Duloksetyna, wenlafaksyna i mirtazapina to leki przeciwdepresyjne stosowane u dorosłych. Różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem u dzieci, kobiet w ciąży i osób z chorobami nerek lub wątroby.
Porównanie duloksetyny, wenlafaksyny i mirtazapiny – podobieństwa i przynależność do grupy leków
Duloksetyna, wenlafaksyna oraz mirtazapina należą do nowoczesnych leków przeciwdepresyjnych, wykorzystywanych w leczeniu zaburzeń nastroju i lękowych u dorosłych123. Duloksetyna i wenlafaksyna to leki z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), a mirtazapina jest przedstawicielem leków o odmiennym mechanizmie działania, choć również wpływa na układ serotoninergiczny i noradrenergiczny456. Wszystkie te substancje mają zastosowanie głównie w terapii dużych zaburzeń depresyjnych, a duloksetyna i wenlafaksyna dodatkowo w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych12. Dodatkowo duloksetyna i wenlafaksyna wykazują działanie przeciwbólowe, co jest wykorzystywane np. w leczeniu bólu neuropatycznego12.
Wskazania do stosowania – kiedy wybiera się poszczególne substancje?
Duloksetyna jest stosowana u dorosłych w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu związanego z neuropatią cukrzycową1. Wenlafaksyna wykorzystywana jest w leczeniu epizodów dużej depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej i lęku napadowego2. Mirtazapina jest lekiem zarejestrowanym przede wszystkim w leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych3.
- Duloksetyna: depresja, lęk uogólniony, ból neuropatyczny u dorosłych1.
- Wenlafaksyna: depresja, lęk uogólniony, fobia społeczna, lęk napadowy2.
- Mirtazapina: depresja u dorosłych3.
Wszystkie trzy substancje są przeznaczone dla osób dorosłych. Nie zaleca się ich stosowania u dzieci i młodzieży, gdyż badania nie wykazały skuteczności ani bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej, a ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zachowania samobójcze, jest większe786.
Mechanizm działania i właściwości farmakokinetyczne – co je łączy, a co różni?
Duloksetyna i wenlafaksyna działają głównie poprzez blokowanie wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, co prowadzi do zwiększenia ilości tych neuroprzekaźników w mózgu45. Dzięki temu łagodzą objawy depresji, lęku i mogą zmniejszać odczuwanie bólu45. Mirtazapina natomiast działa poprzez blokowanie wybranych receptorów w mózgu, co również zwiększa aktywność serotoniny i noradrenaliny, ale jej mechanizm jest bardziej złożony i różni się od klasycznych SNRI6.
Pod względem farmakokinetycznym, duloksetyna i wenlafaksyna różnią się długością działania oraz metabolizmem w organizmie. Duloksetyna jest wchłaniana po podaniu doustnym, a jej maksymalne stężenie pojawia się po około 6 godzinach9. Wenlafaksyna w postaci o przedłużonym uwalnianiu osiąga maksymalne stężenie po około 5,5 godziny10. Mirtazapina charakteryzuje się długim okresem półtrwania (20-40 godzin), co pozwala na stosowanie jej raz na dobę11.
Wszystkie trzy substancje są metabolizowane w wątrobie, a ich metabolity wydalane są głównie z moczem. Jednak u osób z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek konieczne może być zmodyfikowanie dawki lub wybór innego leku121314.
Przeciwwskazania i środki ostrożności – na co należy uważać?
Wszystkie te substancje mają pewne przeciwwskazania wspólne, takie jak nadwrażliwość na substancję czynną oraz niezalecane jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego151617. Duloksetyna oraz wenlafaksyna są przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz u osób z chorobami wątroby powodującymi niewydolność tego narządu1513. Mirtazapina wymaga szczególnej ostrożności przy zaburzeniach czynności nerek lub wątroby, ale nie jest bezwzględnie przeciwwskazana w tych przypadkach – konieczne może być zmniejszenie dawki14.
W przypadku wszystkich trzech substancji należy zachować ostrożność u pacjentów z napadami padaczkowymi, zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi, a także u osób z nadciśnieniem tętniczym lub chorobami serca181914. Duloksetyna i wenlafaksyna mogą zwiększać ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca, dlatego ich stosowanie wymaga regularnej kontroli tych parametrów2019.
Wszystkie te leki mogą powodować objawy odstawienne po nagłym przerwaniu terapii – zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarza21226.
Bezpieczeństwo u szczególnych grup pacjentów
W przypadku dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, żaden z tych leków nie jest zalecany, a ich stosowanie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zachowania samobójcze czy agresja786. U osób starszych (w podeszłym wieku) stosowanie wymaga ostrożności – zwłaszcza przy większych dawkach duloksetyny i wenlafaksyny, gdyż mogą one powodować m.in. zaburzenia równowagi, spadki ciśnienia czy zaburzenia czynności nerek12814.
Stosowanie u kobiet w ciąży jest możliwe tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu – w badaniach nie wykazano jednoznacznie zwiększonego ryzyka poważnych wad wrodzonych, jednak zarówno duloksetyna, jak i wenlafaksyna mogą zwiększać ryzyko powikłań u noworodków, takich jak objawy odstawienne, zaburzenia oddychania czy krwotok poporodowy23246.
Karmienie piersią nie jest zalecane podczas stosowania tych leków, gdyż substancje czynne przenikają do mleka kobiecego, a bezpieczeństwo ich stosowania u niemowląt nie jest potwierdzone25266.
U osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, duloksetyna i wenlafaksyna są przeciwwskazane w ciężkich przypadkach, a mirtazapina wymaga ostrożnego stosowania i ewentualnej korekty dawki121314.
Duloksetyna, wenlafaksyna i mirtazapina – porównanie kluczowych cech
| Substancja czynna | Najważniejsze wskazania | Stosowanie u dzieci | Stosowanie w ciąży | Stosowanie u kierowców |
|---|---|---|---|---|
| Duloksetyna | Depresja, lęk uogólniony, ból neuropatyczny | Nie zaleca się | Można rozważyć tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko | Może powodować zawroty głowy, senność |
| Wenlafaksyna | Depresja, lęk uogólniony, fobia społeczna, lęk napadowy | Nie zaleca się | Można rozważyć tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko | Może wpływać na sprawność psychoruchową |
| Mirtazapina | Depresja | Nie zaleca się | Można rozważyć tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko | Może powodować senność, zwłaszcza na początku leczenia |
Duloksetyna – skuteczna, ale nie dla każdego
Duloksetyna, wenlafaksyna i mirtazapina to leki o udowodnionej skuteczności w leczeniu depresji, jednak różnią się profilem wskazań, bezpieczeństwem stosowania i przeciwwskazaniami. Wybór odpowiedniego leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, jego wieku, stanu zdrowia oraz współistniejących chorób. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest konsultacja z lekarzem, który oceni korzyści i możliwe ryzyko związane z terapią123.


















