Menu

Zaburzenie orientacji

Produkty powiązane z zaburzenie orientacji
Cogiton 10, tabletki powlekane, 10 mg
Cogiton 10, tabletki powlekane, 10 mg
Cogiton 5, tabletki powlekane, 5 mg
Cogiton 5, tabletki powlekane, 5 mg
Evertas, system transdermalny, plaster, 4,6 mg/24h
Evertas, system transdermalny, plaster, 4,6 mg/24h
Evertas, system transdermalny, plaster, 9,5 mg/24h
Evertas, system transdermalny, plaster, 9,5 mg/24h
Exelon, system transdermalny, 13,3 mg/24h
Exelon, system transdermalny, 13,3 mg/24h
Exelon, system transdermalny, 4,6 mg/24h
Exelon, system transdermalny, 4,6 mg/24h
Exelon, system transdermalny, 9,5 mg/24h
Exelon, system transdermalny, 9,5 mg/24h
Fosydyna Plus, kapsułki
Fosydyna Plus, kapsułki
Ginkofar Extra, tabletki, 240 mg
Ginkofar Extra, tabletki, 240 mg
Ginkofar forte, tabletki, 80 mg
Ginkofar forte, tabletki, 80 mg
Ginkofar, tabletki, 40 mg
Ginkofar, tabletki, 40 mg
Mieloguard, kapsułki
Mieloguard, kapsułki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Karina Kordalewska
Karina Kordalewska
  1. Noctofer, 1 mg – dawkowanie leku
  2. Noctofer, 0,5 mg – profil bezpieczenstwa
  3. Noctofer, 0,5 mg – dawkowanie leku
  4. Medazepam TZF, 10 mg – profil bezpieczenstwa
  5. Lorafen, 1 mg – profil bezpieczenstwa
  6. Glucardiamid, 1500 mg + 125 mg – przedawkowanie leku
  7. Glucardiamid, 1500 mg + 125 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Estazolam TZF, 2 mg – profil bezpieczenstwa
  9. Elenium, 25 mg – profil bezpieczenstwa
  10. Elenium, 5 mg – profil bezpieczenstwa
  11. Elenium, 5 mg – dawkowanie leku
  12. Elenium, 10 mg – profil bezpieczenstwa
  13. Diphergan, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Diphergan, 10 mg – dawkowanie leku
  15. Diphergan, 25 mg – profil bezpieczenstwa
  16. Diphergan, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Diphergan, 10 mg – profil bezpieczenstwa
  18. Diphergan, 10 mg – przeciwwskazania
  19. Clonazepamum TZF, 1 mg/ml
  20. Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  21. Clonazepamum TZF, 2 mg – profil bezpieczenstwa
  22. Bellapan, 0,25 mg – profil bezpieczenstwa
  23. Bellapan, 0,25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Noctofer, 1 mg – dawkowanie leku

    Lek Noctofer, zawierający lormetazepam, jest stosowany w leczeniu zaburzeń snu oraz jako premedykacja przed zabiegami. Dawkowanie wynosi 0,5 mg do 1 mg pół godziny przed snem, maksymalnie do 2 mg na dobę. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze i pacjenci z zaburzeniami nerek i wątroby, mogą wymagać dostosowania dawki. Przerwanie stosowania leku powinno odbywać się stopniowo pod kontrolą lekarza. Możliwe działania niepożądane to senność, zawroty głowy, reakcje paradoksalne i niepamięć następcza.

  • Ilustracja poradnika Noctofer, 0,5 mg – profil bezpieczenstwa

    Lormetazepam, znany jako Noctofer, jest lekiem z grupy benzodiazepin stosowanym w leczeniu zaburzeń snu. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących, ponieważ przenika do mleka ludzkiego. Lek wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, powodując senność i zaburzenia koncentracji. Alkohol nasila działanie lormetazepamu, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Seniorzy powinni stosować mniejsze dawki ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby mogą wymagać dostosowania dawki i ścisłego monitorowania stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Noctofer, 0,5 mg – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Noctofer, który zawiera lormetazepam. Lek stosuje się w leczeniu zaburzeń snu oraz w przygotowaniu do zabiegów chirurgicznych. Dawkowanie zależy od grupy pacjentów: dorośli zazwyczaj przyjmują 0,5 mg do 1 mg przed snem, pacjenci w podeszłym wieku powinni otrzymywać mniejsze dawki, a dzieci i młodzież nie powinny stosować leku. Ważne jest, aby nie przerywać stosowania leku nagle, lecz stopniowo zmniejszać dawkę. Tabletki należy połykać, popijając wodą, 30 minut przed snem.

  • Ilustracja poradnika Medazepam TZF, 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Medazepam TZF to lek z grupy benzodiazepin stosowany w leczeniu stanów lękowych. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących, ponieważ przenika do mleka kobiecego. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, powodując senność i zaburzenia koncentracji. Alkohol nasila działanie medazepamu, zwiększając ryzyko działań niepożądanych. Seniorzy powinni stosować mniejsze dawki ze względu na większą podatność na działania niepożądane. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować lek z ostrożnością i mogą wymagać dostosowania dawki.

  • Ilustracja poradnika Lorafen, 1 mg – profil bezpieczenstwa

    Lorafen to lek stosowany w leczeniu lęku i zaburzeń snu. Kobiety karmiące piersią nie powinny go stosować, ponieważ przenika do mleka. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn jest niewskazane ze względu na ryzyko senności i zaburzeń koncentracji. Alkohol nasila działanie leku, co może prowadzić do niepożądanych reakcji. Seniorzy powinni stosować mniejsze dawki, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagają indywidualnego dostosowania dawki.

  • Ilustracja poradnika Glucardiamid, 1500 mg + 125 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie GLUCARDIAMIDU może prowadzić do poważnych objawów, takich jak przyspieszony oddech, nudności, wymioty, nadmierna potliwość, świąd, kichanie, niepokój, drgawki padaczkopodobne, zawroty i ból głowy, lęki, zaburzenia orientacji, zarumienienie, rumień, wysoka gorączka, pocenie się, parestezje oraz odczuwanie gorąca. W przypadku wystąpienia drgawek należy podawać krótko działające barbiturany lub tiopental sodowy. W razie podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.

  • Ilustracja poradnika Glucardiamid, 1500 mg + 125 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    GLUCARDIAMID to lek stosowany pomocniczo w stanach przewlekłego osłabienia i zmęczenia oraz w stanach dużego i długotrwałego wysiłku fizycznego. Może powodować działania niepożądane, takie jak obniżenie progu drgawkowego, uporczywy kaszel, skurcz oskrzeli, ból głowy oraz uczynnienie objawów porfirii. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, w tym przyspieszonego oddechu, nudności, wymiotów, nadmiernej potliwości, świądu, kichania, niepokoju, drgawek padaczkopodobnych, zawrotów i bólu głowy, lęków, zaburzeń orientacji, zarumienienia, rumienia, wysokiej gorączki, pocenia się, parestezji, odczuwania gorąca, wzrostu ciśnienia krwi, spastyczności mięśniowej, tachykardii zatokowej oraz innych arytmii. Działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych.

  • Ilustracja poradnika Estazolam TZF, 2 mg – profil bezpieczenstwa

    Estazolam jest lekiem z grupy benzodiazepin stosowanym w leczeniu zaburzeń snu. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania estazolamu, ponieważ przenika on do mleka matki. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, powodując senność i zaburzenia koncentracji. Spożywanie alkoholu podczas leczenia estazolamem jest niebezpieczne, ponieważ nasila działanie leku i może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Seniorzy powinni stosować mniejsze dawki leku i być pod ścisłą kontrolą lekarza. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować estazolam z ostrożnością i pod regularnym nadzorem medycznym.

  • Ilustracja poradnika Elenium, 25 mg – profil bezpieczenstwa

    Elenium, lek zawierający chlordiazepoksyd, nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią, ponieważ przenika do mleka i może powodować niepożądane efekty u niemowlęcia. Podczas leczenia Elenium nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn z powodu ryzyka senności i zaburzeń koncentracji. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Elenium jest przeciwwskazane, ponieważ nasila działanie leku na ośrodkowy układ nerwowy. Seniorzy powinni stosować najmniejsze skuteczne dawki, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni mieć indywidualnie dostosowane dawkowanie przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Elenium, 5 mg – profil bezpieczenstwa

    Elenium, zawierający chlordiazepoksyd, jest lekiem z grupy benzodiazepin stosowanym w leczeniu stanów lękowych, bezsenności, zespołu odstawienia alkoholu oraz zwiększonego napięcia mięśniowego. Stosowanie Elenium u kobiet karmiących piersią nie jest zalecane, a pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i spożywania alkoholu podczas terapii. Seniorzy powinni stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagają indywidualnego dostosowania dawkowania i regularnego monitorowania stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Elenium, 5 mg – dawkowanie leku

    Elenium to lek zawierający chlordiazepoksyd, stosowany w leczeniu stanów lękowych, bezsenności związanej z lękiem, ostrego zespołu odstawienia alkoholu oraz stanów zwiększonego napięcia mięśniowego. Dawkowanie dla dorosłych wynosi do 30 mg na dobę w dawkach podzielonych, maksymalnie 100 mg na dobę. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci. Pacjenci w podeszłym wieku powinni otrzymywać najmniejszą skuteczną dawkę, nie przekraczającą połowy dawki dla dorosłych. Tabletki należy przyjmować doustnie, przed lub wraz z posiłkiem, popijając wodą. Leczenie powinno być krótkotrwałe, nie dłuższe niż 4 tygodnie. Nie należy przerywać stosowania leku nagle, aby uniknąć objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Elenium, 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Elenium, zawierający chlordiazepoksyd, jest lekiem stosowanym w leczeniu stanów lękowych, bezsenności, zespołu odstawienia alkoholu oraz zwiększonego napięcia mięśniowego. Stosowanie Elenium u kobiet karmiących piersią nie jest zalecane, ponieważ chlordiazepoksyd przenika do mleka kobiecego. Podczas leczenia Elenium zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być ograniczona. Alkohol nasila działanie chlordiazepoksydu na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do zwiększonej senności i zaburzeń koordynacji. Seniorzy powinni stosować najmniejsze skuteczne dawki Elenium, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby konieczne jest ostrożne stosowanie leku i regularne monitorowanie stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Diphergan, zawierający prometazynę, jest stosowany w leczeniu objawów alergicznych, jako środek uspokajający przed operacjami oraz przeciwwymiotny. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, podrażnienie żołądka, zatrzymanie moczu, anoreksja, kołatania serca, hipotonia, arytmia, kurcze mięśni, tiki, anafilaksja, reakcje skórne, niedokrwistość hemolityczna i żółtaczka. Objawy przedawkowania obejmują pobudzenie, ataksję, zaburzenia koordynacji, atetozę, omamy, senność, śpiączkę i drgawki. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką oraz zgłosić objawy do odpowiednich instytucji.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 10 mg – dawkowanie leku

    Diphergan to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu stanów alergicznych, choroby lokomocyjnej i jako premedykacja. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju schorzenia. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza i unikanie przedawkowania. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 25 mg – profil bezpieczenstwa

    Bezpieczeństwo stosowania leku Diphergan jest kluczowe, zwłaszcza dla kobiet karmiących, osób prowadzących pojazdy, pacjentów spożywających alkohol, seniorów oraz osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Kobiety karmiące powinny stosować lek z ostrożnością, a osoby prowadzące pojazdy powinny unikać ich prowadzenia po zażyciu leku. Spożywanie alkoholu podczas leczenia jest niewskazane. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być pod stałą kontrolą lekarza.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Diphergan, zawierający prometazynę, może wchodzić w interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami uspokajającymi lub nasennymi oraz inhibitorami MAO. Nie należy go stosować u pacjentów z nietolerancją sacharozy, laktozy oraz uczulonych na czerwień koszenilową (E 124). Podczas leczenia lekiem Diphergan nie należy spożywać alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Diphergan to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu objawów alergii, jako środek uspokajający przed operacjami oraz przeciwwymiotny. Kobiety karmiące powinny stosować go ostrożnie i tylko za zgodą lekarza. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, dlatego zaleca się unikanie tych czynności. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Dipherganem jest niewskazane. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani przez lekarza, a dawkowanie leku dostosowane indywidualnie.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 10 mg – przeciwwskazania

    Diphergan to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu objawów alergii, jako środek uspokajający przed operacjami oraz przeciwwymiotny. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, śpiączkę, depresję ośrodkowego układu nerwowego, leczenie inhibitorami monoaminooksydazy oraz stosowanie u dzieci w wieku do 2 lat. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o astmie, ciężkiej chorobie wieńcowej, padaczce, niewydolności nerek lub wątroby, jaskrze, przerostu gruczołu krokowego oraz objawach zespołu Reye’a. Prometazyna może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania z IMAO, lekami przeciwcholinergicznymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami uspokajającymi i nasennymi oraz alkoholem. Stosowanie leku w ciąży i podczas karmienia piersią…

  • Ilustracja poradnika Clonazepamum TZF, 1 mg/ml

    Clonazepamum TZF to lek zawierający klonazepam, który jest stosowany w leczeniu padaczki oraz w przerywaniu stanów padaczkowych. Działa przeciwdrgawkowo, przeciwlękowo i uspokajająco, a także zmniejsza napięcie mięśni. Lek jest podawany dożylnie lub domięśniowo, a dawkowanie zależy od stanu pacjenta. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z chorobami układu oddechowego oraz w podeszłym wieku. Użytkownicy powinni […]

  • Ilustracja poradnika Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Clonazepamum TZF to lek stosowany w leczeniu padaczki, który należy do grupy benzodiazepin. Nie powinien być stosowany przez kobiety karmiące piersią, ponieważ przenika do mleka kobiecego. Pacjenci z padaczką nie powinni prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać urządzeń będących w ruchu, ponieważ lek może powodować senność i zawroty głowy. Picie alkoholu podczas przyjmowania Clonazepamum TZF może wywoływać napady padaczki oraz zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych. Seniorzy powinni stosować mniejsze dawki leku i być pod ścisłą kontrolą lekarską. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować lek z ostrożnością, możliwe jest zmniejszenie dawki.

  • Ilustracja poradnika Clonazepamum TZF, 2 mg – profil bezpieczenstwa

    Clonazepamum TZF to lek stosowany w leczeniu padaczki. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących piersią, ponieważ przenika do mleka kobiecego. Pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i picia alkoholu podczas stosowania leku. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować lek z ostrożnością i pod ścisłą kontrolą lekarza.

  • Ilustracja poradnika Bellapan, 0,25 mg – profil bezpieczenstwa

    Bellapan to lek zawierający atropinę, stosowany w leczeniu skurczów przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i moczowych oraz w celu zmniejszenia wydzielania śliny i wydzieliny oskrzelowej. Nie jest zalecany dla kobiet karmiących, ponieważ atropina przenika do mleka matki. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, dlatego pacjenci powinni unikać tych czynności. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Bellapanu może nasilać działania niepożądane. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować lek z ostrożnością i pod nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Bellapan, 0,25 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Bellapan może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym amantadyną, chinidyną, lekami przeciwhistaminowymi, lekami stosowanymi w leczeniu choroby Parkinsona, pochodnymi fenotiazyny, trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami MAO, meperydyną i neuroleptykami. Atropina zawarta w Bellapanie może również wpływać na wchłanianie innych leków przyjmowanych doustnie, takich jak metoklopramid, inhibitory cholinoesterazy, parasympatykomimetyki, atenolol, digoksyna, diuretyki tiazydowe i cymetydyna. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas stosowania Bellapan, ponieważ może to nasilać działania niepożądane leku.