Menu

Zespół ręka-stopa

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Sunitynib – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Sorafenib – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Regorafenib – profil bezpieczeństwa
  4. Regorafenib – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Regorafenib – dawkowanie leku
  6. Erdafitynib – przeciwwskazania
  7. Cetuksymab – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Bewacyzumab – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Aksytynib – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Capecitabinum Glenmark, 500 mg – wskazania – na co działa?
  11. Capecitabinum Glenmark, 150 mg – wskazania – na co działa?
  12. Capecitabinum Glenmark, 150 mg – stosowanie u dzieci
  13. Sorafenib Pharmascience, 200 mg – przedawkowanie leku
  14. Sorafenib Sandoz, 400 mg – przeciwwskazania
  15. Sorafenib Sandoz, 400 mg – dawkowanie leku
  16. Sorafenib Sandoz, 400 mg – przedawkowanie leku
  17. Sorafenib STADA, 400 mg – wskazania – na co działa?
  18. Sorafenib STADA, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Sorafenib STADA, 400 mg – dawkowanie leku
  20. Sorafenib STADA, 400 mg – przedawkowanie leku
  21. Sorafenib Mylan, 200 mg – stosowanie u dzieci
  22. Sorafenib Zentiva, 200 mg – wskazania – na co działa?
  23. Sorafenib Zentiva, 200 mg – przedawkowanie leku
  24. Sorafenib Mylan, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sunitynib – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sunitynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu wybranych nowotworów. Chociaż pomaga wielu pacjentom, może powodować zarówno łagodne, jak i poważniejsze działania niepożądane. Ich charakter oraz częstość zależą od indywidualnych cech pacjenta, dawki i czasu stosowania leku. Poznaj najważniejsze informacje o możliwych skutkach ubocznych sunitynibu.

  • Ilustracja poradnika Sorafenib – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sorafenib to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych nowotworów. Choć terapia tym lekiem może przynosić korzyści, wiąże się także z możliwością wystąpienia działań niepożądanych – zarówno tych częstszych, jak i rzadziej spotykanych, czasami poważnych. Warto poznać ich charakter, częstotliwość oraz to, na co zwracać uwagę podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Regorafenib – profil bezpieczeństwa

    Regorafenib to nowoczesny lek doustny stosowany w leczeniu niektórych nowotworów. Jego profil bezpieczeństwa wymaga jednak szczególnej uwagi – zwłaszcza u osób z zaburzeniami czynności wątroby, u kobiet w ciąży i matek karmiących piersią, a także u pacjentów z ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych czy zaburzeniami krzepnięcia. Poznaj kluczowe zasady bezpiecznego stosowania regorafenibu, grupy pacjentów wymagające szczególnej ostrożności i zalecenia dotyczące interakcji oraz monitorowania podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Regorafenib – działania niepożądane i skutki uboczne

    Regorafenib to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu niektórych nowotworów, która może powodować różne działania niepożądane. Większość z nich ma charakter łagodny lub umiarkowany, choć mogą pojawić się także poważniejsze reakcje. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić podczas terapii regorafenibem, jak często występują oraz które wymagają szczególnej uwagi.

  • Ilustracja poradnika Regorafenib – dawkowanie leku

    Regorafenib to lek doustny stosowany w leczeniu zaawansowanych nowotworów u dorosłych, takich jak przerzutowy rak jelita grubego, nieoperacyjne guzy podścieliskowe przewodu pokarmowego oraz rak wątrobowokomórkowy. Schemat dawkowania jest precyzyjnie określony i zależy od indywidualnej tolerancji oraz stanu zdrowia pacjenta. Opisane poniżej zasady dawkowania i modyfikacji pozwalają na bezpieczne i skuteczne stosowanie leku w różnych sytuacjach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Erdafitynib – przeciwwskazania

    Erdafitynib to nowoczesny lek przeciwnowotworowy stosowany u dorosłych z zaawansowanym rakiem urotelialnym. Pomaga hamować rozwój komórek nowotworowych, jednak nie każdy pacjent może z niego skorzystać. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i sytuacje wymagające szczególnej ostrożności podczas leczenia erdafitynibem, aby świadomie zadbać o swoje bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Cetuksymab – działania niepożądane i skutki uboczne

    Cetuksymab to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu nowotworów, która może powodować różne działania niepożądane. Najczęściej występują zmiany skórne, ale mogą pojawić się także zaburzenia dotyczące innych narządów i układów. Warto wiedzieć, jak mogą objawiać się te działania oraz które z nich są częste, a które należą do rzadkości.

  • Ilustracja poradnika Bewacyzumab – działania niepożądane i skutki uboczne

    Bewacyzumab to lek nowoczesny, stosowany w leczeniu różnych nowotworów. Chociaż przynosi pacjentom realne korzyści, może również wywoływać różne działania niepożądane. Objawy te mogą mieć łagodny charakter, jak zmęczenie czy biegunka, ale zdarzają się też poważniejsze powikłania, takie jak krwotoki czy zaburzenia pracy nerek. Profil działań niepożądanych bewacyzumabu zależy od wielu czynników, w tym rodzaju nowotworu, innych stosowanych leków, a także indywidualnych cech pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Aksytynib – działania niepożądane i skutki uboczne

    Aksytynib to lek stosowany głównie w leczeniu raka nerki. Chociaż jego stosowanie może przynieść znaczące korzyści, u części pacjentów mogą pojawić się działania niepożądane. Najczęściej są to objawy ze strony przewodu pokarmowego, zmęczenie czy zmiany skórne, ale możliwe są także poważniejsze powikłania. Każdy pacjent reaguje na terapię indywidualnie, a ryzyko wystąpienia skutków ubocznych zależy od wielu czynników, w tym dawki leku, czasu leczenia oraz ogólnego stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Capecitabinum Glenmark, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Capecitabinum Glenmark jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu raka okrężnicy, jelita grubego, odbytnicy, żołądka i piersi. Lek jest wskazany w leczeniu uzupełniającym po operacji raka okrężnicy w stadium III, leczeniu przerzutów raka jelita grubego i odbytnicy, leczeniu pierwszego rzutu zaawansowanego raka żołądka oraz leczeniu miejscowo zaawansowanego i przerzutowego raka piersi. Dawkowanie leku zależy od powierzchni ciała pacjenta i jest ustalane przez lekarza. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha, zapalenie jamy ustnej, zespół ręka-stopa, zmęczenie, osłabienie i jadłowstręt. Lek nie powinien być stosowany w czasie ciąży ani u pacjentów z całkowitym niedoborem dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD).

  • Ilustracja poradnika Capecitabinum Glenmark, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Capecitabinum Glenmark to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu raka okrężnicy, odbytnicy, żołądka oraz piersi. Lek jest podawany w dawce 1250 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na kapecytabinę, ciężkie zaburzenia wątroby lub nerek, niedobór DPD oraz leczenie brywudyną. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, wymioty, nudności, zapalenie jamy ustnej oraz reakcje skórne dłoni i stóp.

  • Ilustracja poradnika Capecitabinum Glenmark, 150 mg – stosowanie u dzieci

    Capecitabinum Glenmark nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku badań klinicznych, ryzyka działań niepożądanych i trudności w ustaleniu odpowiednich dawek. Bezpieczne alternatywy to metotreksat, winkrystyna i cyklofosfamid.

  • Ilustracja poradnika Sorafenib Pharmascience, 200 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Sorafenib Pharmascience może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak biegunka, zmiany skórne, nudności, wymioty, zmęczenie i ból. Zalecana dawka dobowa wynosi 800 mg, a przekroczenie tej dawki może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sorafenib Sandoz, 400 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Sorafenib Sandoz należy zapoznać się z przeciwwskazaniami i środkami ostrożności. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na sorafenib lub jego składniki. Ważne jest monitorowanie stanu zdrowia, zwłaszcza w przypadku zmian na skórze, podwyższonego ciśnienia tętniczego, zespołu rozpadu guza, tętniaka, cukrzycy, zaburzeń krzepnięcia, problemów z sercem, wydłużenia odstępu QT, zabiegów chirurgicznych, interakcji z innymi lekami, antybiotyków, zaburzeń czynności wątroby i nerek, płodności oraz perforacji przewodu pokarmowego. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, zmęczenie, ból, łysienie, zaczerwienienie lub bolesność dłoni lub stóp, świąd lub wysypka, wymioty, krwawienie, podwyższone ciśnienie tętnicze, zakażenia, utrata apetytu, zaparcia, ból stawów, gorączka,…

  • Ilustracja poradnika Sorafenib Sandoz, 400 mg – dawkowanie leku

    Sorafenib Sandoz to lek stosowany w leczeniu zaawansowanego raka wątroby i nerek. Zalecana dawka to 400 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, popijając wodą, na czczo lub z posiłkami o małej zawartości tłuszczu. W przypadku działań niepożądanych może być konieczne zmniejszenie dawki. Sorafenib Sandoz nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki leku. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, zmęczenie, łysienie, zakażenia, zespół ręka-stopa i wysypka.

  • Ilustracja poradnika Sorafenib Sandoz, 400 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Sorafenib Sandoz może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak biegunka, zmiany skórne, nudności, wymioty, zmęczenie i ból. Najwyższa dawka badana klinicznie wynosiła 800 mg dwa razy na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i wdrożyć leczenie wspomagające.

  • Ilustracja poradnika Sorafenib STADA, 400 mg – wskazania – na co działa?

    Sorafenib STADA to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zaawansowanych form raka wątroby i nerek. Działa jako inhibitor wielokinazowy, hamując wzrost komórek nowotworowych i zmniejszając ich ukrwienie. Zalecana dawka to 400 mg dwa razy na dobę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na sorafenib, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób przyjmujących warfarynę lub fenprokumon. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, zmęczenie, łysienie, zakażenia, zespół ręka-stopa i wysypka.

  • Ilustracja poradnika Sorafenib STADA, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sorafenib STADA to lek stosowany w leczeniu zaawansowanego raka wątroby i nerek. Może powodować różne działania niepożądane, w tym biegunki, nudności, zmęczenie, ból, łysienie, zespół ręka-stopa, świąd, wysypki, wymioty, krwawienia, nadciśnienie tętnicze, zakażenia, jadłowstręt, zaparcia, ból stawów, gorączkę, utratę masy ciała i suchą skórę. Rzadkie działania niepożądane obejmują obrzęk naczynioruchowy, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby wywołane lekiem, zapalenie skóry wywołane napromienianiem, zespół Stevensa-Johnsona, rabdomiolizę, zespół nerczycowy i leukocytoklastyczne zapalenie naczyń krwionośnych. Działania niepożądane o nieznanej częstości to encefalopatia, tętniak i rozwarstwienie tętnicy oraz zespół rozpadu guza (TLS).

  • Ilustracja poradnika Sorafenib STADA, 400 mg – dawkowanie leku

    Sorafenib STADA to lek stosowany w leczeniu zaawansowanego raka wątrobowokomórkowego i raka nerkowokomórkowego. Zalecana dawka to 400 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, popijając szklanką wody, na czczo lub z posiłkami o małej lub umiarkowanej zawartości tłuszczu. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych może być konieczne dostosowanie dawkowania. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki.

  • Ilustracja poradnika Sorafenib STADA, 400 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Sorafenib STADA może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak biegunka, zmiany skórne, zmęczenie, wymioty i krwawienia. Zalecana dawka wynosi 400 mg dwa razy na dobę, a przedawkowanie może wystąpić przy przyjęciu większej ilości leku. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i wdrożyć objawowe leczenie.

  • Ilustracja poradnika Sorafenib Mylan, 200 mg – stosowanie u dzieci

    Sorafenib Mylan nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku badań dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak Imatinib, Dasatinib i Temozolomid, są bezpieczne i skuteczne w leczeniu nowotworów u dzieci. Główne działania niepożądane Sorafenib Mylan to nadciśnienie tętnicze, krwawienia, problemy z sercem, biegunka, zmęczenie, łysienie, zakażenia, zespół ręka-stopa i wysypka.

  • Ilustracja poradnika Sorafenib Zentiva, 200 mg – wskazania – na co działa?

    Sorafenib Zentiva to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zaawansowanego raka wątroby i nerek. Działa poprzez hamowanie wzrostu komórek nowotworowych i zmniejszanie angiogenezy. Zalecana dawka to 400 mg dwa razy na dobę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na jego składniki. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, zmęczenie, łysienie i wysypka.

  • Ilustracja poradnika Sorafenib Zentiva, 200 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Sorafenib Zentiva może wystąpić przy dawkach większych niż 800 mg dwa razy na dobę. Objawy przedawkowania obejmują biegunki, zmiany skórne, zmęczenie, ból, wymioty i krwawienia. W przypadku przedawkowania należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem, który zaleci leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Sorafenib Mylan, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sorafenib Mylan to lek stosowany w leczeniu zaawansowanego raka wątroby i nerek. Może powodować różne działania niepożądane, w tym biegunki, nudności, zmęczenie, bóle, łysienie, zespół ręka-stopa, wysypki, wymioty, krwawienia, nadciśnienie tętnicze, zakażenia, jadłowstręt, zaparcia, bóle stawów, gorączkę, utratę masy ciała i suchą skórę. Rzadkie działania niepożądane obejmują obrzęk naczynioruchowy, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby wywołane lekiem, zapalenie skóry wywołane napromieniowaniem, zespół Stevensa-Johnsona, rabdomiolizę, zespół nerczycowy i leukocytoklastyczne zapalenie naczyń krwionośnych. Działania niepożądane o nieznanej częstości to encefalopatia, tętniaki i rozwarstwienie tętnicy oraz zespół rozpadu guza (TLS).