Pegwisomant – działania niepożądane

Pegwisomant, znany również jako Pegvisomantum, to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu akromegalii. Choć jest to lek nowoczesny i dobrze tolerowany przez większość pacjentów, jak każdy lek, może powodować działania niepożądane. Większość z nich ma łagodny lub umiarkowany charakter, często ustępuje samoistnie i rzadko prowadzi do konieczności przerwania leczenia12345. Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych może zależeć od dawki, czasu stosowania, a także od indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek, ogólny stan zdrowia czy przyjmowanie innych leków.

Najczęstsze działania niepożądane dotyczą głównie układu nerwowego, przewodu pokarmowego oraz stawów. Jednak lista możliwych objawów jest szeroka i obejmuje różne układy narządów. Warto pamiętać, że nie wszystkie osoby doświadczają działań niepożądanych, a korzyści z leczenia zwykle przeważają nad ewentualnym ryzykiem123.

Najczęstsze działania niepożądane (bardzo często, ≥1/10)

  • Ból głowy – odczuwany przez około 25% pacjentów, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu1.
  • Bóle stawów – występują u około 16% osób i mogą obejmować różne stawy1.
  • Biegunka – zgłaszana przez około 13% pacjentów, zazwyczaj ma charakter przejściowy1.

Często występujące działania niepożądane (≥1/100 do <1/10)

Ważne: W miejscu podania pegwisomantu mogą pojawić się miejscowe reakcje, takie jak zaczerwienienie, obrzęk lub bolesność. Zazwyczaj ustępują one samoistnie podczas dalszego leczenia lub po zastosowaniu miejscowego leczenia objawowego. U niektórych pacjentów może pojawić się przerost tkanek w miejscu wstrzyknięcia, w tym tzw. lipohipertrofia. W przypadku nasilonych reakcji zawsze warto poinformować o tym lekarza prowadzącego8.

Niezbyt często występujące działania niepożądane (≥1/1000 do <1/100)

  • Małopłytkowość, leukopenia, leukocytoza, skaza krwotoczna (zaburzenia dotyczące krwi i układu odpornościowego)6.
  • Reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka, świąd, pokrzywka, rumień7.
  • Obrzęk twarzy, sucha skóra, zwiększona skłonność do siniaków, poty nocne7.
  • Białkomocz, wielomocz, zaburzenia czynności nerek7.
  • Zaburzenia psychiczne, takie jak napady paniki, krótkotrwała utrata pamięci, apatia, splątanie, zaburzenia snu, zwiększenie libido6.
  • Narkolepsja, migrena, zaburzenia smaku6.
  • Bolesność gałki ocznej, zaburzenia widzenia6.
  • Guzki krwawnicze odbytu, hipersekrecja gruczołów ślinowych, suchość w jamie ustnej, zaburzenia ze strony zębów6.
  • Zmiany samopoczucia, zaburzenia gojenia, uczucie głodu7.
  • Choroba Ménière’a (zaburzenia równowagi i słuchu)6.

Działania niepożądane o nieznanej częstości

  • Reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne (ciężkie reakcje alergiczne mogące wymagać natychmiastowej pomocy medycznej)7.
  • Kurcz krtani, obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy, języka lub gardła, mogący utrudniać oddychanie)7.
  • Rozdrażnienie6.
Uwaga:

  • Układowe reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja, skurcz krtani czy obrzęk naczynioruchowy, choć występują bardzo rzadko, mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia.
  • W przypadku pojawienia się wysypki, obrzęku twarzy, trudności w oddychaniu lub innych niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala8.
  • Większość reakcji miejscowych w miejscu wstrzyknięcia ustępuje samoistnie, a objawy ogólne, takie jak bóle głowy czy biegunka, zwykle nie wymagają odstawienia leku.
  • W rzadkich przypadkach mogą wystąpić nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby, dlatego zaleca się regularną kontrolę tych parametrów podczas leczenia6.

Możliwość zgłaszania działań niepożądanych

Każde podejrzewane działanie niepożądane związane z pegwisomantem powinno być zgłaszane do odpowiednich instytucji, takich jak Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (URPL) lub bezpośrednio do producenta. Dzięki temu możliwe jest nieprzerwane monitorowanie bezpieczeństwa stosowania leku i szybkie reagowanie w razie potrzeby910111213.

Tabela – Działania niepożądane pegwisomantu według układów narządowych i częstości

Układ narządowy Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Częstość nieznana
Układ krwiotwórczy małopłytkowość, leukopenia, leukocytoza, skaza krwotoczna
Układ immunologiczny reakcje nadwrażliwości reakcja anafilaktyczna, reakcja anafilaktoidalna
Metabolizm i odżywianie hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, zwiększenie masy ciała hipertrójglicerydemia
Psychika niezwykłe sny napady paniki, utrata pamięci, apatia, splątanie, zaburzenia snu, zwiększenie libido rozdrażnienie
Układ nerwowy ból głowy senność, drżenie, zawroty głowy, niedoczulica narkolepsja, migrena, zaburzenia smaku
Oczy bolesność gałki ocznej zaburzenia widzenia
Ucho i błędnik choroba Ménière’a
Serce obrzęki obwodowe
Naczynia nadciśnienie tętnicze
Układ oddechowy duszność kurcz krtani
Układ pokarmowy biegunka wymioty, zaparcia, nudności, pełność w jamie brzusznej, niestrawność, wzdęcia guzki krwawnicze odbytu, hipersekrecja ślinianek, suchość w jamie ustnej, zaburzenia zębów
Wątroba i drogi żółciowe nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby
Skóra i tkanka podskórna nadmierne pocenie się, świąd, wysypka obrzęk twarzy, sucha skóra, siniaki, poty nocne, rumień, pokrzywka obrzęk naczynioruchowy
Mięśnie i stawy bóle stawów bóle mięśni, zapalenie stawów
Nerki i drogi moczowe krwiomocz białkomocz, wielomocz, zaburzenia czynności nerek
Stany ogólne i miejsce podania reakcje w miejscu wstrzyknięcia, krwiaki, przerost tkanki, zespół grypopodobny, zmęczenie, osłabienie, gorączka zmienione samopoczucie, zaburzenia gojenia, uczucie głodu

671415161718192021

Pegwisomant – profil bezpieczeństwa w codziennym stosowaniu

Podsumowując, pegwisomant należy do substancji o korzystnym profilu bezpieczeństwa – większość działań niepożądanych ma łagodny lub umiarkowany charakter, a ciężkie reakcje występują rzadko. Reakcje miejscowe w miejscu podania są częste, ale zazwyczaj nie wymagają przerwania leczenia. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia podczas terapii, w tym kontrolowanie funkcji wątroby oraz zwracanie uwagi na objawy alergiczne. Zgłaszanie wszelkich niepokojących objawów pozwala na lepsze monitorowanie bezpieczeństwa tej substancji189.

Pytania i odpowiedzi

Jakie są najczęstsze działania niepożądane pegwisomantu?

Najczęściej występują ból głowy, bóle stawów i biegunka. Zazwyczaj mają łagodny przebieg.1

Czy reakcje w miejscu wstrzyknięcia są powodem do niepokoju?

Zazwyczaj są łagodne i ustępują samoistnie, ale jeśli objawy się nasilają, należy poinformować lekarza.12

Czy pegwisomant może powodować poważne reakcje alergiczne?

Rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, takie jak anafilaksja czy obrzęk naczynioruchowy.7

Czy podczas stosowania pegwisomantu trzeba kontrolować wątrobę?

Tak, zalecane są regularne badania czynności wątroby podczas leczenia.6

Jak zgłosić działanie niepożądane po pegwisomancie?

Działania niepożądane można zgłosić do URPL lub producenta leku.17