Mirabegron – mechanizm działania

Czym jest mechanizm działania mirabegronu?

Mechanizm działania substancji czynnej oznacza sposób, w jaki dana substancja wpływa na organizm, aby osiągnąć swój efekt terapeutyczny¹²³⁴⁵. Zrozumienie tego procesu jest kluczowe, ponieważ pozwala lepiej pojąć, dlaczego i w jaki sposób lek może pomóc w konkretnych dolegliwościach, a także jakie może mieć działania uboczne lub ograniczenia w stosowaniu. W przypadku mirabegronu, najważniejsze pojęcia to:

• Farmakodynamika – opisuje, jak substancja działa na organizm, czyli jakie wywołuje zmiany w komórkach i narządach.
• Farmakokinetyka – tłumaczy, jak organizm wchłania, rozprowadza, przetwarza i wydala daną substancję. Mówiąc prościej, jest to droga leku przez organizm od momentu podania do wydalenia.

Jak mirabegron działa w organizmie?

Wpływ na mięśnie pęcherza moczowego

Mirabegron jest silnym i wybiórczym agonistą receptorów beta-3-adrenergicznych, co oznacza, że pobudza specjalne miejsca na komórkach mięśni pęcherza moczowego, powodując ich rozluźnienie¹²³⁴⁵. Dzięki temu pęcherz może pomieścić więcej moczu, a uczucie nagłego parcia jest mniej odczuwalne. Taki mechanizm działania jest szczególnie pomocny u osób cierpiących na zespół pęcherza nadreaktywnego, objawiający się częstym i nagłym parciem na mocz oraz nietrzymaniem moczu.

• Mirabegron powoduje rozluźnienie mięśni gładkich pęcherza moczowego, zwiększając ilość moczu, jaką pęcherz może pomieścić.
• Zmniejsza częstotliwość niekontrolowanych skurczów pęcherza, co ogranicza liczbę nagłych mikcji.
• Nie wpływa istotnie na proces oddawania moczu – nie powoduje trudności z opróżnieniem pęcherza⁶⁷⁸⁹¹⁰.

Przykład działania na poziomie komórkowym

Kiedy pęcherz wypełnia się moczem, dominuje działanie układu współczulnego, który pobudza receptory beta-3-adrenergiczne. To powoduje rozluźnienie mięśni pęcherza i umożliwia mu przyjęcie większej ilości moczu. W fazie oddawania moczu inny układ nerwowy (przywspółczulny) wywołuje skurcz pęcherza, by umożliwić opróżnienie. Mirabegron działa głównie na fazę gromadzenia moczu i nie powinien zaburzać naturalnego procesu oddawania moczu⁶⁷⁸⁹¹⁰.

Farmakokinetyka mirabegronu – jak lek jest przetwarzany przez organizm?

Wchłanianie i biodostępność

Po podaniu doustnym mirabegron jest dobrze wchłaniany i osiąga maksymalne stężenie we krwi zwykle w ciągu 3-4 godzin u dorosłych oraz 4-5 godzin u dzieci i młodzieży^1112131415. Biodostępność, czyli ilość substancji, która trafia do krwiobiegu, wynosi 29% przy dawce 25 mg i 35% przy dawce 50 mg.

• Pokarm może zmniejszać ilość wchłanianego mirabegronu, ale skuteczność leku nie zależy od jedzenia, dlatego można go przyjmować niezależnie od posiłków.
• W przypadku dzieci i młodzieży zaleca się przyjmowanie mirabegronu z posiłkiem, gdyż wpływa to na przewidywaną ilość leku w organizmie¹⁶¹⁷.

Dystrybucja

Mirabegron rozprowadza się szeroko po całym organizmie. Wiąże się z białkami osocza w około 71% i gromadzi się także w czerwonych krwinkach^1819202122. U dzieci objętość dystrybucji rośnie wraz z masą ciała.

Metabolizm

W organizmie mirabegron jest rozkładany na kilka sposobów, m.in. przez dealkilację, oksydację i glukuronizację. Powstają przy tym metabolity, które nie mają działania leczniczego^2324202122. Przetwarzanie leku w organizmie nie wpływa istotnie na metabolizm innych leków.

• Genetyczne różnice w metabolizmie (np. polimorfizm CYP2D6) mają niewielki wpływ na działanie mirabegronu²⁵²⁶.

Wydalanie

Mirabegron jest usuwany z organizmu głównie przez nerki (mocz), ale także przez przewód pokarmowy (kał)^2728293031. Czas, po którym połowa dawki leku zostaje usunięta z organizmu, wynosi około 50 godzin.

• U osób z niewydolnością nerek lub wątroby wydalanie mirabegronu może być wolniejsze, co prowadzi do większego stężenia leku w organizmie^{32333435363738394041}.

Przedkliniczne badania mirabegronu

Badania na zwierzętach (przedkliniczne) wykazały, że mirabegron może powodować przemijające zmiany w wątrobie i przyspieszenie akcji serca^{42434445464748495051}. W bardzo wysokich dawkach, znacznie przekraczających te stosowane u ludzi, obserwowano wady wrodzone u zwierząt oraz zmiany w kościach i płucach. Jednak w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi nie stwierdzono takich efektów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały, by mirabegron powodował uszkodzenia materiału genetycznego lub zwiększał ryzyko nowotworów.

• Mirabegron i jego metabolity przenikają do mleka szczurów.
• Nie obserwowano wpływu na płodność przy dawkach stosowanych u ludzi.
• Zaobserwowane działania toksyczne na zarodek i płód pojawiały się dopiero przy bardzo wysokich, toksycznych dla matki dawkach.

Podsumowanie: Mirabegron – nowoczesny sposób wspierania pracy pęcherza

Mirabegron, jako agonista receptorów beta-3-adrenergicznych, działa w sposób wybiórczy i skuteczny na mięśnie pęcherza moczowego, zwiększając jego pojemność i zmniejszając liczbę nagłych parć na mocz¹²³⁴⁵. Jego farmakokinetyka – czyli droga przez organizm – jest dobrze poznana i pozwala na bezpieczne stosowanie u większości pacjentów, niezależnie od wieku czy płci^1112131415. Wyniki badań przedklinicznych potwierdzają, że przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, ryzyko poważnych działań niepożądanych jest niskie. Dzięki temu mirabegron stanowi nowoczesną i wygodną opcję leczenia dla osób z nadreaktywnym pęcherzem oraz nadreaktywnością wypieracza pochodzenia neurogennego.