Elwitegrawir &#8211; dawkowanie leku

Wątroba

Poznaj działanie

Soledum forte

Zatoki

Poznaj działanie

Lacidofil

Probiotyki

Poznaj działanie

Tantum Verde Duo

aerozol do jamy ustnej

Ból gardła

Poznaj działanie

kapsułki o przedłużonym uwalnianiu

Deflegmin Effect Long

Kaszel mokry

Poznaj działanie

Atussan

syrop

Kaszel suchy

Poznaj działanie

Olbas® Oil

płyn

Aromaterapia

Poznaj działanie

Venogel

12 mg + 10 mg + 5 mg/g

Ból

Poznaj działanie

Pikopil

krople doustne

Zaparcia

Poznaj działanie

Suplement diety

Tributron

Działania niepożądane i skutki uboczne

Zespół jelita drażliwego

Poznaj działanie

Menu

❮❮ Elwitegrawir

Elwitegrawir – dawkowanie leku

Elwitegrawir to nowoczesny składnik leków stosowanych w terapii zakażenia HIV-1, dostępny wyłącznie w postaci tabletek złożonych, łączących kilka substancji czynnych. Jego dawkowanie różni się w zależności od wieku pacjenta, masy ciała oraz rodzaju zastosowanej tabletki, a także od współistniejących chorób, takich jak niewydolność nerek czy wątroby. Zastosowanie elwitegrawiru jest ściśle określone i wymaga przestrzegania zaleceń lekarza, zwłaszcza w przypadku dzieci, młodzieży, osób starszych oraz kobiet w ciąży. Poznaj szczegółowe zasady dawkowania, by leczenie było bezpieczne i skuteczne.

Spis treści

REKLAMA

Dawkowanie elwitegrawiru – ogólne zasady

Elwitegrawir jest stosowany w leczeniu zakażenia HIV-1 wyłącznie jako składnik preparatów złożonych, w których występuje razem z innymi substancjami czynnymi, takimi jak kobicystat, emtrycytabina oraz pochodne tenofowiru (dizoproksyl tenofowiru lub alafenamid tenofowiru). Dostępny jest w formie tabletek powlekanych, przyjmowanych doustnie, zawsze z posiłkiem¹². Tabletki nie należy żuć ani rozgniatać.

Standardowe dawkowanie u dorosłych i młodzieży

Dla dorosłych oraz młodzieży o masie ciała co najmniej 35 kg: Przyjmuje się jedną tabletkę raz na dobę, zawsze z pożywieniem¹².
W przypadku preparatu zawierającego elwitegrawir, kobicystat, emtrycytabinę i dizoproksyl tenofowiru (np. Stribild), każda tabletka zawiera 150 mg elwitegrawiru³.
Dla preparatu z elwitegrawirem, kobicystatem, emtrycytabiną i alafenamidem tenofowiru (np. Genvoya), stosuje się dwie różne dawki w zależności od masy ciała i wieku pacjenta (szczegóły poniżej)⁴.
Jeśli pacjent pominie dawkę i minęło mniej niż 18 godzin od zwykłej pory, powinien przyjąć ją z pożywieniem możliwie jak najszybciej. Jeżeli minęło więcej niż 18 godzin lub zbliża się czas kolejnej dawki, nie należy przyjmować pominiętej tabletki¹².
W przypadku wymiotów w ciągu 1 godziny od przyjęcia leku, należy przyjąć kolejną tabletkę¹².

Ważne: Elwitegrawir przyjmuje się wyłącznie w połączeniu z innymi substancjami czynnymi w jednej tabletce, nie ma możliwości modyfikacji dawek poszczególnych składników osobno. Przestrzeganie dokładnych godzin przyjmowania i zasad dotyczących pominiętych dawek jest kluczowe dla skuteczności terapii i zapobiegania rozwojowi oporności wirusa¹².

Dawkowanie u dzieci

Dla dzieci w wieku 2 lat i starszych, o masie ciała co najmniej 14 kg: stosuje się tabletki o zmniejszonej zawartości substancji czynnych (np. Genvoya 90 mg/90 mg/120 mg/6 mg), jedna tabletka raz na dobę z pożywieniem².
Dla dzieci o masie ciała poniżej 14 kg lub w wieku poniżej 2 lat nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania elwitegrawiru – stosowanie nie jest zalecane⁵.
W przypadku preparatów zawierających dizoproksyl tenofowiru (np. Stribild), nie zaleca się stosowania u pacjentów poniżej 12 lat lub o masie ciała poniżej 35 kg⁶.

Postacie i drogi podania

Elwitegrawir dostępny jest wyłącznie w postaci tabletek powlekanych do stosowania doustnego¹².
Tabletki należy przyjmować z posiłkiem, co zwiększa skuteczność działania leku¹².
Nie należy żuć ani rozgniatać tabletki. W przypadku trudności z połknięciem, niektóre tabletki (np. Genvoya) można przełamać na pół i przyjąć obie części jedna po drugiej⁵.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Dla dzieci i młodzieży poniżej 12 lat lub o masie ciała poniżej 35 kg (preparaty z dizoproksylem tenofowiru) oraz poniżej 14 kg (preparaty z alafenamidem tenofowiru), bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone – nie zaleca się stosowania⁶⁵.
Dzieci i młodzież z niewydolnością nerek: stosowanie jest przeciwwskazane lub niezalecane⁷⁸.

Pacjenci w podeszłym wieku

Dla osób starszych (powyżej 65 lat) w przypadku preparatów z alafenamidem tenofowiru (np. Genvoya) nie jest konieczna modyfikacja dawki⁸.
Dla preparatów z dizoproksylem tenofowiru (np. Stribild) brak jest wystarczających danych – należy zachować ostrożność, szczególnie ze względu na większe ryzyko zaburzeń czynności nerek⁹.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Preparaty z dizoproksylem tenofowiru (Stribild): Nie należy rozpoczynać leczenia u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 70 ml/min. Leczenie należy przerwać, jeśli w trakcie terapii klirens kreatyniny spadnie poniżej 50 ml/min⁹.
Preparaty z alafenamidem tenofowiru (Genvoya): Nie jest konieczna modyfikacja dawki, jeśli klirens kreatyniny wynosi co najmniej 30 ml/min. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (klirens poniżej 15 ml/min), którzy są przewlekle hemodializowani, stosowanie jest możliwe, ale ogólnie należy go unikać⁸. W dniach dializy lek należy przyjmować po zakończeniu hemodializy.
Stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min, którzy nie są dializowani⁸.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z lekką lub umiarkowaną niewydolnością wątroby (stopień A lub B według klasyfikacji Childa-Pugha)⁷¹⁰.
Stosowanie nie jest zalecane u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (stopień C według Childa-Pugha) – brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności⁷¹⁰.

Kobiety w ciąży i karmiące piersią

Nie należy rozpoczynać terapii elwitegrawirem w okresie ciąży, ponieważ w drugim i trzecim trymestrze ciąży dochodzi do zmniejszenia stężenia leku, co może prowadzić do nieskuteczności terapii i zwiększonego ryzyka przeniesienia HIV na dziecko¹¹¹².
Kobiety, które zajdą w ciążę w trakcie terapii, powinny mieć zmieniony schemat leczenia na alternatywny¹¹¹².
Informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania w okresie karmienia piersią nie są dostępne; należy zachować ostrożność¹¹¹².

Ważne dla pacjentów z zaburzeniami nerek i wątroby:

Nie każdy preparat z elwitegrawirem nadaje się dla osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby – przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest ocena tych narządów.
W przypadku pogorszenia czynności nerek lub pojawienia się objawów niewydolności wątroby, leczenie powinno być niezwłocznie skonsultowane z lekarzem.
Regularne badania kontrolne są istotne dla bezpiecznego stosowania terapii, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka⁹⁸.

Modyfikacje dawkowania w zależności od wskazań i postaci leku

Dawkowanie elwitegrawiru nie zależy od wskazania – lek stosuje się w leczeniu zakażenia HIV-1, zawsze według powyższych schematów, zgodnie z zaleceniami dla konkretnego preparatu złożonego i masy ciała pacjenta¹². Nie ma innych schematów dawkowania w zależności od ciężkości zakażenia czy fazy choroby.

Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania

Nie należy przekraczać dawki jednej tabletki na dobę, niezależnie od postaci leku i grupy pacjentów¹².
W przypadku przedawkowania nie ma swoistego antidotum. Leczenie polega na monitorowaniu stanu pacjenta i stosowaniu leczenia objawowego¹³¹⁴.
Elwitegrawir i kobicystat nie mogą być usunięte z organizmu za pomocą dializy. Część innych składników (emtrycytabina, tenofowir) może być usuwana przez hemodializę¹³¹⁴.

Dawkowanie elwitegrawiru – zestawienie dla różnych grup pacjentów

Grupa pacjentów	Schemat dawkowania
Dorośli i młodzież (≥35 kg, preparaty z dizoproksylem tenofowiru)	1 tabletka (150 mg elwitegrawiru) raz na dobę z pożywieniem
Dorośli, młodzież i dzieci (≥25 kg, preparaty z alafenamidem tenofowiru)	1 tabletka (150 mg elwitegrawiru) raz na dobę z pożywieniem
Dzieci (14–<25 kg, preparaty z alafenamidem tenofowiru)	1 tabletka (90 mg elwitegrawiru) raz na dobę z pożywieniem
Dzieci i młodzież z niewydolnością nerek	Nie zaleca się stosowania
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (dorośli, preparaty z dizoproksylem tenofowiru)	Nie rozpoczynać leczenia przy klirensie kreatyniny <70 ml/min; przerwać leczenie przy spadku <50 ml/min
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (dorośli, preparaty z alafenamidem tenofowiru)	Możliwe stosowanie przy klirensie ≥30 ml/min; u dializowanych – podać po dializie
Pacjenci z niewydolnością wątroby (lekka/umiarkowana)	Brak konieczności modyfikacji dawki
Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby	Stosowanie niezalecane
Kobiety w ciąży	Nie zaleca się rozpoczynania terapii, zamiana na alternatywny schemat po potwierdzeniu ciąży

Elwitegrawir – skuteczna terapia w różnych grupach pacjentów

Dawkowanie elwitegrawiru jest ściśle określone i zależy od wieku, masy ciała oraz czynności nerek i wątroby pacjenta. Dzięki różnym preparatom złożonym, lek może być bezpiecznie stosowany zarówno u dorosłych, jak i dzieci powyżej 2 lat, przy zachowaniu odpowiednich środków ostrożności. Należy zawsze przestrzegać zaleceń dotyczących przyjmowania leku z posiłkiem oraz regularnie kontrolować stan zdrowia, szczególnie w przypadku współistniejących chorób nerek lub wątroby. Przestrzeganie schematów dawkowania jest kluczowe dla skuteczności leczenia i zmniejszenia ryzyka rozwoju oporności wirusa HIV¹².

Pytania i odpowiedzi

Jak przyjmować elwitegrawir – rano czy wieczorem?

Elwitegrawir przyjmuje się raz na dobę o stałej porze, z posiłkiem. Nie określono preferowanej pory dnia.¹²

Czy można rozgnieść tabletkę z elwitegrawirem?

Nie należy żuć ani rozgniatać tabletki. W przypadku Genvoya tabletkę można przełamać na pół i połknąć obie części.⁵

Czy elwitegrawir można stosować u dzieci?

Tak, ale tylko u dzieci powyżej 2 lat (przy masie ciała co najmniej 14 kg) i w odpowiedniej dawce.²⁵

Co zrobić, jeśli pacjent ma niewydolność nerek?

Dawkowanie zależy od preparatu i stopnia niewydolności nerek. W przypadku niektórych postaci lek jest przeciwwskazany.⁹⁸

Czy można przyjmować elwitegrawir w ciąży?

Nie należy rozpoczynać terapii elwitegrawirem w ciąży. W razie potwierdzenia ciąży należy zmienić lek.¹¹¹²

REKLAMA

Co zrobić w przypadku pominięcia dawki elwitegrawiru?

Jeśli minęło mniej niż 18 godzin od zwykłej pory, przyjmij tabletkę z posiłkiem jak najszybciej.
Jeżeli minęło więcej niż 18 godzin lub zbliża się czas kolejnej dawki, pominiętą dawkę należy opuścić i powrócić do regularnego schematu.
W przypadku wymiotów w ciągu 1 godziny od przyjęcia, należy przyjąć kolejną tabletkę.

Elwitegrawir w połączeniu z innymi lekami

Elwitegrawir zawsze występuje w jednej tabletce z innymi lekami przeciwwirusowymi (np. kobicystat, emtrycytabina, pochodne tenofowiru).
Nie wolno stosować dodatkowych leków zawierających te same substancje czynne równocześnie.
Nie należy łączyć elwitegrawiru z innymi lekami przeciwwirusowymi bez konsultacji lekarskiej.

Monitorowanie terapii elwitegrawirem

Przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić czynność nerek i wątroby.
W trakcie terapii zalecane są regularne badania kontrolne krwi oraz ocena skuteczności leczenia.
Szczególnie istotne jest monitorowanie u dzieci, osób starszych oraz pacjentów z chorobami przewlekłymi.

Zobacz również:

Elwitegrawir to nowoczesna substancja czynna stosowana w terapii zakażenia HIV, często w połączeniu z innymi lekami. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego pacjenta wystąpią one w takim samym nasileniu. W zależności od stosowanej postaci leku, dawki czy indywidualnych cech pacjenta, profil działań niepożądanych może się różnić. Warto poznać możliwe reakcje organizmu oraz dowiedzieć się, które z nich są łagodne, a które mogą wymagać szczególnej uwagi.

Mechanizm działania

Elwitegrawir to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zakażenia HIV-1, która działa na poziomie komórkowym, skutecznie blokując namnażanie się wirusa w organizmie. W połączeniu z innymi lekami przeciwwirusowymi, elwitegrawir przyczynia się do zahamowania postępu choroby i poprawy jakości życia pacjentów. Poznaj w przystępny sposób, jak działa ten składnik, jak jest wchłaniany, rozprowadzany i usuwany z organizmu oraz jakie badania potwierdzają jego skuteczność i bezpieczeństwo.

Porównanie substancji czynnych

Elwitegrawir, dolutegrawir i biktegrawir należą do nowoczesnej grupy leków przeciwwirusowych – inhibitorów integrazy, stosowanych w leczeniu zakażenia HIV-1. Choć wykazują wiele podobieństw w mechanizmie działania, różnią się między sobą pod względem wskazań, możliwych schematów leczenia, stosowania u dzieci i dorosłych, bezpieczeństwa w ciąży oraz profilu działań niepożądanych. W niniejszym opisie poznasz najważniejsze podobieństwa i różnice pomiędzy tymi trzema substancjami czynnymi oraz dowiesz się, w jakich sytuacjach stosuje się każdą z nich, jakie są ich przeciwwskazania i na co należy zwrócić szczególną uwagę przy ich przyjmowaniu.

Profil bezpieczeństwa

Elwitegrawir to substancja czynna stosowana w leczeniu zakażenia HIV-1, która wchodzi w skład nowoczesnych terapii skojarzonych. Profil bezpieczeństwa elwitegrawiru jest ściśle związany z innymi składnikami tych terapii, a sposób jego stosowania zależy od wieku, czynności nerek i wątroby oraz innych czynników indywidualnych. Poznaj najważniejsze zasady bezpiecznego stosowania elwitegrawiru oraz sytuacje, w których wymagana jest szczególna ostrożność.

Przeciwwskazania

Elwitegrawir to nowoczesny lek przeciwwirusowy, stosowany w terapii zakażenia HIV-1 u dorosłych, młodzieży i dzieci. Wchodzi w skład leków złożonych, dlatego przeciwwskazania mogą zależeć od obecności innych substancji w tabletkach oraz od indywidualnych cech pacjenta. Poznaj, kiedy nie powinno się stosować elwitegrawiru, kiedy należy zachować szczególną ostrożność i jakie są najważniejsze sytuacje, które wymagają konsultacji przed rozpoczęciem leczenia.

Stosowanie u dzieci

Stosowanie elwitegrawiru u dzieci i młodzieży wymaga szczególnej uwagi ze względu na odmienne procesy metaboliczne oraz specyficzne działania niepożądane w tej grupie wiekowej. Różnice w zakresie wskazań, dawkowania oraz bezpieczeństwa zależą od wieku dziecka, masy ciała, a także od postaci leku oraz obecności innych substancji czynnych w preparacie. Poznaj kluczowe informacje dotyczące bezpieczeństwa elwitegrawiru u najmłodszych pacjentów.

Stosowanie u kierowców

Elwitegrawir, stosowany w leczeniu zakażenia HIV-1, jest często podawany w połączeniu z innymi substancjami czynnymi. Leki zawierające elwitegrawir mogą wpływać na samopoczucie pacjenta, powodując niekiedy zawroty głowy, zmęczenie czy bezsenność. Z tego względu warto wiedzieć, jak takie objawy mogą przełożyć się na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w trakcie terapii.

Stosowanie w ciąży

Stosowanie elwitegrawiru w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności. Dostępne informacje wskazują, że ekspozycja na tę substancję może się znacząco zmieniać w trakcie ciąży, co może mieć wpływ na skuteczność leczenia oraz bezpieczeństwo matki i dziecka. Różne preparaty zawierające elwitegrawir, często w połączeniu z innymi substancjami czynnymi, mogą mieć odmienne zalecenia dotyczące stosowania w tych wyjątkowych okresach życia kobiety.

Wskazania - na co działa?

Elwitegrawir jest jednym z nowoczesnych leków przeciwwirusowych, stosowanych w leczeniu zakażenia HIV-1 zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Występuje wyłącznie w złożonych preparatach, łącząc siły z innymi substancjami czynnymi, co zapewnia skuteczną terapię i ogranicza ryzyko rozwoju oporności wirusa. Wskazania do stosowania elwitegrawiru zależą od wieku pacjenta, masy ciała oraz obecności określonych mutacji wirusa. Poznaj, kiedy stosuje się elwitegrawir, jakie są ograniczenia w terapii oraz czym różnią się poszczególne schematy leczenia dla dorosłych i dzieci.

Rzedawkowanie substancji

Elwitegrawir to nowoczesny lek przeciwwirusowy stosowany w terapii zakażenia HIV, który działa poprzez hamowanie kluczowego enzymu wirusa. Chociaż stosowany zgodnie z zaleceniami jest bezpieczny, jego przedawkowanie może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą wystąpić po przekroczeniu zalecanej dawki i jakie działania należy podjąć w takiej sytuacji.