Czym jest lonafarnib i kiedy może dojść do przedawkowania?
Lonafarnib (Lonafarnibum) to substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu dzieci z bardzo rzadkimi chorobami genetycznymi, takimi jak zespół progerii Hutchinsona-Gilforda (HGPS)12. Lek jest dostępny w postaci twardych kapsułek o zawartości 50 mg lub 75 mg substancji czynnej34.
Standardowe dawkowanie lonafarnibu jest precyzyjnie dostosowywane do masy ciała i wieku pacjenta. Najczęściej stosowane dawki to 115 mg/m2 lub 150 mg/m2 dwa razy na dobę, a zmiany dawkowania zależą od tolerancji leku oraz indywidualnych potrzeb pacjenta56. Przedawkowanie występuje, gdy zostanie przyjęta większa ilość leku niż zalecana przez lekarza.
Objawy przedawkowania lonafarnibu
Objawy przedawkowania lonafarnibu mogą być różne, zależnie od ilości przyjętej substancji oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. W dokumentacji nie opisano konkretnych objawów przedawkowania, jednak ze względu na mechanizm działania leku oraz obserwacje z badań klinicznych, można spodziewać się głównie zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego oraz ogólnego pogorszenia stanu zdrowia78.
- Nudności i wymioty910
- Biegunka910
- Osłabienie i złe samopoczucie
- Zaburzenia równowagi elektrolitowej (np. odwodnienie, zaburzenia poziomu sodu, potasu)
- W ciężkich przypadkach możliwe zaburzenia pracy serca i nerek
Stopień nasilenia objawów
Objawy mogą mieć charakter łagodny (np. przemijające nudności), umiarkowany (utrzymujące się zaburzenia przewodu pokarmowego) lub ciężki (zagrożenie życia związane z zaburzeniami elektrolitowymi lub odwodnieniem)78.
Postępowanie w przypadku przedawkowania lonafarnibu
W razie podejrzenia przedawkowania lonafarnibu należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Postępowanie polega na leczeniu objawowym i wspomagającym, które obejmuje:
- Monitorowanie parametrów życiowych (tętna, ciśnienia, oddechu)78
- Wyrównywanie zaburzeń wodno-elektrolitowych (np. przez podanie płynów dożylnych)78
- Zapobieganie odwodnieniu
- Nie istnieje odtrutka (antidotum) na lonafarnib78
W przypadkach ciężkiego zatrucia może być konieczna hospitalizacja i intensywne leczenie wspomagające.
- Lonafarnib nie posiada specyficznej odtrutki – wszelkie działania skupiają się na łagodzeniu objawów i podtrzymywaniu funkcji życiowych.
- W razie przyjęcia większej ilości leku niż zalecana, należy niezwłocznie zgłosić się po pomoc medyczną.
- Nie należy próbować leczyć przedawkowania samodzielnie w domu.
- W przypadku dzieci ryzyko powikłań jest szczególnie wysokie.
Tabela podsumowująca: Objawy i postępowanie w przypadku przedawkowania lonafarnibu
| Objawy | Postępowanie | Konieczność hospitalizacji |
|---|---|---|
| Łagodne (nudności, przejściowa biegunka) | Monitorowanie, podanie płynów, obserwacja stanu zdrowia | Nie zawsze konieczna, ale wskazana konsultacja lekarska |
| Umiarkowane (utrzymujące się wymioty, osłabienie, zaburzenia elektrolitowe) | Wyrównywanie płynów i elektrolitów, monitorowanie funkcji życiowych | Często wskazana hospitalizacja |
| Ciężkie (zagrażające życiu zaburzenia pracy serca, odwodnienie, utrata przytomności) | Intensywna opieka medyczna, leczenie wspomagające, brak antidotum | Bezwzględnie konieczna hospitalizacja |
Lonafarnib – bezpieczeństwo stosowania i postępowanie przy przedawkowaniu
Lonafarnib jest lekiem, którego przedawkowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń zdrowotnych, zwłaszcza u dzieci. W przypadku przyjęcia zbyt dużej ilości tego leku, nie istnieje specyficzna odtrutka. Leczenie polega na podtrzymywaniu podstawowych funkcji życiowych i zapobieganiu odwodnieniu oraz zaburzeniom elektrolitowym. Kluczowe jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza i szybkie reagowanie w razie podejrzenia przedawkowania78.


















