Menu

Zmętnienie soczewki

Produkty powiązane z zmętnienie soczewki
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aknenormin, kapsułki miękkie, 10 mg
Aknenormin, kapsułki miękkie, 10 mg
Aknenormin, kapsułki miękkie, 20 mg
Aknenormin, kapsułki miękkie, 20 mg
Alendrogen, tabletki, 70 mg
Alendrogen, tabletki, 70 mg
Allupol, tabletki, 100 mg
Allupol, tabletki, 100 mg
Allupol, tabletki, 300 mg
Allupol, tabletki, 300 mg
Alphagan, krople do oczu, roztwór, 2 mg/ml
Alphagan, krople do oczu, roztwór, 2 mg/ml
Amantix, tabletki powlekane, 100 mg
Amantix, tabletki powlekane, 100 mg
Azopt, krople do oczu, zawiesina, 10 mg/ml
Azopt, krople do oczu, zawiesina, 10 mg/ml
Biseptol 120, tabletki, 100 mg + 20 mg
Biseptol 120, tabletki, 100 mg + 20 mg
Biseptol 480, tabletki, 400 mg + 80 mg
Biseptol 480, tabletki, 400 mg + 80 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Jak zapobiegać i leczyć zaćmę?
  2. Pogorszenie wzroku po lekach
  3. Lumakaftor – porównanie substancji czynnych
  4. Budezonid – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Karbamazepina – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Tietyloperazyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Tezakaftor – przeciwwskazania
  8. Tezakaftor – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Tezakaftor – stosowanie u dzieci
  10. Pirenoksyna – wskazania – na co działa?
  11. Pirenoksyna – przeciwwskazania
  12. Pirenoksyna – stosowanie u kierowców
  13. Pilokarpina – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Mitotan – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Mezylan netarsudilu – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Lumakaftor – stosowanie u dzieci
  17. Beksaroten – przeciwwskazania
  18. Deferazyroks – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Deferazyroks – mechanizm działania
  20. Iwakaftor – wskazania – na co działa?
  21. Iwakaftor – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. ASARIS pMDI, (250 mcg + 25 mcg)/ – przeciwwskazania
  23. Cyxodil – przedawkowanie leku
  24. Fanipos Plus, (137 mcg + 50 mcg)/d – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Zaćma — przyczyny, prewencja i leczenie powszechnej choroby oczu
    Oczy

    Zaćma (katarakta) jest zmętnieniem przejrzystej soczewki, którą mamy w oku. Najczęściej występującą postacią zaćmy jest zaćma starcza, która jest naturalny procesem, postępującym u każdej osoby wraz z upływem lat.

  • Ilustracja poradnika Polekowe uszkodzenie wzroku – kiedy jest możliwe?
    Oczy

    Przyjmowanie leków w celach leczenia chorób narządu wzroku, jak i innych powodów, może powodować liczne działania niepożądane, które mają wpływ na ludzkie oko. Działaniem niepożądanym zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego z 2010 roku, jest każde działanie leku, które jest niezamierzone i niekorzystne. Pojęcie to obejmuje również stosowanie leku niezgodne z ich przeznaczeniem oraz w dawkach innych niż są zalecane przez producenta [3,4].

  • Ilustracja poradnika Lumakaftor – porównanie substancji czynnych

    Mukowiscydoza to choroba, w której nowoczesne terapie celowane, takie jak lumakaftor, iwakaftor i tezakaftor, mogą znacząco poprawić jakość życia pacjentów. Choć wszystkie te substancje należą do grupy tzw. modulatorów białka CFTR i mają na celu poprawę funkcjonowania wadliwego białka, różnią się zakresem działania, wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania u różnych grup pacjentów oraz profilem skutków ubocznych. Zrozumienie tych różnic jest istotne, aby dobrać najbardziej odpowiednią terapię w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz rodzaju występującej mutacji.

  • Ilustracja poradnika Budezonid – działania niepożądane i skutki uboczne

    Budezonid jest substancją czynną stosowaną w leczeniu wielu schorzeń, takich jak astma, alergiczny nieżyt nosa czy choroby zapalne jelit. Choć uchodzi za lek o stosunkowo korzystnym profilu bezpieczeństwa, jego działania niepożądane mogą różnić się w zależności od postaci leku, drogi podania i indywidualnych cech pacjenta. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje na temat możliwych skutków ubocznych budezonidu – od najczęstszych do bardzo rzadkich, wraz z wyjaśnieniem, jak się objawiają i na co warto zwrócić uwagę w trakcie terapii.

  • Ilustracja poradnika Karbamazepina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Karbamazepina to substancja czynna stosowana w leczeniu padaczki, neuralgii i innych schorzeń neurologicznych. Choć jest skuteczna, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które zależą od dawki, czasu stosowania, postaci leku oraz indywidualnych cech pacjenta. Najczęstsze objawy dotyczą układu nerwowego, przewodu pokarmowego i skóry, ale mogą pojawić się także poważniejsze reakcje, w tym dotyczące krwi, wątroby czy nerek. Poznaj pełny obraz możliwych skutków ubocznych karbamazepiny i dowiedz się, jak reagować w razie ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Tietyloperazyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tietyloperazyna to substancja czynna stosowana w leczeniu nudności i wymiotów, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Większość objawów ubocznych występuje rzadko, ale niektóre z nich mogą być poważne, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub w szczególnych grupach pacjentów, takich jak dzieci czy osoby starsze. W zależności od postaci leku (tabletki, czopki, roztwór do wstrzykiwań) i drogi podania, działania niepożądane mogą się różnić. Warto znać ich możliwe objawy, by odpowiednio zareagować w razie ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Tezakaftor – przeciwwskazania

    Tezakaftor to substancja stosowana w leczeniu mukowiscydozy, która poprawia działanie białka CFTR u pacjentów z określonymi mutacjami. Choć terapia ta może przynosić wymierne korzyści, jej stosowanie nie zawsze jest możliwe i w wielu przypadkach wymaga szczególnej ostrożności. W tej publikacji wyjaśniamy, w jakich sytuacjach stosowanie tezakaftoru jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej uwagi, zarówno w leczeniu skojarzonym, jak i w różnych grupach pacjentów, w tym dzieci.

  • Ilustracja poradnika Tezakaftor – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tezakaftor to substancja czynna stosowana w leczeniu mukowiscydozy, często w połączeniu z innymi lekami. Działania niepożądane pojawiają się u niektórych pacjentów, jednak najczęściej są one łagodne i dotyczą takich objawów jak ból głowy czy wysypka. Warto poznać możliwe skutki uboczne, aby odpowiednio reagować na ewentualne objawy i świadomie korzystać z terapii.

  • Ilustracja poradnika Tezakaftor – stosowanie u dzieci

    Stosowanie tezakaftoru u dzieci z mukowiscydozą wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnego podejścia. Różne postaci leków zawierających tę substancję są przeznaczone dla dzieci w określonym wieku, a dawkowanie oraz bezpieczeństwo zależą od wielu czynników. Poznaj szczegóły dotyczące bezpieczeństwa stosowania tezakaftoru w terapii dziecięcej.

  • Ilustracja poradnika Pirenoksyna – wskazania – na co działa?

    Pirenoksyna to substancja czynna stosowana miejscowo w postaci kropli do oczu, której celem jest leczenie zaćmy starczej. Dzięki swoim właściwościom antyoksydacyjnym pirenoksyna pomaga utrzymać przejrzystość soczewki oka i opóźnia jej mętnienie. Poznaj dokładne wskazania i zastosowanie tej substancji, aby lepiej zrozumieć jej rolę w ochronie zdrowia oczu.

  • Ilustracja poradnika Pirenoksyna – przeciwwskazania

    Pirenoksyna to substancja czynna stosowana w leczeniu zaćmy starczej, głównie w postaci kropli do oczu. Jej działanie polega na ochronie soczewki oka przed zmianami prowadzącymi do jej zmętnienia. Choć lek jest na ogół dobrze tolerowany, istnieją sytuacje, w których nie powinno się go stosować, a także przypadki, gdy wymagana jest szczególna ostrożność. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i zasady bezpiecznego stosowania pirenoksyny.

  • Ilustracja poradnika Pirenoksyna – stosowanie u kierowców

    Pirenoksyna to substancja czynna stosowana w postaci kropli do oczu. Jej działanie skupia się na ochronie soczewki oka, a zgodnie z dostępnymi danymi nie wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn. Dowiedz się, dlaczego pirenoksyna jest uznawana za bezpieczną dla kierowców i osób pracujących przy urządzeniach mechanicznych.

  • Ilustracja poradnika Pilokarpina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Pilokarpina, stosowana najczęściej w kroplach do oczu, to substancja czynna o szerokim zastosowaniu okulistycznym. Działania niepożądane związane z jej używaniem występują rzadko, jednak mogą być zarówno łagodne, jak i poważniejsze. Warto znać możliwe skutki uboczne, by świadomie obserwować reakcje organizmu i reagować na ewentualne objawy.

  • Ilustracja poradnika Mitotan – działania niepożądane i skutki uboczne

    Mitotan to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu rzadkich nowotworów nadnerczy. U większości pacjentów mogą pojawić się działania niepożądane, które mają różny charakter i stopień nasilenia. Często dotyczą one przewodu pokarmowego, układu nerwowego oraz zmian w badaniach laboratoryjnych. Objawy uboczne mogą być zależne od dawki, czasu stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek czy ogólny stan zdrowia. Warto poznać możliwe skutki uboczne mitotanu, aby lepiej rozumieć terapię i świadomie podejmować decyzje dotyczące leczenia.

  • Ilustracja poradnika Mezylan netarsudilu – działania niepożądane i skutki uboczne

    Mezylan netarsudilu to substancja czynna stosowana w postaci kropli do oczu, która najczęściej wywołuje miejscowe, łagodne działania niepożądane, takie jak przekrwienie spojówek czy podrażnienie oka. Działania te zwykle nie są groźne, jednak mogą być uciążliwe dla niektórych pacjentów. Warto wiedzieć, jak rozpoznać najczęstsze objawy niepożądane oraz które z nich wymagają szczególnej uwagi.

  • Ilustracja poradnika Lumakaftor – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania lumakaftoru u dzieci zależy od wieku, postaci leku oraz szczególnych cech tej grupy pacjentów. Lumakaftor, stosowany zawsze w połączeniu z iwakaftorem, może być podawany dzieciom z mukowiscydozą z określoną mutacją genetyczną, jednak wymaga to ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania oraz monitorowania ewentualnych działań niepożądanych, zwłaszcza w zakresie funkcji wątroby i oczu.

  • Ilustracja poradnika Beksaroten – przeciwwskazania

    Beksaroten to lek stosowany głównie u dorosłych z zaawansowanym chłoniakiem skóry T-komórkowym. Chociaż jest skuteczny w leczeniu tej rzadkiej choroby nowotworowej, istnieje szereg przeciwwskazań, które uniemożliwiają jego zastosowanie u części pacjentów. Niektóre sytuacje wymagają także szczególnej ostrożności lub indywidualnej oceny ryzyka, aby leczenie było bezpieczne. Poznaj najważniejsze zasady dotyczące bezpieczeństwa stosowania beksarotenu.

  • Ilustracja poradnika Deferazyroks – działania niepożądane i skutki uboczne

    Deferazyroks to substancja czynna stosowana w leczeniu obciążenia żelazem, która może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęściej dotyczą one układu pokarmowego oraz skóry, a także mogą pojawiać się zmiany w funkcjonowaniu nerek i wątroby. Działania te są zwykle łagodne lub umiarkowane i często ustępują podczas dalszego leczenia. Warto jednak wiedzieć, że niektóre skutki uboczne mogą być poważniejsze, dlatego ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia podczas terapii deferazyroksem.

  • Ilustracja poradnika Deferazyroks – mechanizm działania

    Deferazyroks to lek stosowany doustnie, który pomaga usuwać nadmiar żelaza z organizmu, szczególnie u osób poddawanych częstym transfuzjom krwi. Działa selektywnie, wiążąc żelazo i ułatwiając jego wydalanie głównie z kałem, nie zaburzając jednocześnie poziomów innych ważnych metali, takich jak cynk czy miedź. Zrozumienie, jak deferazyroks działa w organizmie, pomaga lepiej pojąć jego rolę w terapii chorób związanych z nadmiarem żelaza.

  • Ilustracja poradnika Iwakaftor – wskazania – na co działa?

    Iwakaftor to lek należący do grupy modulatorów białka CFTR, który pomaga poprawić funkcjonowanie komórek u pacjentów z mukowiscydozą. Działa poprzez zwiększenie aktywności kanałów chlorkowych, co poprawia transport jonów i pomaga złagodzić objawy choroby. Iwakaftor jest stosowany zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi substancjami, takimi jak tezakaftor czy eleksakaftor, co pozwala na leczenie różnych mutacji genetycznych odpowiedzialnych za mukowiscydozę. Lek jest dostępny w różnych postaciach, dostosowanych do wieku i masy ciała pacjenta, także dla dzieci od 1 miesiąca życia. Terapia z iwakaftorem poprawia funkcję płuc, zmniejsza częstość zaostrzeń oraz wspiera lepsze samopoczucie pacjentów, jednak wymaga regularnego monitorowania, zwłaszcza czynności…

  • Ilustracja poradnika Iwakaftor – działania niepożądane i skutki uboczne

    Iwakaftor to substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych chorób genetycznych, która może wywoływać różne działania niepożądane. Warto wiedzieć, że choć większość pacjentów dobrze toleruje leczenie, niektóre osoby mogą doświadczyć objawów takich jak ból głowy, bóle brzucha czy wysypka. Działania te różnią się w zależności od formy leku, dawki, wieku pacjenta oraz tego, czy iwakaftor jest stosowany samodzielnie czy w połączeniu z innymi lekami. Zrozumienie możliwych skutków ubocznych pomaga lepiej radzić sobie z leczeniem i świadomie podejmować decyzje dotyczące zdrowia.

  • Ilustracja poradnika ASARIS pMDI, (250 mcg + 25 mcg)/ – przeciwwskazania

    ASARIS pMDI to lek stosowany w leczeniu astmy, zawierający salmeterol i flutykazonu propionian. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze. Środki ostrożności dotyczą chorób serca, nadczynności tarczycy, wysokiego ciśnienia krwi, cukrzycy, hipokaliemii, gruźlicy i nieostrego widzenia. Lek może wchodzić w interakcje z β-adrenolitykami, lekami przeciwzakaźnymi, kortykosteroidami, lekami moczopędnymi, innymi lekami rozszerzającymi oskrzela i pochodnymi ksantyny. Ważne jest, aby pacjent stosował lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przerywał nagle jego stosowania.

  • Ilustracja poradnika Cyxodil – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Cyxodil może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niewydolność nadnerczy, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma i jaskra. Dawki powyżej 640 mikrogramów na dobę są uznawane za przedawkowanie. W przypadku ostrego przedawkowania nie jest konieczne podjęcie specyficznego leczenia, ale w przypadku przewlekłego przedawkowania może być konieczne kontrolowanie rezerwy czynnościowej nadnerczy. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i regularnie monitorować stan zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Fanipos Plus, (137 mcg + 50 mcg)/d – przeciwwskazania

    Fanipos Plus to lek stosowany w leczeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, operację lub uraz nosa, zakażenie nosa, gruźlicę, choroby oczu, zaburzenia czynności nadnerczy oraz ciężką chorobę wątroby. Przed rozpoczęciem stosowania leku, należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Możliwe działania niepożądane obejmują krwawienie z nosa, ból głowy, gorzki smak w ustach, nieprzyjemny zapach, podrażnienie nosa, suchość w nosie, kaszel, suchość gardła, zawroty głowy, zaćmę, jaskrę, uszkodzenie skóry i błony śluzowej nosa, złe samopoczucie, uczucie znużenia, wyczerpania lub osłabienia, wysypkę, świąd, zaczerwienienie skóry, skurcz oskrzeli oraz nieostre widzenie.