Menu

Wynaczynienie

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Biorphen, 0,1 mg/ml – dawkowanie leku
  2. Milrinone Zentiva, 1 mg/ml – przeciwwskazania
  3. Treprostinil Zentiva, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Treprostinil Zentiva, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. FCH – dawkowanie leku
  6. Natrii fluoridum (18F) Synektik, 2 GBq/ml – dawkowanie leku
  7. Norepinephrine Sopharma, 1 mg/ml – dawkowanie leku
  8. Norepinephrine Sopharma, 1 mg/ml – przedawkowanie leku
  9. Norepinephrine Sopharma, 1 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  10. Norepinephrine Sopharma, 1 mg/ml – przeciwwskazania
  11. Sinora, 0,1 mg/ml – przeciwwskazania
  12. Finomel – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Finomel Peri – wskazania – na co działa?
  14. Finomel Peri – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Finomel Peri – dawkowanie leku
  16. Finomel Peri – stosowanie u dzieci
  17. V-PET – dawkowanie leku
  18. Fibrovein, 0,2% (2 mg/ml) – przedawkowanie leku
  19. Fludeoxyglucose (18F) UJV, 100-1500 MBq/ml – dawkowanie leku
  20. Benelyte – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Benelyte – wskazania – na co działa?
  22. Idarubicin Accord, 20 mg/20 ml – profil bezpieczenstwa
  23. Idarubicin Accord, 20 mg/20 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Idarubicin Accord, 20 mg/20 ml – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Biorphen, 0,1 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Biorphen stosuje się w leczeniu niedociśnienia tętniczego podczas znieczulenia. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i jest dostosowywane przez personel medyczny. Ważne jest monitorowanie ciśnienia krwi. Lek nie jest zalecany dla dzieci i kobiet w ciąży, chyba że jest to konieczne.

  • Ilustracja poradnika Milrinone Zentiva, 1 mg/ml – przeciwwskazania

    Milrinone Zentiva to lek stosowany w leczeniu ciężkiej niewydolności serca. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na milrinon, ciężką postacią zwężenia zastawki serca, kardiomiopatią przerostową zaporową, tętniakiem komory serca, ciężką hipowolemią, ostrym zawałem mięśnia sercowego, niewydolnością serca spowodowaną nadczynnością tarczycy, ostrym zapaleniem mięśnia sercowego oraz kardiomiopatią amyloidową. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku zaburzeń rytmu serca, obniżonego ciśnienia napełniania serca, choroby nerek, obniżenia liczby płytek krwi oraz odczynów w miejscu podania wlewu. Milrinone Zentiva może wchodzić w interakcje z lekami moczopędnymi, kardioprotekcyjnymi, furosemidem i bumetanidem.

  • Ilustracja poradnika Treprostinil Zentiva, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Treprostinil Zentiva stosowany w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to rozszerzenie naczyń krwionośnych, ból w miejscu infuzji, bóle głowy, wysypka, nudności, biegunka i ból szczęki. Rzadziej mogą wystąpić zawroty głowy, wymioty, uczucie pustki w głowie, mrowienie skóry, obrzęk kończyn, krwawienia, ból stawów i mięśni. Działania niepożądane związane z podaniem dożylnym obejmują zapalenie żył, zakażenie bakteryjne krwi i posocznicę. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem i zgłosić je do odpowiednich organów.

  • Ilustracja poradnika Treprostinil Zentiva, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Treprostinil Zentiva stosowany w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to rozszerzenie naczyń krwionośnych, ból w miejscu podania infuzji, bóle głowy, wysypka skórna, nudności, biegunka i ból szczęki. Rzadkie działania niepożądane obejmują zakażenie w miejscu podania infuzji, ropień, trombocytopenię, bóle kostne, zapalenie żył, bakteriemię i posocznicę. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika FCH – dawkowanie leku

    Lek FCH, zawierający fluorocholinę (18F), jest stosowany w diagnostyce metodą PET. Zalecana dawka dla dorosłych wynosi od 200 do 500 MBq, podawana w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym. Przed podaniem pacjent powinien być dobrze nawodniony i nie jeść przez co najmniej 4 godziny. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną oraz u kobiet w ciąży. Dotychczas nie obserwowano działań niepożądanych związanych z podaniem leku FCH.

  • Ilustracja poradnika Natrii fluoridum (18F) Synektik, 2 GBq/ml – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Natrii fluoridum (18 F) Synektik, stosowanego w diagnostyce medycznej. Zalecana dawka dla dorosłych wynosi 370 MBq, a dla dzieci i młodzieży jest obliczana na podstawie masy ciała. Lek podaje się dożylnie, a pacjent powinien być odpowiednio nawodniony i często oddawać mocz po badaniu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz ciążę.

  • Ilustracja poradnika Norepinephrine Sopharma, 1 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Norepinephrine Sopharma jest stosowany w stanach nagłych u dorosłych pacjentów w celu przywrócenia prawidłowego ciśnienia tętniczego. Standardowa dawka początkowa wynosi od 0,4 mg do 0,8 mg norepinefryny na godzinę. Lek jest podawany wyłącznie dożylnie przez wykwalifikowany personel medyczny. Przed podaniem lek jest rozcieńczany w odpowiednim roztworze. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, hipowolemię oraz stosowanie niektórych leków znieczulających. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia. Działania niepożądane mogą obejmować kwasicę mleczanową, hiperglikemię, lęk, bezsenność, wysokie ciśnienie tętnicze, wolną lub szybką czynność serca, zaburzenia rytmu serca, trudności w oddychaniu, ból głowy, splątanie, osłabienie, drżenie, zawroty głowy, niepokój,…

  • Ilustracja poradnika Norepinephrine Sopharma, 1 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Norepinephrine Sopharma może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ciężkie nadciśnienie tętnicze, krwawienie do mózgu, wolna czynność serca, bardzo silny ból głowy, nadwrażliwość na światło, ból w klatce piersiowej, bladość, wysoka gorączka, intensywne pocenie się, wymioty oraz płyn w płucach wywołujący duszność. Standardowa dawka początkowa wynosi od 0,4 do 0,8 mg norepinefryny na godzinę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Norepinephrine Sopharma, 1 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Norepinephrine Sopharma to lek stosowany w stanach nagłych w celu zwiększenia ciśnienia tętniczego. Kobiety karmiące powinny stosować go ostrożnie, ponieważ nie wiadomo, czy przenika do mleka. Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów po jego podaniu. Brak specyficznych informacji o interakcjach z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Seniorzy mogą być bardziej wrażliwi na lek, dlatego zaleca się ostrożność. Brak doświadczenia w stosowaniu leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, więc również zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Norepinephrine Sopharma, 1 mg/ml – przeciwwskazania

    Przed zastosowaniem leku Norepinephrine Sopharma należy rozważyć przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość, hipowolemia i stosowanie niektórych leków znieczulających. Ważne jest również omówienie z lekarzem wszelkich istniejących schorzeń, takich jak cukrzyca, wysokie ciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, małe stężenie tlenu we krwi, duże stężenie dwutlenku węgla we krwi, zakrzepy, niskie ciśnienie tętnicze wskutek zawału serca, dławica piersiowa, zaburzenia czynności wątroby lub nerek oraz ryzyko wynaczynienia. Należy również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Sinora, 0,1 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Sinora, zawierający noradrenalinę, jest stosowany w przypadkach nagłego spadku ciśnienia krwi. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na noradrenalinę, hipowolemię oraz stosowanie amin presyjnych podczas znieczulenia cyklopropanem lub halotanem. Przed zastosowaniem leku należy omówić z lekarzem kwestie takie jak cukrzyca, wysokie ciśnienie krwi, nadczynność tarczycy, hipoksja, hiperkarbia, zakrzepy, wiek pacjenta oraz ryzyko wynaczynienia. Niektóre leki, takie jak inhibitory oksydazy monoaminowej, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, linezolid oraz środki znieczulające, mogą wchodzić w interakcje z lekiem Sinora.

  • Ilustracja poradnika Finomel – działania niepożądane i skutki uboczne

    Finomel to lek stosowany do żywienia pozajelitowego dorosłych, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze skutki uboczne to reakcje nadwrażliwości, zespół ponownego odżywienia, hiperglikemia, zawroty głowy, ból głowy, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, trudności z oddychaniem, nudności, wymioty, podwyższona temperatura ciała, wysokie stężenia związków pochodzących z wątroby, zespół przeciążenia tłuszczami oraz wynaczynienie. W przypadku wystąpienia objawów reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Finomel Peri – wskazania – na co działa?

    Lek Finomel Peri jest stosowany do żywienia pozajelitowego dorosłych pacjentów, gdy doustne lub dojelitowe odżywianie jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od stanu klinicznego pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężką hiperlipidemię, ciężką niewydolność wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężką niewydolność nerek, nieleczoną hiperglikemię, patologicznie podwyższone stężenia elektrolitów oraz ogólne przeciwwskazania do terapii w postaci infuzji. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma ciężkie choroby nerek, wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, niewydolność serca, chorobę płuc, przewodnienie, odwodnienie, nieleczoną cukrzycę, zawał serca, ciężką kwasicę metaboliczną lub ciężkie…

  • Ilustracja poradnika Finomel Peri – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Finomel Peri może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości, zaburzenia metabolizmu i odżywiania, zaburzenia układu nerwowego, naczyniowego, oddechowego oraz żołądka i jelit. Pacjenci mogą również doświadczyć gorączki, wynaczynienia oraz zwiększonej aktywności enzymów wątrobowych. W przypadku wystąpienia objawów takich jak gorączka, dreszcze, wysypka skórna lub trudności z oddychaniem, należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Finomel Peri – dawkowanie leku

    Finomel Peri to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym dorosłych pacjentów. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od stanu klinicznego pacjenta. Lek podawany jest dożylnie, a infuzja trwa od 14 do 24 godzin. Przeciwwskazania obejmują m.in. uczulenie na składniki leku, hiperlipidemia, ciężkie choroby wątroby i nerek. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje nadwrażliwości, zespół ponownego odżywienia, hiperglikemia, zawroty głowy i trudności z oddychaniem.

  • Ilustracja poradnika Finomel Peri – stosowanie u dzieci

    Finomel Peri nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku badań dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej. Alternatywne leki do żywienia pozajelitowego, które są bezpieczne dla dzieci, to Olimel N5E, SmofKabiven i Clinimix. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika V-PET – dawkowanie leku

    Lek V-PET jest stosowany w diagnostyce metodą PET. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta, a przygotowanie obejmuje nawodnienie i pozostawanie na czczo. Lek podaje się dożylnie, a skany rozpoczyna się po 45-60 minutach. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z cukrzycą, chorobami nerek, zakażeniami lub chorobami zapalnymi.

  • Ilustracja poradnika Fibrovein, 0,2% (2 mg/ml) – przedawkowanie leku

    Fibrovein to lek stosowany w leczeniu żylaków, który może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych w przypadku przedawkowania. Przekroczenie zalecanych dawek może skutkować martwicą tkanek, pigmentacją skóry, reakcjami alergicznymi, zakrzepicą oraz zatorowością płucną. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego oddziału ratunkowego.

  • Ilustracja poradnika Fludeoxyglucose (18F) UJV, 100-1500 MBq/ml – dawkowanie leku

    FLUDEOXYGLUCOSE (18F) UJV to preparat radiofarmaceutyczny stosowany w diagnostyce obrazowej. Dawkowanie leku zależy od masy ciała pacjenta, typu użytego aparatu oraz trybu akwizycji obrazu. Przed podaniem leku pacjent powinien być odpowiednio nawodniony i pozostawać na czczo przez co najmniej 4 godziny. W przypadku przedawkowania konieczne jest zwiększenie eliminacji preparatu z organizmu poprzez wymuszoną diurezę i częste opróżnianie pęcherza moczowego.

  • Ilustracja poradnika Benelyte – działania niepożądane i skutki uboczne

    Benelyte to roztwór do infuzji stosowany u dzieci i młodzieży w celu przywrócenia równowagi elektrolitowej i wodnej. Może powodować działania niepożądane, takie jak gorączka, zakażenie w miejscu infuzji, podrażnienie i zapalenie żyły, zakrzepica żylna oraz wynaczynienie. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Benelyte – wskazania – na co działa?

    Benelyte to roztwór do infuzji dożylnej stosowany u dzieci i młodzieży w celu przywrócenia równowagi wodno-elektrolitowej oraz dostarczenia energii. Wskazania do stosowania obejmują okołooperacyjne uzupełnianie płynów, krótkotrwałe uzupełnianie objętości krwi, leczenie odwodnienia izotonicznego oraz jako rozcieńczalnik leków. Dawkowanie ustalane jest indywidualnie przez lekarza. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, przewodnienie oraz jednoczesne podawanie ceftriaksonu u wcześniaków i noworodków. Możliwe działania niepożądane to gorączka, zakażenie w miejscu infuzji, podrażnienie i zapalenie żyły, zakrzepica żylna oraz wynaczynienie.

  • Ilustracja poradnika Idarubicin Accord, 20 mg/20 ml – profil bezpieczenstwa

    Idarubicyna nie powinna być stosowana przez kobiety karmiące piersią, a pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i spożywania alkoholu podczas leczenia. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagają szczególnego monitorowania. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, zmęczenie i zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Idarubicin Accord, 20 mg/20 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Idarubicin Accord to lek stosowany w leczeniu białaczek, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak zakażenia, zmniejszenie liczby krwinek, jadłowstręt, nudności, wymioty, łysienie, czerwone zabarwienie moczu, gorączka, ból głowy i dreszcze. Inne skutki uboczne obejmują zaburzenia rytmu serca, zapalenie żyły, krwawienie z przewodu pokarmowego, wysypkę skórną, zapalenie przełyku i okrężnicy, przebarwienia skóry i paznokci, martwicę tkanek oraz krwotok mózgowy. Pacjenci powinni być świadomi tych ryzyk i regularnie monitorowani przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Idarubicin Accord, 20 mg/20 ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Idarubicin Accord może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ostre działanie toksyczne na mięsień sercowy, zahamowanie czynności szpiku kostnego, opóźniona niewydolność serca oraz krwawienie z przewodu pokarmowego. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Ważne jest monitorowanie czynności serca i parametrów hematologicznych oraz podawanie leków wspomagających w zależności od objawów.