Menu

Zmniejszony apetyt

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Zonisamid – stosowanie u dzieci
  2. Teduglutyd – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Szczepionka przeciw meningokokom grupy C – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Roflumilast – stosowanie u kierowców
  5. Pretomanid – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Nalmefen – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Letermowir – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Izatuksymab – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Insulina degludec – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Granisetron – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Erdafitynib – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Cynakalcet – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Cerytynib – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Apremilast – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Nintedanib Teva, 150 mg – stosowanie u dzieci
  16. Symkinet MR, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Epilantin, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Epilantin, 100 mg – stosowanie u dzieci
  19. Pirfenidone Sandoz, 267 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Adoben, 250 mg – wskazania – na co działa?
  21. Suganet, 12,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Topiramate Aurovitas, 100 mg – stosowanie u dzieci
  23. Atenza, 18 mg – wskazania – na co działa?
  24. Beloflow, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  • Ilustracja poradnika Zonisamid – stosowanie u dzieci

    Stosowanie zonisamidu u dzieci wymaga szczególnej uwagi, ponieważ ich organizm inaczej przetwarza leki niż u dorosłych. Substancja ta jest dopuszczona do leczenia wspomagającego padaczki u dzieci powyżej 6. roku życia, ale jej stosowanie wiąże się z określonymi ograniczeniami i koniecznością monitorowania różnych parametrów zdrowotnych. Warto poznać najważniejsze zasady bezpieczeństwa, aby terapia była skuteczna i możliwie bezpieczna.

  • Teduglutyd to substancja stosowana głównie u osób z zespołem krótkiego jelita. Większość działań niepożądanych pojawia się w łagodnej lub umiarkowanej postaci, a ich ryzyko zależy od indywidualnych cech pacjenta, dawki oraz czasu stosowania. Objawy niepożądane mogą obejmować dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, reakcje w miejscu wstrzyknięcia oraz infekcje dróg oddechowych. Profil bezpieczeństwa teduglutydu został dobrze przebadany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, a poważniejsze działania niepożądane występują rzadko.

  • Szczepionka przeciw meningokokom grupy C chroni przed groźnymi zakażeniami bakteryjnymi, a działania niepożądane po jej podaniu występują stosunkowo rzadko i zazwyczaj mają łagodny charakter. Profil bezpieczeństwa tej szczepionki jest dobrze poznany i różni się nieco w zależności od wieku osoby szczepionej. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą pojawić się po szczepieniu, aby odpowiednio na nie zareagować i czuć się bezpiecznie podczas ochrony przed poważną chorobą.

  • Roflumilast to substancja czynna stosowana w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Wiele leków może wpływać na naszą czujność i zdolność do prowadzenia pojazdów, dlatego warto wiedzieć, jak roflumilast oddziałuje na organizm w tym zakresie. Poznaj, czy stosowanie roflumilastu wiąże się z ograniczeniami podczas prowadzenia samochodu lub obsługi maszyn.

  • Pretomanid jest nowoczesną substancją czynną stosowaną w leczeniu gruźlicy opornej na leki, najczęściej w połączeniu z innymi lekami. Jego stosowanie może wiązać się z występowaniem różnych działań niepożądanych, które zależą między innymi od dawki, czasu leczenia i indywidualnych cech pacjenta. Poznaj najważniejsze informacje o możliwych skutkach ubocznych terapii z użyciem pretomanidu oraz dowiedz się, jak często mogą występować i jak na nie reagować.

  • Nalmefen to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Działania niepożądane po jego zastosowaniu mogą pojawić się już na początku terapii, jednak zazwyczaj mają łagodny lub umiarkowany charakter i ustępują po krótkim czasie. Wśród najczęstszych objawów niepożądanych znajdują się nudności, zawroty głowy czy bezsenność, ale lista potencjalnych skutków ubocznych jest znacznie dłuższa. Poznaj szczegółowe informacje o możliwych działaniach niepożądanych nalmefenu, ich częstotliwości i postępowaniu w razie ich wystąpienia.

  • Letermowir to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie u pacjentów po przeszczepach. Większość osób przyjmujących letermowir dobrze toleruje leczenie, a działania niepożądane występują stosunkowo rzadko i najczęściej mają łagodny przebieg. Warto jednak wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić podczas stosowania tego leku, aby w razie potrzeby szybko zareagować.

  • Izatuksymab to przeciwciało monoklonalne stosowane w leczeniu szpiczaka mnogiego. Działania niepożądane tej substancji mogą być zarówno łagodne, jak i poważniejsze, a ich występowanie często zależy od drogi podania, skojarzenia z innymi lekami oraz indywidualnych cech pacjenta. Profil bezpieczeństwa izatuksymabu jest dobrze poznany dzięki licznym badaniom klinicznym, a informacje na temat możliwych skutków ubocznych są szczegółowo monitorowane.

  • Insulina degludec to nowoczesna insulina długodziałająca, która pozwala na stabilną kontrolę poziomu cukru we krwi u osób z cukrzycą. Chociaż jej stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, większość z nich jest łagodna i przemijająca. Warto poznać, jakie objawy mogą się pojawić podczas terapii, na co zwrócić uwagę oraz jak różnią się one w zależności od postaci leku czy drogi podania.

  • Granisetron to substancja czynna stosowana głównie w celu łagodzenia nudności i wymiotów, zwłaszcza u pacjentów poddawanych chemioterapii. Choć u większości osób działania niepożądane mają łagodny przebieg, u niektórych mogą pojawić się objawy takie jak zaparcia, ból głowy czy reakcje skórne w miejscu podania. Warto wiedzieć, że profil działań niepożądanych zależy od postaci leku oraz indywidualnych cech pacjenta.

  • Erdafitynib jest nowoczesną substancją czynną stosowaną u dorosłych pacjentów, u których występuje zaawansowany rak pęcherza moczowego. Chociaż leczenie erdafitynibem może przynosić znaczące korzyści, wiąże się także z możliwością wystąpienia różnych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane skutki uboczne to zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, skóry, oczu oraz zmiany w wynikach badań laboratoryjnych. Warto poznać potencjalne działania niepożądane, by lepiej rozumieć przebieg terapii i wiedzieć, kiedy zgłosić się do lekarza.

  • Cynakalcet to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu nadczynności przytarczyc. Choć jest skuteczny, jak każdy lek może wywoływać działania niepożądane. Wśród nich najczęściej pojawiają się dolegliwości ze strony układu pokarmowego, jednak mogą wystąpić także inne objawy. Ich rodzaj i nasilenie zależą od indywidualnej reakcji organizmu, dawki oraz stanu zdrowia pacjenta.

  • Cerytynib to nowoczesny lek stosowany w leczeniu określonych typów raka płuca. Jego stosowanie wiąże się jednak z możliwością wystąpienia działań niepożądanych, które mogą mieć różny charakter – od łagodnych objawów ze strony przewodu pokarmowego, aż po poważniejsze zaburzenia funkcji wątroby czy serca. Poznaj najczęściej występujące skutki uboczne cerytynibu oraz dowiedz się, jak wygląda profil bezpieczeństwa tej substancji w praktyce.

  • Apremilast to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów, łuszczycy oraz choroby Behçeta. Działania niepożądane związane z jej stosowaniem pojawiają się stosunkowo często, ale zazwyczaj mają łagodny lub umiarkowany charakter. Najczęściej dotyczą układu pokarmowego, jednak mogą dotyczyć także innych układów w organizmie. Warto wiedzieć, na co zwrócić uwagę podczas terapii apremilastem i jakie objawy mogą wymagać szczególnej czujności.

  • Nintedanib Teva nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci z chorobami płuc to Montelukast, Flutykazon i Salbutamol. Najczęstsze działania niepożądane Nintedanib Teva to biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, zmniejszone łaknienie, zmniejszenie masy ciała i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

  • Lek Symkinet MR, stosowany w leczeniu ADHD, może powodować różne działania niepożądane. Częste działania obejmują zmniejszony apetyt, ból głowy, nerwowość, bezsenność, nudności i suchość w jamie ustnej. Niezbyt częste działania to myśli samobójcze, omamy, zespół Tourette’a, objawy uczulenia i wahania nastroju. Rzadkie działania obejmują manię, a bardzo rzadkie to zawał serca, drgawki, łuszczenie się skóry, skurcze mięśni, porażenie, zmniejszenie liczby komórek krwi i złośliwy zespół neuroleptyczny. Niektóre działania mają nieznaną częstość występowania, takie jak nawracające niepożądane myśli, utrata przytomności, nietrzymanie moczu, szczękościsk i jąkanie. W przypadku poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Lek EPILANTIN, zawierający lakozamid, jest stosowany w leczeniu padaczki. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, zawroty głowy, podwójne widzenie, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, zaparcia, senność i zmęczenie. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zwolnienie pracy serca, kołatanie serca, reakcje alergiczne, nieprawidłowe wyniki badań wątroby, myśli samobójcze i omdlenia. Rzadkie działania niepożądane to nieprawidłowe szybkie tętno, ciężkie reakcje skórne i drgawki. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe działania niepożądane, takie jak gorączka, katar, ból gardła, zmniejszony apetyt, nietypowe zachowanie i letarg. W przypadku wystąpienia myśli samobójczych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • EPILANTIN może być stosowany u dzieci od 2 lat z napadami częściowymi i od 4 lat z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi. Dla młodszych dzieci lub w przypadku, gdy EPILANTIN nie jest odpowiedni, dostępne są inne leki przeciwpadaczkowe, takie jak karbamazepina, lamotrygina, levetiracetam i topiramat. Wybór odpowiedniego leku powinien być skonsultowany z lekarzem.

  • Lek Pirfenidone Sandoz stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc może powodować różne działania niepożądane, od łagodnych, takich jak nudności i zmęczenie, po poważne, jak obrzęk naczynioruchowy i zespół Stevensa-Johnsona. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia. Regularne monitorowanie i przestrzeganie zaleceń lekarza może pomóc w minimalizacji ryzyka i skuteczności leczenia.

  • Adoben to lek opioidowy stosowany w leczeniu przewlekłego bólu o dużym nasileniu u dorosłych pacjentów. Wskazania obejmują ból nowotworowy, neuropatyczny i nocyceptywny. Dawkowanie wynosi zwykle 50 mg dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, depresję oddechową, astmę, niedrożność jelit i ostre zatrucie. Środki ostrożności dotyczą wolnego oddychania, urazu głowy, chorób wątroby/nerek i skłonności do napadów. Najczęstsze działania niepożądane to mdłości, zaparcia, zawroty głowy, senność i bóle głowy.

  • Stosowanie leku Suganet może prowadzić do różnych działań niepożądanych, od częstych, takich jak zmęczenie i problemy żołądkowe, po rzadkie, ale poważne, jak zespół Stevensa-Johnsona czy rabdomioliza. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Lek Topiramate Aurovitas jest stosowany w leczeniu padaczki u dzieci powyżej 2 lat oraz w profilaktyce migreny u dorosłych. Stosowanie leku u dzieci może wiązać się z działaniami niepożądanymi, takimi jak zmniejszony apetyt, kwasica hiperchloremiczna, myśli samobójcze, zmęczenie i trudności z zasypianiem. Alternatywne leki bezpieczne dla dzieci to lamotrygina, kwas walproinowy i levetiracetam.

  • Lek Atenza jest stosowany w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci w wieku 6 lat i starszych oraz u dorosłych. ADHD charakteryzuje się trudnościami w koncentracji, nadpobudliwością i impulsywnością. Rozpoznanie ADHD powinno być zgodne z kryteriami DSM lub ICD i opierać się na kompleksowym wywiadzie i badaniu pacjenta. Lek należy przyjmować raz na dobę, rano, popijając wodą. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, nerwowość, bezsenność, zmniejszenie apetytu oraz suchość w jamie ustnej.

  • Beloflow to lek stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym uczucie suchości w jamie ustnej, niewyraźne widzenie, zaparcia, nudności i niestrawność. Rzadziej mogą wystąpić zakażenia układu moczowego, senność, suchość oczu, refluks żołądkowo-przełykowy i trudności w oddawaniu moczu. W rzadkich przypadkach mogą pojawić się halucynacje, splątanie i wysypka alergiczna. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.