Fentanyl to jeden z najsilniejszych opioidów, które zalicza się do leków narkotycznych. Na przestrzeni lat stał się substancją stosowaną nie tylko w celach terapeutycznych, ale również rekreacyjnych. Zarówno fentanyl, jak i jego analogi zalicza się dziś do grupy nowych substancji psychoaktywnych (NSP).
Uzależnienie od opioidów to wciąż “żywy” problem zarówno na skalę europejską, jak i światową. Morfina, tramadol, buprenorfina, fentanyl czy kodeina są bowiem stosowane nie tylko w celach terapeutycznych, ale również pozamedycznych. W jaki sposób przebiega leczenie uzależnienia od opioidów?
Opioidy są substancjami działającymi na receptory opioidowe, znane również jako receptory bólu, z tego względu znajdują zastosowanie w leczeniu silnych bólów. Niektóre z nich są jedyną nadzieją pacjentów w leczeniu trudnych do wytrzymania bólów, nawet w opiece paliatywnej. Niestety oprócz wieku zalet, posiadają również szereg wad, co znacznie ogranicza ich zastosowanie. W jakich przypadkach stosuje się opioidy? Czy są bezpieczne? Jakie są skutki uboczne ich stosowania?
Nalmefen i naltrekson to substancje czynne należące do tej samej grupy leków, stosowane głównie w leczeniu problemów związanych z alkoholem. Obie mają podobny mechanizm działania, jednak różnią się pod względem wskazań, bezpieczeństwa i możliwości stosowania w różnych grupach pacjentów. Sprawdź, czym się od siebie różnią, jakie mają ograniczenia oraz w jakich przypadkach jedna z nich może być korzystniejsza od drugiej.
Nalmefen to substancja czynna stosowana w celu ograniczenia spożycia alkoholu u dorosłych osób uzależnionych. Jego działanie opiera się na wpływie na układ opioidowy w mózgu, co pozwala zmniejszyć chęć sięgania po alkohol. Nalmefen jest szybko wchłaniany, a jego działanie i losy w organizmie są dobrze poznane. Mechanizm działania tej substancji został potwierdzony w licznych badaniach klinicznych i przedklinicznych.




