Menu

Wodogłowie

Produkty powiązane z wodogłowie
Clindamycin-MIP 300, tabletki powlekane, 300 mg
Clindamycin-MIP 300, tabletki powlekane, 300 mg
Clindamycin-MIP 600, tabletki powlekane, 600 mg
Clindamycin-MIP 600, tabletki powlekane, 600 mg
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
  1. Co warto wiedzieć o toksoplazmozie?
  2. Rysdyplam – porównanie substancji czynnych
  3. Izotretynoina – stosowanie w ciąży
  4. Nusinersen – profil bezpieczeństwa
  5. Nusinersen – przeciwwskazania
  6. Nusinersen – stosowanie u dzieci
  7. Nusinersen – wskazania – na co działa?
  8. Ketamina – przeciwwskazania
  9. Alitretynoina – stosowanie w ciąży
  10. Mizoprostol – stosowanie w ciąży
  11. Vitaminum A + D3 Medana, (10000 j.m. + 20000 – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Vitaminum A + D3 Medana, (10000 j.m. + 20000 – dawkowanie leku
  13. Vitaminum A + D3 Medana, (10000 j.m. + 20000 – przedawkowanie leku
  14. Vitaminum A Medana, 50000 j.m./ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Vitaminum A Medana, 50000 j.m./ml – przedawkowanie leku
  16. Ketalar 10, 10 mg/ml – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Toksoplazmoza — wszystko co musisz wiedzieć
    Zdrowie w ciąży, Inne dolegliwości, Ciąża i karmienie piersią

    Toksoplazmoza to choroba pasożytnicza, której winowajcą jest pierwotniak Toxoplasma Gondii. Zakazić można się drogą pokarmową, lub w przypadku płodu poprzez łożysko. Pierwotniak może wywołać nieodwracalne wady płodu. W związku z tym kobiety w ciąży muszą zachować szczególną ostrożność, aby nie doprowadzić do zarażenia pasożytem [1].

  • Ilustracja poradnika Rysdyplam – porównanie substancji czynnych

    Rysdyplam, nusinersen i onasemnogen abeparwowek to nowoczesne terapie stosowane w leczeniu rdzeniowego zaniku mięśni (SMA). Choć wszystkie mają na celu poprawę funkcji ruchowych i wydłużenie życia pacjentów, różnią się między sobą pod względem sposobu podania, mechanizmu działania, zakresu wskazań oraz bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach wiekowych i klinicznych. Porównanie tych trzech substancji czynnych pozwala lepiej zrozumieć, jak dobiera się leczenie SMA do indywidualnych potrzeb pacjenta i na co należy zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Izotretynoina – stosowanie w ciąży

    Izotretynoina to skuteczny lek stosowany w leczeniu ciężkich postaci trądziku, jednak jej stosowanie w okresie ciąży i karmienia piersią wiąże się z bardzo poważnym ryzykiem dla zdrowia dziecka. Dowiedz się, dlaczego kobiety w ciąży oraz matki karmiące nie powinny przyjmować tej substancji, jakie mogą być skutki jej działania na płód i noworodka oraz jakie środki ostrożności są niezbędne podczas terapii izotretynoiną.

  • Ilustracja poradnika Nusinersen – profil bezpieczeństwa

    Nusinersen to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu rdzeniowego zaniku mięśni (SMA), która podawana jest bezpośrednio do płynu mózgowo-rdzeniowego. Profil bezpieczeństwa nusinersenu jest korzystny, jednak jego stosowanie wymaga przestrzegania określonych środków ostrożności, szczególnie u osób z określonymi schorzeniami lub w specyficznych sytuacjach, takich jak ciąża, zaburzenia czynności nerek czy wątroby. Dowiedz się, jak wygląda bezpieczeństwo terapii nusinersenem oraz na co należy zwrócić uwagę podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Nusinersen – przeciwwskazania

    Nusinersen to innowacyjna substancja stosowana w leczeniu rdzeniowego zaniku mięśni (SMA). Choć lek ten daje szansę na poprawę funkcji ruchowych, istnieją sytuacje, w których jego stosowanie jest przeciwwskazane lub wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i zasady bezpieczeństwa związane z terapią nusinersenem.

  • Ilustracja poradnika Nusinersen – stosowanie u dzieci

    Nusinersen to substancja czynna stosowana w leczeniu rdzeniowego zaniku mięśni u dzieci i dorosłych. Szczególna ostrożność w stosowaniu u najmłodszych wynika z odmienności ich organizmu i specyfiki leczenia. Sprawdź, jakie są zalecenia dotyczące bezpieczeństwa podawania nusinersenu dzieciom, jakie dawki są stosowane oraz na co zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Nusinersen – wskazania – na co działa?

    Nusinersen to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu rdzeniowego zaniku mięśni (SMA) – poważnej choroby genetycznej prowadzącej do osłabienia i zaniku mięśni. Skuteczność nusinersenu potwierdzono zarówno u niemowląt, dzieci, jak i dorosłych z różnymi typami SMA. Terapia ta poprawia funkcje ruchowe, a jej zastosowanie dostosowuje się do wieku oraz stanu pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Ketamina – przeciwwskazania

    Ketamina to substancja wykorzystywana w znieczuleniu oraz leczeniu depresji opornej na inne terapie. Jej działanie obejmuje silne znoszenie bólu i wywoływanie tzw. znieczulenia dysocjacyjnego. Jednak nie każdy może z niej skorzystać – istnieje wiele przeciwwskazań, które mogą sprawić, że podanie ketaminy stanie się niebezpieczne. Warto poznać, kiedy stosowanie tej substancji jest wykluczone lub wymaga szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Alitretynoina – stosowanie w ciąży

    Alitretynoina to lek o bardzo silnym działaniu, który może mieć poważny wpływ na ciążę i karmienie piersią. Jego stosowanie w tych okresach jest zdecydowanie odradzane, ponieważ niesie ze sobą duże ryzyko dla zdrowia dziecka. Sprawdź, dlaczego kobiety w ciąży oraz karmiące piersią nie powinny przyjmować alitretynoiny i jakie mogą być tego konsekwencje.

  • Ilustracja poradnika Mizoprostol – stosowanie w ciąży

    Mizoprostol to syntetyczny związek, który działa ochronnie na błonę śluzową żołądka, ale jednocześnie silnie wpływa na mięśnie macicy. Z tego powodu jego stosowanie w ciąży jest przeciwwskazane, gdyż może wywołać skurcze macicy prowadzące do poronienia, przedwczesnego porodu, a także wad rozwojowych u płodu. Mizoprostol przenika również do mleka matki, co może wywołać niepożądane reakcje u niemowląt karmionych piersią. Dlatego tak ważne jest, aby kobiety w ciąży i karmiące unikały leków zawierających tę substancję i zawsze konsultowały się z lekarzem przed ich zastosowaniem.

  • Ilustracja poradnika Vitaminum A + D3 Medana, (10000 j.m. + 20000 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Vitaminum A+D3 Medana to lek zawierający witaminy A i D3, stosowany w leczeniu stanów niedoboru tych witamin oraz wspomagająco w zaburzeniach skóry i błon śluzowych. Może powodować działania niepożądane, takie jak utrata łaknienia, nudności, wymioty, zaparcia, bóle głowy, bóle mięśni i stawów, wielomocz, depresje, zaburzenia psychotyczne, ubytek masy ciała, suchość w jamie ustnej, zwiększenie poziomu wapnia we krwi i/lub w moczu. Przedawkowanie witamin A i D3 może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, takich jak wzrost ciśnienia śródczaszkowego, wymioty, utrata łaknienia, podwójne widzenie, złe samopoczucie, bóle głowy, łysienie, pękanie warg, nadmierna pobudliwość, podokostnowe zgrubienie kości, bóle kostne, powiększenie wątroby i śledziony,…

  • Ilustracja poradnika Vitaminum A + D3 Medana, (10000 j.m. + 20000 – dawkowanie leku

    W artykule omówiono dawkowanie leku Vitaminum A+D3 Medana, w tym jak i kiedy go stosować. Przedstawiono zalecane dawki dla różnych grup wiekowych oraz sposób podawania leku. Omówiono również objawy przedawkowania oraz możliwe działania niepożądane. W sekcji FAQ odpowiedziano na najczęściej zadawane pytania dotyczące stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Vitaminum A + D3 Medana, (10000 j.m. + 20000 – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Vitaminum A+D3 Medana może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Zalecane dawki to 2 krople na dobę dla niemowląt, dzieci, młodzieży, dorosłych oraz kobiet w ciąży i karmiących. Objawy przedawkowania witaminy A obejmują wzrost ciśnienia śródczaszkowego, wymioty, bóle głowy, podwójne widzenie, nadmierną pobudliwość, utratę łaknienia, łysienie, pękanie warg, bóle kostne, powiększenie wątroby i śledziony, niedokrwistość hipoplastyczną, leukopenię. Objawy przedawkowania witaminy D3 obejmują hiperkalcemię, hiperkalciurię, zwapnienie nerek, uszkodzenie kości, bóle głowy, letarg, utratę apetytu, nadmierne pragnienie, wielomocz, nudności, wymioty, zaparcie, osłabienie mięśniowe, spadek masy ciała, zapalenie spojówek, światłowstręt, zapalenie trzustki, wodnisty wyciek z nosa, świąd, hipertermię, obniżone libido, hipercholesterolemię, podwyższoną…

  • Ilustracja poradnika Vitaminum A Medana, 50000 j.m./ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Vitaminum A Medana to lek zawierający witaminę A, stosowany w profilaktyce i leczeniu jej niedoboru. Przyjmowanie leku w zalecanych dawkach zazwyczaj nie powoduje działań niepożądanych, jednak nadmiar witaminy A może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, takich jak zawroty głowy, drażliwość, wymioty, bóle brzucha i kostno-stawowe. Przedawkowanie może prowadzić do wzrostu ciśnienia śródczaszkowego, utraty łaknienia, podwójnego widzenia i innych poważnych objawów. Wchłanianie witaminy A może być upośledzone przez niektóre leki, takie jak kolestyramina, kolestypol, neomycyna, olej mineralny i orlistat. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać przedawkowania.

  • Ilustracja poradnika Vitaminum A Medana, 50000 j.m./ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Vitaminum A Medana może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Jednorazowa dawka powyżej 50 000 IU lub długotrwałe przyjmowanie dawek powyżej 6 000 IU na dobę mogą być toksyczne. Objawy przedawkowania obejmują bóle głowy, wymioty, utratę łaknienia, łysienie i powiększenie wątroby. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ketalar 10, 10 mg/ml – przeciwwskazania

    Ketalar 10 to lek znieczulający, który nie powinien być stosowany u pacjentów poniżej 3. miesiąca życia, z wysokim ciśnieniem tętniczym, uczuleniem na ketaminę, rzucawką, ciężką chorobą wieńcową, zaburzeniami naczyń mózgowych oraz zaburzeniami psychicznymi. Przed jego zastosowaniem należy zachować ostrożność u pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem płynu mózgowo-rdzeniowego, przewlekłym nadużywaniem alkoholu, marskością wątroby, zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, skłonnościami neurotycznymi, ostrą nawracającą porfirią, drgawkami, nadczynnością tarczycy, infekcjami płuc lub górnych dróg oddechowych, zmianami śródczaszkowymi, hipowolemią oraz nadciśnieniem tętniczym i arytmią.