Milrynon to lek stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, szczególnie gdy standardowe leczenie nie przynosi oczekiwanych efektów. Chociaż może być bardzo skuteczny, istnieją sytuacje, w których jego stosowanie jest przeciwwskazane – zarówno bezwzględnie, jak i względnie. Poznaj dokładnie, kiedy nie powinno się stosować milrynonu, w jakich przypadkach wymagana jest szczególna ostrożność i na co zwrócić uwagę, by terapia była bezpieczna.
Milrinone Zentiva jest lekiem stosowanym w krótkotrwałym leczeniu ciężkiej niewydolności serca. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i odpowiedzi na leczenie. U dorosłych dawka początkowa wynosi 50 mikrogramów/kg mc., a dawka podtrzymująca 0,5 mikrograma/kg mc./min. U dzieci dawka początkowa wynosi 50-75 mikrogramów/kg mc., a dawka podtrzymująca 0,25-0,75 mikrograma/kg mc./min. Lek podawany jest dożylnie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zwężenie zastawki, kardiomiopatię, tętniak, hipowolemię i zawał. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku zaburzeń rytmu serca, choroby nerek, niskiego ciśnienia tętniczego oraz obniżonej liczby płytek krwi.
Milrinone Zentiva jest lekiem stosowanym w krótkotrwałym leczeniu ciężkiej niewydolności serca u dorosłych i dzieci. Lek ten jest zalecany, gdy konwencjonalne leki nie są skuteczne. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i skuteczności leczenia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zwężenie zastawki, kardiomiopatię, tętniak, hipowolemię i zawał serca. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, nieregularne bicie serca, częstoskurcz, zaburzenia rytmu serca i niskie ciśnienie tętnicze.

