 21-dniowy)3.
- Czas trwania leczenia: Leczenie kontynuuje się do momentu progresji choroby lub wystąpienia działań niepożądanych uniemożliwiających dalszą terapię4.
- Dostępna postać: Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (100 mg/10 ml)1.
Podczas leczenia skojarzonego z chemioterapią, tislelizumab podaje się zawsze przed rozpoczęciem chemioterapii, jeśli oba leki są podawane tego samego dnia3. Szczegóły dotyczące dawkowania leków towarzyszących należy sprawdzić w ich własnych charakterystykach produktu leczniczego4.
Sposób podawania infuzji
Pierwsza infuzja powinna trwać 60 minut. Jeśli jest dobrze tolerowana, kolejne mogą być skrócone do 30 minut2. Do wlewu należy używać specjalnego zestawu z filtrem o odpowiedniej wielkości porów. Tislelizumabu nie wolno mieszać z innymi lekami ani podawać razem przez ten sam zestaw do wlewów2.
- Tislelizumab podawany jest wyłącznie dożylnie, w szpitalu lub specjalistycznej placówce2.
- Lekarz zawsze dostosowuje długość leczenia do indywidualnego przebiegu choroby i tolerancji leku4.
- Nie zaleca się samodzielnego przerywania terapii – decyzję o ewentualnej przerwie podejmuje lekarz4.
- W przypadku działań niepożądanych o podłożu immunologicznym leczenie może zostać wstrzymane lub zakończone zgodnie z wytycznymi lekarza5.
Dawkowanie tislelizumabu w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności tislelizumabu u osób poniżej 18. roku życia. Stosowanie leku w tej grupie wiekowej jest przeciwwskazane6.
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma potrzeby modyfikowania dawki u osób powyżej 65. roku życia – stosuje się standardową dawkę, jak u dorosłych6.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie trzeba zmieniać dawki tislelizumabu6. Jednak dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek są bardzo ograniczone, dlatego lekarz podejmuje decyzję o ewentualnym zastosowaniu leku indywidualnie6.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Podobnie jak w przypadku nerek, nie jest konieczna modyfikacja dawki u osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby6. Brakuje jednak wystarczających danych dla pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, więc decyzja o leczeniu powinna być bardzo ostrożna6.
Kobiety w ciąży i matki karmiące piersią
Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tislelizumabu w czasie ciąży oraz karmienia piersią. Lekarz podejmuje decyzję o zastosowaniu leku, analizując potencjalne korzyści i ryzyko7.
Zmiany dawkowania w zależności od wskazania
Dawkowanie tislelizumabu jest takie samo niezależnie od wskazania – zarówno w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca, jak i raka płaskonabłonkowego przełyku stosuje się dawkę 200 mg co 3 tygodnie, podawaną dożylnie36. Lek może być stosowany w monoterapii lub w połączeniu z chemioterapią, jednak decyzję o wyborze schematu podejmuje lekarz na podstawie charakterystyki nowotworu i wcześniejszego leczenia89.
Modyfikacja lub wstrzymanie dawki
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych o podłożu immunologicznym, takich jak zapalenie płuc, wątroby, jelita grubego, skórne reakcje alergiczne, zaburzenia endokrynologiczne czy reakcje związane z infuzją, lekarz może zdecydować o czasowym wstrzymaniu lub trwałym przerwaniu leczenia tislelizumabem. Konkretne decyzje są podejmowane na podstawie stopnia nasilenia działań niepożądanych i zgodnie z zaleceniami przedstawionymi w tabelach modyfikacji leczenia w ChPL51011.
- Nie zaleca się zmniejszania dawki tislelizumabu – w razie konieczności leczenie jest wstrzymywane lub kończone, a nie redukowane4.
- Po ustąpieniu działań niepożądanych lekarz może rozważyć wznowienie leczenia, jeśli objawy ustąpią do określonego stopnia i są pod kontrolą5.
- W przypadku poważnych lub nawracających działań niepożądanych leczenie należy zakończyć i nie wznawiać5.
- Wystąpienie ciężkich reakcji związanych z infuzją lub SCAR (ciężkich skórnych działań niepożądanych) jest wskazaniem do trwałego zakończenia terapii5.
Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania
Nie określono oficjalnej maksymalnej dawki dobowej tislelizumabu, ponieważ lek podaje się w ściśle określonych odstępach czasu i pod ścisłą kontrolą lekarską. W przypadku przypadkowego przedawkowania konieczne jest uważne monitorowanie pacjenta i wdrożenie leczenia objawowego12.
Podsumowanie dawkowania tislelizumabu w różnych grupach pacjentów
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dorośli | 200 mg dożylnie co 3 tygodnie (monoterapia lub w skojarzeniu z chemioterapią), aż do progresji choroby lub nietolerancji leku3 |
| Dzieci i młodzież (<18 lat) | Przeciwwskazane – brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności6 |
| Osoby starsze (>65 lat) | Standardowa dawka jak u dorosłych6 |
| Pacjenci z łagodną/umiarkowaną niewydolnością nerek | Brak konieczności modyfikacji dawki6 |
| Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek | Brak zaleceń – decyzja indywidualna lekarza z powodu ograniczonych danych6 |
| Pacjenci z łagodną/umiarkowaną niewydolnością wątroby | Brak konieczności modyfikacji dawki6 |
| Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby | Brak zaleceń – decyzja indywidualna lekarza z powodu ograniczonych danych6 |
| Kobiety w ciąży/karmiące | Brak danych – decyzja lekarza po analizie ryzyka i korzyści7 |
Tislelizumab – uniwersalny schemat dawkowania dla dorosłych pacjentów onkologicznych
Tislelizumab wyróżnia się prostym i przejrzystym schematem dawkowania, który obowiązuje w większości wskazań onkologicznych u dorosłych. Lek podaje się wyłącznie dożylnie, w ściśle określonej dawce i odstępach czasowych, bez konieczności modyfikacji dla większości szczególnych grup pacjentów. Wyjątek stanowią dzieci i młodzież oraz osoby z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, dla których nie opracowano jednoznacznych zaleceń. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych o podłożu immunologicznym schemat leczenia może wymagać czasowego wstrzymania lub trwałego zakończenia terapii3456.


















