Menu

Węzeł chłonny

Produkty powiązane z węzeł chłonny
Clindamycin-MIP 300, tabletki powlekane, 300 mg
Clindamycin-MIP 300, tabletki powlekane, 300 mg
Clindamycin-MIP 600, tabletki powlekane, 600 mg
Clindamycin-MIP 600, tabletki powlekane, 600 mg
Uniben, aerozol do stosowania w jamie ustnej, 255 µg/dawka
Uniben, aerozol do stosowania w jamie ustnej, 255 µg/dawka
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Orofar Total Action, aerozol do jamy ustnej, 2 mg/ml + 1,5 mg/ml
Orofar Total Action, aerozol do jamy ustnej, 2 mg/ml + 1,5 mg/ml
Sumamed, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 100 mg/5 ml
Sumamed, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 100 mg/5 ml
Anaftin żel na afty, żel do jamy ustnej
Anaftin żel na afty, żel do jamy ustnej
Argentin - T, spray
Argentin - T, spray
Augmentin, tabletki powlekane, 500 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 500 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 875 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 875 mg + 125 mg
AzitroLEK, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 100 mg/5 ml
AzitroLEK, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 100 mg/5 ml
AzitroLEK, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 200 mg/5 ml
AzitroLEK, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 200 mg/5 ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Biofuroksym, 1,5 g – przeciwwskazania
  2. Biofuroksym, 1,5 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Bioracef, 125 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Bioracef, 250 mg – wskazania – na co działa?
  5. Augmentin, 250 mg + 125 mg – dawkowanie leku
  6. Ampicillin TZF, 2 g – stosowanie u dzieci
  7. Ampicillin TZF, 500 mg – stosowanie u dzieci
  8. Ampicillin TZF, 1 g – przeciwwskazania
  9. Ampicillin TZF, 2 g – przeciwwskazania
  10. Ampicillin TZF, 500 mg – przeciwwskazania
  11. Amoksiklav, 500 mg + 125 mg – przeciwwskazania
  12. Amoksiklav, 1000 mg + 200 mg – przeciwwskazania
  13. Lamitrin S, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Tuberkulina
  15. Ozanimod
  16. Fingolimod
  17. Antytoksyna botulinowa
  18. Ponesimod
  19. Siponimod
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Biofuroksym, 1,5 g – przeciwwskazania

    Biofuroksym to antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na cefalosporyny, reakcje alergiczne na beta-laktamy oraz ciężkie reakcje skórne. Podczas leczenia mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak wysypka, obrzęk i zespół Kounisa. Biofuroksym może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z antybiotykami aminoglikozydowymi, diuretykami, probenecydem i doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi. Ważne jest również monitorowanie wyników badań krwi i moczu oraz informowanie lekarza o ciąży i karmieniu piersią.

  • Ilustracja poradnika Biofuroksym, 1,5 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Biofuroksym to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból w miejscu wstrzyknięcia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zmiana liczby białych krwinek oraz anemia. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują wysypkę skórną, biegunkę, nudności, ból brzucha, leukopenię, zwiększenie stężenia bilirubiny oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Inne, rzadziej występujące działania niepożądane to zakażenie grzybicze, gorączka, reakcje alergiczne, zapalenie okrężnicy, zapalenie nerek i naczyń krwionośnych, niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość oraz zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej, takiej jak wysypka, obrzęk twarzy lub trudności w oddychaniu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Bioracef, 125 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Bioracef to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak zakażenia grzybicze, ból głowy, zawroty głowy, biegunka, nudności i ból żołądka. Rzadziej mogą wystąpić wymioty, wysypki skórne, zmniejszenie liczby płytek krwi i białych krwinek oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Poważne skutki uboczne obejmują ciężką biegunkę, reakcje alergiczne, reakcje skórne, wysoką temperaturę, zażółcenie białkówek oczu lub skóry, zapalenie wątroby i niedokrwistość hemolityczną. W przypadku wystąpienia ciężkich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Bioracef, 250 mg – wskazania – na co działa?

    Bioracef to antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zapalenie gardła, zatok, ucha środkowego, oskrzeli, pęcherza moczowego, nerek, skóry i tkanek miękkich oraz wczesnej postaci choroby z Lyme. Lek jest dostępny w postaci tabletek powlekanych i może być stosowany u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 5 lat. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Augmentin, 250 mg + 125 mg – dawkowanie leku

    Augmentin to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała, czynności nerek oraz rodzaju i ciężkości zakażenia. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg powinni przyjmować jedną tabletkę 250 mg + 125 mg trzy razy na dobę. Dzieci o masie ciała < 40 kg powinny być leczone zawiesiną doustną. Pacjenci z chorobami nerek i wątroby wymagają dostosowania dawki. Lek należy przyjmować z posiłkiem, zachowując co najmniej 4-godzinne odstępy między dawkami. Nie należy przedłużać leczenia ponad 14 dni bez kontroli stanu zdrowia. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Ampicillin TZF, 2 g – stosowanie u dzieci

    Ampicillin TZF jest antybiotykiem z grupy penicylin stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych u dzieci. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i rodzaju zakażenia. Lek nie jest odpowiedni dla dzieci z nadwrażliwością na penicyliny lub cefalosporyny. Alternatywne leki to amoksycylina, cefalosporyny i makrolidy. Ważne jest konsultowanie się z lekarzem przed podaniem jakiegokolwiek leku dziecku.

  • Ilustracja poradnika Ampicillin TZF, 500 mg – stosowanie u dzieci

    Ampicylina jest stosowana w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych u dzieci, ale wymaga dostosowania dawkowania. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ampicylinę, mononukleozę zakaźną i białaczkę limfatyczną. Alternatywne leki to amoksycylina, cefalosporyny i makrolidy. Najczęstsze działania niepożądane to wysypki skórne, biegunka, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Ampicillin TZF, 1 g – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Ampicillin TZF jest przeciwwskazane u osób z nadwrażliwością na ampicylinę, mononukleozą zakaźną i białaczką limfatyczną. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek, chorobami przewodu pokarmowego i miastenią. Ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć interakcji z probenecydem, allopurynolem i doustnymi środkami antykoncepcyjnymi.

  • Ilustracja poradnika Ampicillin TZF, 2 g – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Ampicillin TZF wymaga uwzględnienia przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na antybiotyki beta-laktamowe, mononukleoza zakaźna i białaczka limfatyczna. Ważne jest również przestrzeganie ostrzeżeń i środków ostrożności, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, chorobami przewodu pokarmowego i miastenią. Należy również zwrócić uwagę na interakcje z innymi lekami, które mogą wpływać na skuteczność terapii i zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Ampicillin TZF, 500 mg – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Ampicillin TZF jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na ampicylinę oraz mononukleozy zakaźnej i białaczki limfatycznej. Ważne jest poinformowanie lekarza o wcześniejszych reakcjach alergicznych oraz innych schorzeniach. Interakcje z innymi lekami mogą wpływać na skuteczność leczenia oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Amoksiklav, 500 mg + 125 mg – przeciwwskazania

    Amoksiklav to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, ale nie każdy może go bezpiecznie stosować. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wcześniejsze reakcje alergiczne na antybiotyki, zaburzenia czynności wątroby i żółtaczkę, mononukleozę zakaźną oraz zaburzenia czynności nerek. Ważne jest również unikanie interakcji z innymi lekami, takimi jak allopurynol, probenecyd, metotreksat i mykofenolan mofetylu. W przypadku wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Amoksiklav, 1000 mg + 200 mg – przeciwwskazania

    Amoksiklav to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Nie powinien być stosowany u osób uczulonych na amoksycylinę, kwas klawulanowy lub penicylinę, a także u pacjentów z ciężkimi reakcjami alergicznymi na inne antybiotyki oraz z zaburzeniami czynności wątroby lub żółtaczką. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma mononukleozę zakaźną, problemy z wątrobą lub nerkami, lub stosuje inne leki, które mogą wchodzić w interakcje z Amoksiklavem. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, wymioty i wysypka skórna.

  • Ilustracja poradnika Lamitrin S, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Lamitrin S stosowany w leczeniu padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to ból głowy i wysypka skórna. Poważne reakcje alergiczne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, wymagają natychmiastowej konsultacji z lekarzem. Inne skutki uboczne obejmują ataksję, podwójne widzenie, alopecję, fotowrażliwość, rumień wielopostaciowy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, oczopląs, zapalenie spojówek, osteoporozę, zapalenie nerek, koszmary senne, osłabioną odporność i chłoniak rzekomy. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych zagrożeń i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Tuberkulina

    Tuberkulina to substancja stosowana głównie w diagnostyce zakażenia prątkami gruźlicy. Jej podanie pozwala na ocenę reakcji organizmu i wykrycie obecności zakażenia, szczególnie w kontekście próby tuberkulinowej Mantoux. Tuberkulina ma dobrze poznany profil bezpieczeństwa i jest wykorzystywana u osób w każdym wieku.

  • Ilustracja poradnika Ozanimod

    Ozanimod to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego oraz umiarkowanego do ciężkiego wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Działa poprzez wpływ na układ odpornościowy, co pomaga ograniczać stan zapalny i liczbę nawrotów choroby. Terapia ozanimodem wymaga nadzoru lekarza i wiąże się z określonymi zasadami bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod

    Fingolimod to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu stwardnienia rozsianego o wysokiej aktywności. Działa poprzez wpływ na układ odpornościowy, zmniejszając liczbę limfocytów we krwi, co ogranicza stan zapalny w układzie nerwowym. Lek dostępny jest w postaci kapsułek i przeznaczony zarówno dla dorosłych, jak i dzieci od 10. roku życia. Stosowanie fingolimodu wymaga ścisłego nadzoru medycznego, szczególnie na początku terapii, ze względu na możliwe działania niepożądane i konieczność monitorowania serca.

  • Ilustracja poradnika Antytoksyna botulinowa

    Antytoksyna botulinowa to preparat stosowany w leczeniu zatrucia jadem kiełbasianym, neutralizujący szkodliwe toksyny botulinowe. Dzięki swojemu działaniu ratuje życie w ciężkich przypadkach zatrucia i jest dostępna w postaci roztworu do wstrzykiwań. Poznaj najważniejsze informacje o jej zastosowaniu, dawkowaniu i bezpieczeństwie.

  • Ilustracja poradnika Ponesimod

    Ponesimod to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu nawracających postaci stwardnienia rozsianego u dorosłych. Działa poprzez wpływ na układ odpornościowy, ograniczając liczbę komórek odpornościowych w krwiobiegu, co pomaga zmniejszać częstotliwość i nasilenie rzutów choroby. Leczenie ponesimodem jest precyzyjnie dopasowane do potrzeb pacjenta, a bezpieczeństwo terapii podlega stałej kontroli.

  • Ilustracja poradnika Siponimod

    Siponimod to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych z wtórnie postępującą postacią stwardnienia rozsianego, u których występują nawroty lub aktywność zapalna w badaniach obrazowych. Działa poprzez wpływ na układ odpornościowy, ograniczając przemieszczanie się limfocytów do ośrodkowego układu nerwowego, co zmniejsza stan zapalny. Stosowanie siponimodu wiąże się z określonymi zasadami dawkowania i wymaga szczególnej ostrożności u niektórych pacjentów, zwłaszcza z chorobami serca, wątroby czy w czasie ciąży. Substancja dostępna jest w kilku dawkach i ma określone przeciwwskazania oraz możliwe działania niepożądane.