Indygotyna

Indygotyna to barwnik stosowany w medycynie, który pełni funkcję środka diagnostycznego. Jest to substancja czynna, która po podaniu dożylnym wykazuje właściwości umożliwiające wizualizację dróg moczowych, co jest szczególnie istotne w kontekście chirurgii jamy brzusznej i miednicy. Indygotyna powoduje intensywne niebieskie zabarwienie moczu, co pozwala na łatwe wykrycie ewentualnych uszkodzeń moczowodów. Jako barwnik, indygotyna jest stosowana w medycynie od lat, a jej zastosowanie w diagnostyce ma na celu poprawę bezpieczeństwa i skuteczności zabiegów chirurgicznych.

Mechanizm działania

Indygotyna działa głównie jako środek diagnostyczny. Jej mechanizm działania polega na wiązaniu się z białkami osocza, co sprawia, że jest szybko eliminowana z organizmu, głównie przez nerki. Po podaniu dożylnym indygotyna powoduje zabarwienie moczu w ciągu 4-9 minut. Właściwości farmakodynamiczne indygotyny obejmują także jej działanie alfa-adrenergiczne, co prowadzi do wzrostu obwodowego oporu naczyniowego. To z kolei skutkuje umiarkowanym, przejściowym wzrostem ciśnienia tętniczego krwi oraz prawdopodobnym zmniejszeniem częstości akcji serca. W kontekście farmakokinetyki, indygotyna jest szybko eliminowana z osocza, a jej okres półtrwania wynosi około 12 minut. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, czas wydalania może się wydłużyć, co należy brać pod uwagę podczas stosowania tej substancji.

Najważniejsze postacie leku, w jakich występuje indygotyna

• Roztwór do wstrzykiwań

Wskazania do stosowania

Indygotyna jest stosowana wyłącznie do celów diagnostycznych. Główne wskazania do jej stosowania obejmują:

• Śródoperacyjne wykrywanie uszkodzeń moczowodów w przypadku podejrzenia ich uszkodzenia podczas operacji w obrębie jamy brzusznej i miednicy.

Dawkowanie

Indygotynę należy podawać drogą dożylną. Zalecana dawka początkowa to 5 ml (1 ampułka) w powolnym wstrzyknięciu dożylnym. W razie potrzeby, można wstrzyknąć zawartość drugiej ampułki (5 ml) po 20-30 minutach od pierwszego wstrzyknięcia. W przypadku dzieci i młodzieży bezpieczeństwo stosowania indygotyny nie zostało określone, dlatego nie zaleca się jej stosowania w tej grupie wiekowej. Pacjenci z klirensem kreatyniny ≥ 10 ml/min mogą stosować indygotynę, natomiast nie należy jej stosować u pacjentów z klirensem kreatyniny < 10 ml/min. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby dostosowanie dawki nie jest konieczne.

Typowe działania niepożądane

Działania niepożądane indygotyny są głównie związane z jej aktywnością alfa-adrenergiczną i dotyczą układu sercowo-naczyniowego. Najczęstsze działania niepożądane to:

• Nadciśnienie tętnicze (przejściowe) - bardzo często
• Bradykardia - bardzo często
• Tachykardia - bardzo rzadko
• Niedociśnienie - bardzo rzadko
• Blok przedsionkowo-komorowy - bardzo rzadko
• Duszność - bardzo rzadko
• Wysypka - bardzo rzadko
• Reakcja anafilaktoidalna - bardzo rzadko

Przeciwwskazania oraz specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Indygotyna jest przeciwwskazana w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Należy zachować ostrożność w przypadku:

• Jednoczesnego stosowania leków wywołujących bradykardię,
• Zaburzeń rytmu serca i przewodzenia,
• Wysokiego ciśnienia krwi,
• Niskiej częstości akcji serca,
• Zaburzeń wieńcowych.

Indygotyna może powodować przemijające podwyższenie ciśnienia krwi oraz odruchową bradykardię, dlatego konieczne jest monitorowanie stanu pacjenta podczas jej podawania.

Bezpieczeństwo w ciąży i podczas karmienia piersią

Brak jest danych dotyczących stosowania indygotyny u kobiet w ciąży, dlatego nie jest zalecana w tym okresie. W przypadku karmienia piersią, nie wiadomo, czy indygotyna przenika do mleka ludzkiego, dlatego decyzję o kontynuacji karmienia lub przerwania podawania indygotyny należy podejmować indywidualnie, biorąc pod uwagę korzyści dla matki i dziecka.

Bezpieczeństwo w kontekście prowadzenia pojazdów

Indygotyna nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn, jednak zawsze należy zachować ostrożność i obserwować reakcję organizmu na lek.

Najważniejsze interakcje

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji indygotyny z innymi produktami leczniczymi, dlatego nie można jednoznacznie określić jej interakcji. Należy jednak zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania leków, które mogą wywoływać bradykardię.

Objawy przedawkowania oraz procedura postępowania w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania indygotyny mogą wystąpić objawy takie jak przełom nadciśnieniowy oraz ciężka bradykardia. W literaturze nie odnotowano przypadków przedawkowania przy dożylnym podawaniu dawek wynoszących do 80 mg. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się zastosowanie leczenia rozszerzającego naczynia obwodowe.