Mechanizm działania substancji czynnej – co to oznacza?
Mechanizm działania substancji czynnej to sposób, w jaki dana substancja wpływa na organizm, aby osiągnąć pożądany efekt leczniczy1. W przypadku lanreotydu chodzi przede wszystkim o jego wpływ na układ hormonalny i różne procesy zachodzące w komórkach. Poznanie mechanizmu działania lanreotydu jest bardzo ważne, ponieważ pozwala zrozumieć, dlaczego i w jakich sytuacjach jest on stosowany oraz jakie korzyści może przynieść pacjentom2. Warto też wspomnieć o dwóch pojęciach: farmakodynamika i farmakokinetyka. Farmakodynamika to opis tego, jak substancja działa na organizm, czyli jakie procesy wywołuje. Z kolei farmakokinetyka tłumaczy, jak lek przemieszcza się po organizmie, jak długo w nim pozostaje i w jaki sposób jest wydalany3.
Jak lanreotyd działa w organizmie?
Lanreotyd to tzw. analog somatostatyny, czyli substancja, która działa podobnie do naturalnego hormonu występującego w organizmie14. Jego główne działanie polega na hamowaniu wydzielania różnych hormonów oraz spowalnianiu niektórych procesów zachodzących w komórkach.
- Lanreotyd działa głównie poprzez blokowanie receptorów somatostatynowych SSTR 2 i 5, które znajdują się na powierzchni komórek12.
- Hamuje wydzielanie hormonu wzrostu (GH) oraz insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-1), co jest szczególnie istotne w leczeniu akromegalii14.
- Zmniejsza wydzielanie innych hormonów przewodu pokarmowego, takich jak motylina czy polipeptyd trzustkowy, oraz spowalnia niektóre procesy w jelitach5.
- Obniża stężenie markerów nowotworowych u pacjentów z guzami neuroendokrynnymi, co może być pomocne w kontrolowaniu choroby6.
- Może również powodować zmniejszenie objętości guzów przysadki u osób z akromegalią7.
Jak lanreotyd przemieszcza się po organizmie?
Farmakokinetyka lanreotydu, czyli to, jak lek zachowuje się w organizmie, zależy od sposobu podania i dawki93. Najczęściej lanreotyd podaje się w postaci zastrzyku głęboko pod skórę lub domięśniowo.
- Po podaniu podskórnym stężenie lanreotydu we krwi wzrasta stopniowo i osiąga maksimum w ciągu kilku godzin10.
- Lanreotyd jest powoli uwalniany z miejsca podania, co pozwala na utrzymanie stabilnego poziomu leku we krwi przez kilka tygodni11.
- Stężenia leku stabilizują się po kilku kolejnych zastrzykach, co oznacza, że lek utrzymuje się na stałym poziomie przez dłuższy czas12.
- Większość lanreotydu jest wydalana z żółcią, a tylko niewielka część z moczem i kałem3.
- W przypadku osób starszych lub z zaburzeniami pracy nerek lub wątroby, lek może być usuwany wolniej z organizmu, ale nie wymaga to zwykle zmiany dawki początkowej13.
Porównanie farmakokinetyki różnych postaci lanreotydu
| Postać leku | Czas do maksymalnego stężenia | Okres półtrwania | Utrzymywanie się leku w organizmie | Droga wydalania |
|---|---|---|---|---|
| Roztwór do wstrzykiwań podskórnych (Autogel) | 6-24 godziny | 23-50 dni | do kilku tygodni | żółć (głównie), mocz (mało), kał (bardzo mało) |
| Proszek do wstrzykiwań domięśniowych (PR) | 1-2 godziny | 5 dni | około 15 dni | żółć (głównie), mocz (mało), kał (bardzo mało) |
Warto pamiętać, że różne postacie leku mogą mieć nieco inne parametry farmakokinetyczne914.
Wyniki badań przedklinicznych lanreotydu
Badania przedkliniczne, czyli prowadzone na zwierzętach i w laboratorium, pozwalają ocenić bezpieczeństwo lanreotydu przed jego zastosowaniem u ludzi15. Oto najważniejsze wnioski z tych badań:
- Nie zaobserwowano powstawania nowotworów u zwierząt otrzymujących lanreotyd w dawkach większych niż stosowane u ludzi15.
- W miejscach podania leku u zwierząt pojawiały się czasami guzy podskórne, ale wynikało to z codziennego podawania, podczas gdy u ludzi lek podaje się znacznie rzadziej15.
- Lanreotyd nie wykazywał działania uszkadzającego materiał genetyczny (brak genotoksyczności)15.
- Nie stwierdzono działania teratogennego (uszkadzającego płód) u szczurów i królików, ale w bardzo dużych dawkach obserwowano zwiększoną utratę zarodków i płodów16.
Lanreotyd – skuteczny i nowoczesny sposób kontroli nad hormonami
Lanreotyd to substancja, która działa precyzyjnie na wybrane procesy w organizmie, głównie hamując wydzielanie niektórych hormonów. Dzięki temu jest skuteczny w leczeniu takich schorzeń jak akromegalia czy guzy neuroendokrynne. Jego działanie jest długotrwałe, a stabilny poziom leku utrzymuje się we krwi przez wiele tygodni. Badania przedkliniczne potwierdziły bezpieczeństwo lanreotydu, a różne postacie leku pozwalają dopasować terapię do indywidualnych potrzeb pacjenta. Działanie lanreotydu jest dobrze poznane, a jego farmakokinetyka umożliwia wygodne i skuteczne leczenie1243.


















